Tuesday, October 27, 2026

පන්සල, ආරණ්‍යය, කුටිය භවය උදෙසා නොව, භව නිරෝධය උදෙසා ය

පින්වත, කාමයේ සහ රූපයේ ආස්වාදයෝ සමාජය තුළ ඒකාධිපති වෙන කොට තෘෂ්ණාවේ උපාදානයෝ ගොඩාක් තරගකාරී වෙනවා. පින්වත, එවිට ජාති, ජරා, ව්‍යාධි, මරණ, ශෝක, පරිදේව දුකේ සැඟවුණ අමුත්තා වන ‘තෘෂ්ණාව’ අපිව මෙහෙය වන්නේ එකිනෙකා පරයා ආධ්‍යාත්මික සහ බාහිර රූපයෝ ම සතුටින් පිළිගන්නයි. පින්වත, රූපයට වටිනාකමක් දෙද්දී, ප්‍රඥාව නොවටිනා දෙයක් බවට පත් වෙලා, මෝහයට හොඳ මිලක් ලැබෙනවා. පින්වත, මෝහයේ මිල ඉහළ යද්දී, කායානුපස්සනාවට සිද්ධ වෙන්නේ අවිද්‍යා බැංකුවේ සින්න වෙන්නයි. පින්වත, බුදුරජාණන් වහන්සේ පැවිදි අපිට පිණ්ඩපාත, චීවර, ඖෂධ, සේනාසන ප්‍රත්‍යවේක්‍ෂාව පනවන්නේ රූපය පෙරළා තෘෂ්ණාව උදෙසා නොව, රූපය කාමයන්ගේ නිරෝධය උදෙසා උපකාරක ධර්මයන් බවට පත් කොට ගන්නයි. පින්වත, මෙම පුණ්‍යවන්ත වස්සානයේ දී, පැවිදි අපි දක්‍ෂ විය යුතුයි, අපි වළඳන පිණ්ඩපාතය, අපි පොරවන චීවරය, අපි වළඳන ඖෂධ, අපි වැඩසිටින පන්සල, ආරණ්‍යය, කුටිය භවය උදෙසා නොව ‘භව නිරෝධය’ උදෙසා ප්‍රයෝජනයට ගන්න. පින්වත, පැවිදි අපි පරිහරණය කරන සිවුපසය කෙරෙහිත්, එම සිවුපසයෙන් යැපෙන කය කෙරෙහිත් අවම වූ තෘෂ්ණාව, උතුම් සතර සතිපට්ඨාන ධර්මයෝ නිදහසේ මෝදු වෙන්න කොළ එළියක් මයි ලබා දෙන්නේ. පින්වත, වැස්ස අධික පරිසරයේ ගහකොළ, මහ පොළොව පිපාසය සංසිඳුවා ගෙන භික්ෂුව දෙස බලා සිටින මේ ශීතල රාත්‍රියේ, භික්ෂුව දෑස් පියාගෙන අද දවසේ භික්ෂුව පරිහණය කළ සිවුපසයත්, එම සිවුපසයෙන් යැපුණ කයත්, සිදු කළ සිවුපස ප්‍රත්‍යවේක්‍ෂාවෝත්, අනිත්‍ය වූ එස්සය හේතුවෙන් සකස් වූ අනිත්‍ය වූ වේදනා, සඤ්ඤා, සංස්කාර, විඤ්ඤාණයෝ හැටියට දකිනවා. පින්වත, එවිට තෘෂ්ණාව වියළි ඉඩෝරයක් ම වෙද්දී, සම්මා ඥානයෝ අවදි වෙන්නේ විමුක්තියේ ජල උල්පත් මතු කොට ගෙන මයි.


පින්වත, ජීවිතය යැයි කියන්නේ සිහිනයක් ද? පින්වත, ජීවිතය සිහිනයක් වෙන්නේ නැහැ. පින්වත, ජීවිතය යැයි කියන්නේ අවිද්‍යාව හේතුවෙන් සකස් වූ සංස්කාරයන්ගේ පටිච්චසමුප්පන්න ඵලයක්. පින්වත, එම ඵලය තුළ ජාති, ජරා, ව්‍යාධි, මරණ දක්වා ම පටිච්චසමුප්පන්න දහමක් තිබෙනවා. පින්වත, එම පටිච්චසමුප්පන්න දහම, “සියලු සංස්කාරයෝ අනිත්‍ය” යැයි නොදැක්ක පින්වතුන්ලාට නම් සැබවින් ම සිහිනයක් මයි. පින්වත, අපි නින්දේ දී පාට පාට සිහින දකිනවා. පින්වත, තවත් පින්වතුන්ලා නින්දේ දී බියකරු සිහින දකිනවා. පින්වත, මේ දෙවර්ගයේ ම සිහින අයිති සංස්කාර හේතුවෙන් සකස් වෙන විඤ්ඤාණයේ මැජික් සන්දර්ශනයන්ට. පින්වත, යහපත් සංස්කාරයෝ පාට පාට සිහිනත්, අයහපත් සංස්කාරයෝ බියකරු සිහිනත් රාත්‍රී විඳීම් රඟ මඬලේ රඟ දක්වනවා. පින්වත, සියලු සංස්කාරයෝ අනිත්‍ය නිසා ම, පාට පාට සිහිනයක් පෙරළා බියකරු සිහිනයක් බවට පත් වෙන්න, එක සිතුවිල්ලක පරතරය හොඳටෝම ප්‍රමාණවත් වෙනවා. පින්වත, සංකීර්ණ වූ දහවලක්, කවදාකවත් අපිට යහපත් රාත්‍රියක් උදා කරලා දෙන්නේ නැහැ. පින්වත, ශාරීරික වෙහෙස නිසා ම, ඉක්මනට නින්ද ගියාට, සළායතනයන්ගේ ඵස්සය හේතුවෙන් සකස් වෙන විඳීම්වලට නින්ද යන්නේ නැහැ. පින්වත, මහ රාත්‍රියේත් ‘ඵස්ස පච්චයා වේදනා’ කියන ධර්මතාවය, සංස්කාරයන්ට ආහාර සොයා දෙනවා. පින්වත, තද නින්දේදීත් ‘තෘෂ්ණාව’ ඇහැරිලා. පින්වත, තෘෂ්ණාවට සෑහීමක් නැහැ. පින්වත, ‘නොසෑහීම’ තෘෂ්ණාවේ ජන්ම ගතියයි. පින්වත, උතුම් අනාගාමී ජීවිතය තුළින් තෘෂ්ණාවේ අනුශය සුන්බුන් ඉතිරිව තිබෙනවා. පින්වත, තෘෂ්ණාව ඔබට සිදු කරන විනාශය කාම, රූපී, අරූපී මහා භවාත්‍රය තරමට ම විශාලයි. පින්වත, තෘෂ්ණාවෙන් පෙඟුණ පුංචි සිතක්, කැඩෙන, බිඳෙන, විසිරෙන ලෝකය තරම් ම විශාලයි.


පින්වත, ප්‍රමාදී පින්වතා, කැමැත්තෙන් ම, දැන දැනම තම යුතුකම් පක්‍ෂය මඟ හරිනවා. පින්වත, බොහෝම වේගයෙන් රූපය කැඩෙනවා, බිඳෙනවා, විසිරෙනවා. පින්වත, මහ පාරේ මනුෂ්‍යයෝ අනතුරුවලින් මැරෙනවා, කර්ම රෝගවලින් දවසකට සිය ගණන් මනුෂ්‍යයෝ මැරෙනවා. පින්වත, ඇස, කන, නාසය, දිව, ශරීරය ලෙඩ වෙනවා. පින්වත, අපි අත්විඳින සැප වේදනාවෝ කාලගුණික, දේශගුණික විපත්වලින්, මරණවලින්, රෝගාබාධවලින් කැඩිලා, බිඳිලා, විසිරිලා යනවා. පින්වත, වර්තමානයේ ඔබ සිනා වෙලා සතුටින් ජීවත් වුණත්, ඔබේ දරුවා වර්තමානයේ නීරෝගීව, විනයගරුකව ජීවත් වුණත් හෙට දවසේ සියලු සංස්කාරයෝ වෙනස් වෙලා යනවා. පින්වත, අනාගතයේ දී ඔබට සතුටින්, නීරෝගීව ඉන්න අවශ්‍ය නම්, වර්තමානයේ ඔබ කුසලයෙන් අප්‍රමාදී වෙන්න. පින්වත, වර්තමානයේ ඔබෙන් දෙමාපියන්ට, ඥාතීන්ට, සමාජයට, මහණ බමුණන්ට වෙන්න තිබෙන යුතුකම් පක්‍ෂය අකුරට ම ඉටු කරන්න. පින්වත, “මම සුවපත් වෙම්වා!” යැයි කියලා දවස පටන් ගන්න. පින්වත, එවිට ඔබ දක්‍ෂයි, දවස පුරාවට යහපත් ධර්මයෝ ම ඔබේ ජීවිතයට එකතු කොට ගන්න. පින්වත, “සියලු සත්ත්වයෝ ම සුවපත් වේවා!” යැයි කියලා මෙත් සිතින් දවස පටන් ගන්න. පින්වත, එවිට ඔබ දක්‍ෂයි, දවස පුරාවට අනුන් සතුටු වෙන ආකාරයෙන් ජීවත් වෙන්න. පින්වත, කෙටි ආස්වාදයට යට වී, ප්‍රමාදී මනුෂ්‍යයන් පූර්වාදර්ශයට ගන්න එපා. පින්වත, මෛත්‍රියට යහපත් ආනිශංසයෝ එකොළහක් තිබෙනවා. පින්වත, කේන්තිය, ද්වේශයට නරක විපාකයෝ එකොළහක් තිබෙනවා. පින්වත, ශීලයට ආනිශංසයෝ පහක් තිබෙනවා. දුශ්ශීලභාවයට විපාකයෝ පහක් තිබෙනවා. පින්වත, අප්‍රමාදී වෙන්න, හෙට දවස තෘෂ්ණාවේ දුකට අයිති දවසක් මයි.


පින්වත, ඔබගේ තෘෂ්ණාව ප්‍රශ්න ඇති කරනවා. පින්වත, තෘෂ්ණාව ප්‍රශ්න විසඳනවා. පින්වත, තෘෂ්ණාව ප්‍රශ්න විසඳන්නේ ඔබව ප්‍රශ්නවලින් නිදහස් කරන්න නොවේ. පින්වත, තෘෂ්ණාව ප්‍රශ්න විසඳන්නේ කාමයන්ගේ සහ රූපයන්ගේ දීර්ඝ ආදීනවයෝ ඔබෙන් සඟවා තබා, කෙටි ආස්වාදයේ පුංචි සතුටින් ඔබව මංමුළා කරන්න. පින්වත, ප්‍රශ්න සහ ඒවාට සොයන විසඳුම් අතර අපේ ජීවිත ගෙවිලා යනවා. පින්වත, ඔබේ ජීවිතයත් ප්‍රශ්න සහ ඒවාට විසඳුම් සෙවීමත් අතර ගෙවී ගිය ජීවිතයක් ද? පින්වත, විතක්ක, විචාර යටපත් කොට ගත් සම්මා සමාධිමත් සිත, ඉනුත් ඔබ්බට ගොස් ඔබ ඇති කොට ගන්නා ධ්‍යානගත සිත තාවකාලිකව ඔබට ප්‍රශ්න සහ විසඳුම් සොයන ලෝකයෙන් නිදහස් කරනවා. පින්වත, ඔබ ඇති කොට ගන්නා ධ්‍යානගත සිත, තෘෂ්ණාවේ පංච නීවරණ දෑස් තාවකාලිකව අන්ධ කොට දමනවා. පින්වත, පංච නීවරණ ඇස් අන්ධ වූ තෘෂ්ණාව, ධ්‍යානගත සමාධියේ දී සප්ත බොජ්ඣංගයන්ට වේදනාවේ ආස්වාදයේ ඇස් ලබා දෙනවා. පින්වත, උතුම් අනාගාමීඵල අවබෝධයේ දී කාම, රාග, පටිඝයන්ගෙන් මිදුණ අනුශය තෘෂ්ණාව තම ජීවිතයත් මරණයත් අතර තීරණාත්මක සටනක යෙදී සිටිනවා. පින්වත, තෘෂ්ණාව අනුශය වේවා, මහ මෙරක් වේවා, ජාති, ජරා, ව්‍යාධි, මරණ දුක ම තිබෙනවා යැයි බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කොට තිබෙනවා. පින්වත, ඔබ කැමති ද, ඔබ තුළ ක්‍රියාත්මක වෙන තෘෂ්ණාව දකින්න? පින්වත, ඔබ තුළ සකස් වෙන ඇලීම් සහ ගැටීම් දෙස සිහිනුවණින් දකින්න. පින්වත, එම ඇලීම් සහ ගැටීම් තුළ තැවරී ඇත්තේ ඔබේ තෘෂ්ණාවේ සැබෑ ම අඩු හෝ වැඩිභාවයයි. පින්වත, ඕනෑවට වැඩියෙන් ඇලෙන සහ ගැටෙන සිත් ඇති කොට ගෙන, ඔබේ තෘෂ්ණාවේ තරම ලෝකයට පෙන්වන්න එපා. පින්වත, ‘වේදනා නිරෝධා තෘෂ්ණා නිරෝධෝ.’ පින්වත, තෘෂ්ණාවට පණ දෙන්නේ විඳීමේ හුස්මයි.


පින්වත, රට කරවන නායක පින්වතුන්ලා කුමන තීන්දු තීරණ ගත්ත ද, එම තීන්දු තීරණ බොහෝම සිහිනුවණින් ගන්න ඕනේ. පින්වත, නායක පින්වතුන්ලා ඒකපාක්‍ෂිකව ගන්නා තීන්දු තීරණ හේතුවෙන් සමස්ත ජනතාව ම අකුසලයේ ගොදුරු බවට පත් වෙන්න පුළුවන්කම තිබෙනවා. පින්වත, බුදුරජාණන් වහන්සේ රජවරුනට අවවාද කොට තිබෙනවා, “සමගියෙන් රැස්වෙලා, සමගියෙන් සාකච්ඡා කරලා, සමගියෙන් තීන්දු තීරණ අරගෙන, සමගියෙන් විසිරිලා යන්න” ය කියලා. පින්වත, බලන්නකෝ, මොනතරම් නිහතමානී ධර්මයක් ද කියලා. පින්වත, උතුම් සෝවාන්ඵල අවබෝධය නොලැබූ අපි හැමෝම කිනම් හෝ මානසික ව්‍යාධියකින් පෙළෙනවාය කියලා ධර්මයේ සඳහන් වෙනවා. පින්වත, මෙම මානසික ව්‍යාධියේ ලොකුම විෂබීජය මමත්වයේ දැඩිභාවයයි. පින්වත, මෙම විෂබීජය ඇසීමෙන්, දැකීමෙන්, සිතීමෙන් කියන කාරණා තුනෙන් ම විෂබීජය අනුනගෙන් ඔබට බෝ වෙන්න පුළුවන්. පින්වත, පුළුවන් තරම් මෙවැනි රෝගකාරකයන් ඉදිරියේ ‘දැක්කා’, ‘ඇසුණා’, ‘දැනුණා’ කියන ආරක්‍ෂිත ක්‍රමවේදයත් ඔබේ ජීවිතයට එකතු කොට ගැනීමට දක්‍ෂ වෙන්න. පින්වත, බුදුරජාණන් වහන්සේ උපසම්පදා භික්ෂූන් වහන්සේලාට, “වස් තුන් මාසයේ දී චාරිකාවේ වඩින්න එපා” ය කියලා අවවාද කොට තිබෙනවා. පින්වත, බන්ධනාගාරය තුළ දී ස්වාමීන් වහන්සේ නමකගේ චීවරය, ගෞරවනීය මහානායක ස්වාමීන් වහන්සේලාගේ අවසරයකින් තොරව ගැලවීම හේතුවෙන්, ස්වාමීන් වහන්සේලා මහනුවර සිට කොළඹට චාරිකාවේ වැඩියා, පින්වත් ඔබ දකින්න ඇති. පින්වත, මෙම සිද්ධිය මුල්කොට ගෙන ඇති කොට ගත් ඇලීම් සහ ගැටීම් හේතුවෙන් පින්වත් ජනතාව මොනතරම් නම් අකුසල් සිද්ධ කොට ගත්තා ද? පින්වත, මේ සියලු අකුසල්වලට හේතු වුණේ ඒකපාක්‍ෂිකව රජය සිහිනුවණින් තොරව ගත්තා වූ තීන්දුවක් නිසා නේද?

Sunday, October 25, 2026

සත්තයි, ආයේ කිසිදවසක වරදින්නේ නැහැ

2012/09/02
සිත නැවතිලා. ඇසට රූප පේනවා. කනට ශබ්ද ඇසෙනවා. ඒත් ඒවා නිසා විතර්ක සකස්‌ වෙන්නේ නැහැ. දැස්‌ ඇරගෙන සිටින්නේ. පරිසරය පෙනෙන්නේ නැවතිලා තියෙනවා වාගේ. දැස්‌ වසාගනිද්දී පරිසරය මැකී යනවා. එතැනදී හිස්‌ බවක්‌ පෙනෙන්නේ. කාලය ගලාගෙන යනවා. සංස්‌කාර ගෙවීගෙන යනවා. වන පෙතේ දැඩි නිහඬතාවය නිහඬ සිත තව තවත් නිවා දමනවා. අරමුණක්‌ නැහැ. බලාපොරොත්තුවක්‌ තිබෙනවා. ඒ මරණය. කාගේවත් කැමැත්තට එය සිද්ධ වෙන්නේ නැහැ. අතීත සංස්‌කාර ශක්‌තිය මරණයේ ආධිපත්‍යය දරාගෙන සිටින්නේ. එය ස්‌වාභාවික මරණයක්‌ වෙන්න පුලුවන්. මරා දැමීමක්‌ වෙන්නත් පුලුවන්. කොහොම වුණත් වෙන්න තියෙන දෙයයි සිද්ධ වෙන්නේ. මරණය අස්‌වාභාවික වෙන්න වෙන්න, මරණයේ සුන්දරත්වය වැඩි වෙනවා. මොකද, සංස්‌කාරයන්ගේ විෂම, ගොරහැඩිභාවයයි අත්දකින්නේ. සංස්‌කාර කියන්නේ බොහෝම සාධාරණ ධර්මතාවයක්‌. එයාගෙන් කාටවත් වරදක්‌ නැහැ. හොඳට හොඳයි. නරකට නරකයි. වඩාත්ම ශක්‌තිමත් කුසලය හෝ අකුසලය මතුකොට ගන්නවා.

පින්වත් ඔබ සිතන්නකෝ, මේ ජීවිතයේදී මිච්ඡා ආජීවයේ යෙදෙන කෙනෙක්‌ ඉන්නවා. ඔහුගේ ව්‍යාපාරය මත්වතුර වෙළඳාම. මොහු බොහොම සුඛෝපභෝගී ජීවිතයක්‌ ගත කරන්නේ. ආදායම දිනෙන් දිනම ඉහළ යනවා. මේ මහතා දන් දීමත් කරනවා. මේ මහතා මිය ගිහින් නැවත මනුෂ්‍යයෙක්‌ව ඉපැදුනොත්, ඔහු ලාබාල තරුණ වයසේ පටන්. මත්වතුර බීමට ඇබ්බැහි වෙනවා. මුළු ජීවිතයම මහා බේබද්දෙක්‌ වෙනවා. ගිය ජීවිතයේදී අනුන් මත් කළාවු වරදට, සංස්‌කාර බොහොම සාධාරණව නිවැරදි හේතුඵල ධර්මයන්ට අනුව විපාකය සලස්‌වනවා. ඔහු ගිය ජීවිතයේදී කළාවු දන්දීම්වලට, රැකගත්තාවු ඉතිරි සිල්පදවලට මනුෂ්‍ය ජීවිතයක්‌ ලබා දුන්නා. අනුන්ට මත්වතුර වෙළඳාම් කොට මත්කිරීම හේතුවෙන් බේබද්දෙක්‌ බවට පත්වුණා.

පින්වත් ඔබත් විවේකීව සිතන්න. සිත දිව්වොත් නවතාගන්න පුලුවන්ද? සසර ගැන බිය ඇතිකර ගන්න. බිය අබියස සිත තැන්පත් වේවි. නැතිව සිත තැන්පත් කරන්න බැහැ. මුහුදු රැළ වාගේ බිඳෙනවා. සකස්‌වෙනවා. බැරි දෙයක්‌ නැහැ වුවමනාවක්‌ තියෙනවා නම්. වුවමනාව සකස්‌කොට ගන්නෙ සසර බිය දැනුන කෙනායි. ඔබේ ජීවිතය තුළට මනසින් කිමිදෙන්න. ඔබ මේ මොහොතේ මිය ගියොත් කෙබඳු උපතකට ඔබ වැටෙයිද? උපාදානය නිසා…. භවය කුමක්‌ වේවිද? සිතන්න. ශිල් පද බිඳුන ඒවා මතක්‌ වෙනවාද? ගෞරවයෙන් රැකගත් සිල්පද මතක්‌ වෙනවාද? ලෝභ ද්වේෂ මෝහ අකුසලයන්ගේ ස්‌වභාවය කොහොමද? ලකුණු වැඩි සුගතියටද? දුගතියටද? පුලුවන්ද ඔය රැකගෙන සිටින ‘මගේ ගොඩ’ මොහොතින් අතහරින්න? මැරෙනවා කියන්නේ හිනා වෙනවා කතා කරනවා, විහිළු කරනවා වාගේ ලෙහෙසි වැඩක්‌ නොවෙයි. ඇලීම්, ගැටීම්, උපේක්‌ෂාවන් සියල්ල අහිමි වෙන්නයි යන්නේ. මේවායේ ග්‍රහණයෙන් බැහැරව යන්නයි හදන්නේ. අහිමි වෙන්නයි හදන්නේ. භික්‌ෂුවට මේ මොහොතේ මතක්‌ වෙනවා තනතුරක්‌ අහිමි වූ තැනකදී දේශපාලනඥයකුගේ දැසට කඳුළු නැඟී ආකාරය. ඒ කඳුළු උණුසුම් වුණේ තෘෂ්ණාවෙන්. ඔහු තනතුරු දැරූ මහේශාක්‍ය කාලයේ හෙළු සතුටු කඳුළු උණුසුම් වුණේ තෘෂ්ණාවෙන්මයි. එකම කඳුළ දුක සැප වශයෙන් මහා පරතරයකින් වර්ගීකරණය කරනවා. දුක සැප දෙක සැම මොහොතකදීම දෙකක්‌ වශයෙන් ගත්ත අපි කාලය ළඟදී පරදිනවා. දැන් මහලුයි. දැන් වයසයි. කාලය වේගයෙන් ඉදිරියට යනවා. ඔබත් දුවනවා. නමුත් සැම මොහොතකම කාලය වේගවත්. ඒ අපේ තෘෂ්ණාවේ බලවත් භාවය නිසා. නිශ්චිත ඉලක්‌කයකින් සෑහීමක්‌ නැහැ. ඒ නිසා සෑම මොහොතකදීම අපි කාලයට පරදිනවා. ඒ කියන්නේ කාලය මදිවෙනවා. නැති දෙයක්‌ ඇතැයි කියලා ගත්තොත්, අපිට සොයන්න වෙනවා. නමුත් වෙහෙස පමණයි. අපි පරදිනවා. මොකද? අපි නැති දෙයකුයි සොයන්නෙ. ඵස්‌සය හේතුවෙන් සකස්‌වෙන සිතිවිලි අයාලේ යන්න දෙන්න එපා. ධර්මයේ ග්‍රහණයට යටත් කොට ගන්න. සිතනවා නම් ගොඩක්‌ දේවල් සිතන්න පුලුවන්. ඒත් ඒ සිතිවිලි මට අයිති නැහැ. මගේ සිතිවිලි මට අයිති නැති නම්, අනුන්ගේ සිතිවිලි කෙසේ මට අයිති වෙන්නද? එහෙම සිතනකොට ලොකු නිදහසක්‌ දැනෙනවා. එම නිදහස ළඟ ඔබ නවතින්න. එවිට ඔබට දැනේවි කාලය වේගයෙන් ගලාගෙන යනවා. එහෙත් ඔබ නැවතිලා. ඔබ නැවතුන තැනදී කාලයට කරන්න දෙයක්‌ නැහැ. ලෝකය දුවනවා. ඔබ නැවතිලා. සිතිවිලි නැවතුන තැනදී ඔබ නවතිනවා. ඒ කියන්නේ ඔබට මේ වේගය නවතාගන්න පුලුවන්.

අපි නිදහස විවේකය උදෙසා කොපමණ දේවල් කරනවාද? විවේකය ගත කිරීම සඳහා කොතරම් වියදම් කරනවාද? නමුත් එක සිතිවිල්ලක්‌ නවතා ගැනීම තුළ මොන තරම් නිදහසක්‌ ලබන්න පුළුවන්ද? අපි විවේකය කියලා හොඳට කාලා බීලා නිදාගෙන විනෝද වෙලා පංචනීවරණ තීව්‍ර වෙලා. තව තවත් කෙළෙස්‌වළ සිරගත වීමකුයි කරගන්නේ. දුක නිසා සැප සොයනවා. සැප නැවතත් දුකකටම ඇද දමනවා. ඒ නිසාමයි නැවත නැවත සැපය සොයන්නේ. නැවත නැවත සැපය සොයන්න වෙන්නේ.

අපි මොන දේ කරන්නෙත් සැප බලාපොරොත්තුව. දුකක්‌ බලාපොරොත්තුව අපි කිසිවක්‌ කරන්නේ නැහැ. අපි ගින්දරට අත දමන්නේ නැහැ. අත පිච්චෙන දුක නිසා. සැප බලාපොරොත්තුවෙන් සියල්ල සිදු කළත් එහි ප්‍රතිඵලය දුකමයි.

භික්‌ෂුව හඳුනන එක්‌ භික්‌ෂුවක්‌ සිටිනවා. තෘෂ්ණාව මරා දමලයි සිටින්නේ. උන්වහන්සේ සිතන කිසිම සිතිවිල්ලකින් දුකක්‌ සකස්‌ වෙන්නේ නැහැ. සැනසිල්ලක්‌මයි ලබන්නේ. ජීවිතය කියන්නේ හරිම පරස්‌පරයක්‌. සැපය කියලා කුමක්‌ ඇල්ලුවාද, කුමකට බැඳුනද, එතැන දුක්‌ ගොඩක්‌. ඉතින් අපේ තිබෙන විශේෂත්වය දුක බාහිරට පෙන්වන්න යන්නේ නැහැ. සිනාවෙන්, කතාවෙන් දුක හොඳින් වසා ගන්නවා. එතැනදී ඉපැදෙන්නේ තෘෂ්ණාව දුක නිසා දුක වර්ධනය වෙනවා. දුකට කියන තවත් නමක්‌ කියන්න කිව්වොත් භික්‌ෂුව කියන්නේ සැපය කියලයි. මොකද එය ඒ තරමටම සමීපයි දුකට. ඇත්තේ ආශ්වාදයක කෙටි පරතරය පමණමයි. ඒ පරතරය එක සිතිවිල්ලක පරතරය වෙන්න පුලුවන්. මෙතැන දුක ගැන කතාකරන්නේ මනුෂ්‍ය ලෝකයට සාපේක්‌ෂව. දිව්‍යතලවල සැපයේ ආශ්වාදය මනුෂ්‍ය ලෝකයට සාපේක්‌ෂව පින නිසා ඉතා ඉහළයි. දුක සැප කියන්නේ අවසානයක්‌ දකින්න පුලුවන් සමීකරණයක්‌ නොවේ. ඔබ පැටලෙන සංකීර්ණ සමීකරණයකි.

දුක සැප කියන දෙකම මිරිඟුවක්‌ නම්, පිංවත් ඔබ මුවෙක්‌ කියන අසරණ චරිතයෙන් මිදෙන්න. සරණක්‌ ඇති පින්වතෙක්‌ වෙන්න. සරණක්‌ ඇති පුද්ගලයා ඉන්නේ සම්මා සම්බුද්ධ ශාසනයක පමණයි. ඔහු සරණ කොට ගත් සද්ධර්මය ජීවිතයට දරාගෙනයි ජීවිතය දෙස බලන්නේ. ඔහු මිරිඟුවත් යථාර්ථයත් නුවණින් හඳුනා ගන්නවා. බොරුවත් මුළාවත් පස්‌සේ දුවන්නේ නැහැ. ඇත්ත ඇති තැන නවතිනවා. දුක කියන කාරණයට ප්‍රතික්‍රියා දක්‌වනවා වෙනුවට ඔහු දුක ඇතිවීමට හේතුවයි සොයන්නේ. තෘෂ්ණාව නිසාමයි අකුසල් රැස්‌වෙන්නෙ කියලා ඔහු දකිනවා. ඔහු දුක ගැන සිතීම නවතා දසකුසල් ගැන සිතීමට පටන් ගන්නවා. දුකට අපි හැමෝම අකැමැතියි. ඒ නිසයි අවම වශයෙන් දුකෙන් පලායන්න උත්සාහ ගන්නේ. දුකෙන් පලා යන මනුෂයා අතිරේක දුක්‌ සකස්‌කොට ගන්නවා. දුක කියන්නේ අකුසල්වල ඵලයක්‌ කියලා තේරුම් නොගන්නා නිසාම…

මේ ලෝක ධාතුව තුළ අතිශය කෘරතර දුක්‌ විඳින සත්ත්වයින් සිටිනවා. ඔවුන් සිටින්නේ අවීචිය කියන නිරයේ. ඔබත් මමත් අතීතයේ යම් දවසක මේ දුකත් විඳලා තියෙනවා. මනුෂ්‍යයා වැරදි කරන්නේ වැරැද්දට ධර්මානුකූලව ලැබෙන දඬුවම් නොදකින නිසාමයි. මේ නොදන්නා භාවය ඇති කරන්නේ මෝහය විසින්. ධර්ම මාර්ගය තුළ නිවැරදිව දාන, ශීල භාවනා කටයුතු කරන ගිහි පින්වතුන් හට රැකියා ව්‍යාපාර ආදියේදී ප්‍රශ්න මතුවෙනවා වැඩියි. මෙය ධර්මයේ ආශ්චර්යයක්‌ බව, තමන් ධර්ම මාර්ගයේ සිටින බවට තමන්ට ලැබෙන සහතිකයක්‌ බව තේරුම් ගත යුතුයි. ධර්මය තුළ හැසිරෙන කොට ඔබ ඉදිරියට ප්‍රශ්න එන්නේ ධර්මය පැත්තට තව අඩියක්‌ ඉදිරියට තබන්නටයි. නමුත් මේ තත්ත්වය නිවැරදිව හඳුනා නොගත් ශ්‍රද්ධාව අඩු පින්වතුන් මෙතැනදී ධර්මය සමග කලකිරෙනවා. ගැටෙනවා. ධර්මය සැමවිටම සන්දිට්‌ඨික ගුණයෙන් යුක්‌තයි. උත්සාහයේ කැපවීමේ තරමට ප්‍රතිඵල ලබාදෙනවා. ඒ නිසා ධර්ම මාර්ගයේ ගමන් කරන පින්වත් ඔබ හැමවිටම පෙරළුන එක හොඳයි කියලා දකින්න ඕනි. එසේ දකිමින්මයි නිවැරදි පැත්තට නැවත පෙරලාගන්න ඕනි. පෙරළීමත්, නැවත නිවැරදි පැත්තට හරවා ගැනීමත් අතර ඇති ව්‍යායාමය ඔබ තුළ ඉන්ද්‍රිය ධර්මයන්ගේ තීව්‍ර භාවයමයි සකස්‌ කොට දෙන්නේ. ගොඩනැගෙනවාට වඩා වැටෙනවාට ඔබ කැමැති වෙන්න. ගොඩ නැගෙන දෙය වැටෙන ස්‌වභාවයෙන් යුක්‌ත බව එවිටයි නුවණින් දකින්නේ. ඒ දැකීමයි ධර්මය කියන්නේ. යමක්‌ නුවණින් දකින පින්වතුන් තුළ ප්‍රඥාව හෙමිහිට මෝදු වෙනවා. විදර්ශනාව ප්‍රගුණ කිරීම තුළින්මයි ඔබ එම ගුණය වඩාගත යුත්තේ. මෙම සටහන් තබන භික්‌ෂුව ප්‍රශ්න ගැටලු තුළින් ජීවිතය, ධර්මය දුටු කෙනෙක්‌. ප්‍රශ්න දැඩිව මතු වු වේලාවක භික්‌ෂුව ගිහි කාලයේ සිතා තිබෙනවා ඇයි මම ඉපැදුනේ කියලා. එසේ අතීතයේ සිතුනේ ධර්මය නොදන්නාකම නිසාමයි. වර්තමානයේ මෙතරම් සුන්දර ජීවිතයක උරුමය සැඟවිලා තිබුණේ ඒ අතීත අසුන්දර ජීවිතය තුළයි. ඒ අසුන්දර අතීත ජීවිත කතාව තුළ ඒ සෑම ප්‍රශ්නයක්‌ම භික්‌ෂුවගේ ජීවිතයට ආශිර්වාදයක්‌ වෙනවා, අවාසානයේදී. ගිහි ජීවිතයේදී භික්‌ෂුවට ඉහත ප්‍රශ්න නොපැමිණියානම්, භික්‌ෂුව මීට වඩා වෙනස්‌ තැනක ඉන්න තිබුණා. නමුත් එය එසේ වෙන්න බැහැ. සංස්‌කාරයන් නිවැරදි තැනට ප්‍රශ්න මැදින් අවබෝධය සකස්‌ කරමින් රැගෙන එනවා. එහෙම නම් භික්‌ෂුවගේ ගිහි ජීවිතයේදී ප්‍රශ්න ඇතිවුනේ හේතුවක්‌ නිසාමයි. භික්‌ෂුවට මේ මොහොතේ ඉන්න තැනට එන්න අවශ්‍ය පාර කැපීම සඳහාමයි. දැන් ඔබට අවශ්‍ය පිළිතුර පැහැදිලිව තිබෙනවා. ඔබ ඉදිරියට එන ප්‍රශ්න කැමැත්තෙන් පිළිගන්න කියලා භික්‌ෂුව කියන කාරණය ඔබට දැන් පැහැදිලියි. ප්‍රශ්න හා ගැටෙන්න එපා. ප්‍රශ්න සුහදව පිළිගන්න. ප්‍රශ්න නිසා ඇතිවන අතුරු ඵලයන්ට සුහදව ආචාර කරන්න. මේවා ඔබ සොයා එන්නේ හේතුවක්‌ නිසාමයි. එම නිසා ඔබ සොයා එන කිසිවක්‌ ප්‍රතික්‌ෂේප නොකරන්න. ඔවුන් සතුරු වේශයෙන් පැමිණියත් ඔබගේ මිතුරන් බව සිතන්න. දුක සහ සැප ඔබ අතීතයේ කළාවු සංස්‌කාරයන්ගේ නිවුන් දරුවන්.

ඔබ ඉදිරියේ එන ප්‍රශ්න දුක්‌ පීඩා නින්දා අපහාස අතරින් ඒකට මුහුණ දෙමින් සද්ධර්මය පැත්තෙන්ම අඩියක්‌ ඉදිරියට තබන්න ඔබ දක්‌ෂ වෙන්න. පින්වත් ඔබ යාචක මහත්මයෙක්‌ වෙලා මැරෙන්න පුලුවන්. ඒත් ඔබ හිස්‌ අතින් නොවේ මැරෙන්නේ. සද්ධා, වීර්ය, සති, සමාධි, ප්‍රඥා කියන ඉන්ද්‍රිය ධර්මයන් වඩාගෙනයි සුගතියට ගමන් කරන්නේ. ඒ ඉන්ද්‍රිය ධර්මයන්මයි මතු භවයක අයෝමය ශක්‌තියක්‌ වී නැඟී සිටින්නේ ධර්මාවබෝධය පිණිස. වෙනස්‌ වන ලෝකය ඉදිරියේ ඔබ නොවෙනස්‌වන පුද්ගලයෙක්‌ වෙන්න. නොවෙනස්‌ වන පුද්ගලයා යනු ඇලීම් ගැටීම්වලින් තොරව උපේක්‌ෂාව තුළ ජීවත්වෙන පුද්ගලයායි. දැන් ඔබ තවදුරටත් මිරිඟුවක්‌ පිටුපස දුවන්නේ නැහැ. මොකද, ඔබ දැන් අසරණ පුද්ගලයෙක්‌ නොවේ. සරණ ඇති පින්වතෙක්‌.

වේලාව සවස 5.30 යි. පරිසරය ඉතා සීතලයි. වෙනනත් සතෙකුගේ හෝ ශබ්දයක්‌ නැහැ, කුරුල්ලන්ගේ හඬ මිසක්‌. දඩයම්කරුවන්ගේ සෙවනැලි කැලය තුළින් මැවී නොපෙනී යනවා. සතුන් නැත්තේ ඒ හේතුවෙන්. ලේ රසට මස්‌ රසට ගිජු වෙච්ච මනුෂ්‍යයෝ දඬුලේන්, මුගටියන් සැපයක්‌ හැටියටයි දකින්නේ. මසට ඇති තෘෂ්ණාව නිසා. මනුෂ්‍යයාගේ දිවට දැනෙන මස්‌ රසය මගින් වනයේ සතුන්ව සීමා කරනවා. තනිවෙච්චි වළිකුකුලෙක්‌ නිතරම කෑගසනවා ඇසෙනවා. එයාගේ වළිකුකුල් පවුලත් විනාශයට ගොදුරු වෙලා. ලෝකය ඉපැදෙනවා. මැරෙනවා. මරපු අය මැරුම් කනවා. අරුමයක්‌ පුදුමයක්‌ නැහැ. මෙයයි ලෝකය. ලෝකය ලෝකයේ ස්‌වභාවයෙන් ගලාගෙන යනවා. සංස්‌කාරයෝ සංස්‌කාරයන්ගේ ස්‌වභාවයෙන් දුකත් සැපත් ජීවිතයත් මරණයත් බෙදා දෙනවා. භික්‌ෂුව ලියනවා. පින්වත් ඔබ කියවනවා. භික්‌ෂුව ලියන්නේ අවබෝධයකින්. පින්වත් ඔබ කියවන්නේ අවබෝධය ලබාගන්න. පින්වත් ඔබ කියවන කරුණු ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ධර්මය සමග හොඳින් ගළපන්න. ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගයේ ඵලයයි පින්වත් ඔබට මේ සටහන් තබන්නේ. …………………… පිංවතුනි .ප්‍රඥාව අවධිකොට ගන්න.

අධර්මයෝ තුලින් ධර්මයෝ උපද්දවාගන්න

 පින්වත, දුක ඉදිරියේ බලෙන් සතුට සොයන්න එපා. පින්වත, දුක ඉදිරියේ, සැප ලබන මාර්ගය වන ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගය තුළින් සැප මතු කොට ගන්න දක්‍ෂ වෙන්න. පින්වත, දුක පෙරළා දුක උදෙසා ම ආයෝජනය කරන අධර්මයෝ, අධර්මයන් ම විකසිත කොට දෙන සමාජයක් අපි ඉදිරියේ දිග හැරෙමින් පවතිනවා. පින්වත, හුඟාක් ඇත්තෝ දුක මකා ගන්න, මනුෂ්‍ය හිංසනය, කාමයේ වරදවා හැසිරීම සහ මතින් සිහිවිකල් කොට ගැනීම, වර්තමානයේ බොහෝම සුලභ දෙයක් වෙලා තිබෙනවා. පින්වත, මනුෂ්‍යයා තමා, තමාව ම හිංසනයට පත් කොට ගනිමින්, බලෙන් සතුට සොයනවා. පින්වත, දුක ඉදිරියේ කාමයේ සහ රූපයේ කෙටි ආස්වාදයට සැඟවී ක්‍රියාත්මක වන ඔබේ අවිද්‍යාවේ පාතාලය හඳුනා ගන්න. පින්වත, අවිද්‍යාවේ පාතාලය හරිම දක්‍ෂයි, ඔබට කෙටි ආස්වාදයේ මත්ද්‍රව්‍ය පොවලා, දීර්ඝ ආදීනවයේ භව පිරිවර ශක්තිමත් කොට දෙන්න. පින්වත, ඔබේ සම්මා දිට්ඨිය දුර්වල ජීවන දැක්ම, විනය පිහිහුණ පොලීසියක් වගේ මයි. පින්වත, යහපත පෙනි පෙනී අයහපතට මයි සහයෝගය දෙන්නේ. පින්වත, ඔබේ දුක සහ සැප එහා මෙහා පෙරළන, සංස්කාර බුල්ඩෝසරයට ඔබ තවදුරටත් යට වෙන්න එපා. පින්වත, ඔබ ඉදිරියේ දිගහැරෙන, ඔබව දුකට පත් කරන සෑම සිදුවීමක් ඉදිරියේ දී ම, “සියලු සත්ත්වයෝ සුවපත් වේවා!” යැයි මෙත් සිතක් ම ඇති කොට ගන්න දක්‍ෂ වෙන්න. පින්වත, දුක ඉදිරියේ, මෛත්‍රියට අදාළ ආනිශංසයෝ එකොළහකින් ඔබ අවිද්‍යාවේ පාතාලයට මෙත් සිතින් ම පිළිතුරු දෙන්න. පින්වත, අධර්මයෝ තුළින් ධර්මය උපද්දවා ගන්න දක්‍ෂ වෙන්න.


පින්වත, බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ආර්ය ශ්‍රාවකයෝ, අෂ්ට ලෝක ධර්මයන් දිශාවට, ලෝකය පෙරළෙන බව හොඳාකාරව ම දන්නවා. පින්වත, උන්වහන්සේලාට “සියලු සංස්කාරයෝ අනිත්‍ය” යැයි දකින ධම්මානුපස්සනාව, පෙරළෙන ලෝකයට මුක්කුවක් නොව, නොසැලෙන ධර්මයේ උපේක්‍ෂාවක් මයි මතු කොට දෙන්නේ. පින්වත, කාමයේ සහ රූපයේ කෙටි ආස්වාදයෝ ඉදිරියේ දීර්ඝ ආදීනවයෝ ගැන මෙලෝ සිහියක් නැතිව අතුරේ දුව පැන නටන සමාජයක, පින්වත් ඔබ ගොදුරක් නොවී, කෙටි ආස්වාදයෝ විනිවිද දකින ප්‍රේක්‍ෂකයෙක් පමණක් ම වෙන්න. පින්වත, කාමයන්ගේ ගින්දර සමග සෙල්ලම් කරන පළඟැටියෙක් නොවී, කාමයන්ගේ ගින්දර නිවා දමන නිස්සරණයේ මාවත විවෘත කොට ගන්න. පින්වත, ශෝක, පරිදේවයන්ගෙන් සැලෙන ලෝකය තුළ, නොසැලෙන මිනිසා ජීවත් වෙන්නේ උතුම් චතුරාර්ය සත්‍යය ධර්මයන්ගේ අර්ථය තුළ පමණක් මයි. පින්වත, ඔහු ‘දුක’ සහ ‘තෘෂ්ණාව’ අවිද්‍යාවේ ම කසළ බඳුනට දමා, සම්මා දිට්ඨියේ කණ්ණාඩියෙන්, සම්මා ඥානයන්ගේ හැඩරුව බලන්න මයි වීර්යය වඩන්නේ. පින්වත, ඔහු දුකේ මඩගොහොරුව මත, ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගයේ කොන්ක්‍රීට් ඇතිරූ, නොසැලෙන, ශක්තිමත් කුලුනක් ම වෙනවා. පින්වත, පෙරළ පෙරළා කාමයන් අත්විඳීමට පමණක් නොවේ, කාමයේ නිස්සරණයටත් ලෝකය තවමත් විවෘතයි. පින්වත, කාමයන්ගේ ජරා, ව්‍යාධි, මරණ හැඩරුව තවදුරටත් විඳීමේ පිපාසයෙන් මිදී, අපි නිවුණ සිතින් සම්මා ඥානයන්ගේ නිවුණ අඟ පසඟ දකින්න කැමති වෙමු.


පින්වත, අපි උතුම් සම්මා ඥානයන්ගේ සතර අපා දුක් නිවුණ අඟ පසඟ මුලින්ම විවෘත කොට දකින්නේ උතුම් සෝවාන්ඵල අවබෝධයේදීයි. පින්වත, උතුම් සෝවාන්ඵල අවබෝධයේ දී අපි කාමයේ සහ රූපයේ ආස්වාදයෝ උතුම් බල ධර්මයන්ගේ ආරක්‍ෂාව යටතට ගන්නවා. පින්වත, උතුම් සෝවාන්ඵල අවබෝධයේ දී, සතර අපා ජාන රහිත තුන් නිවුන් අඟ පසඟයෝ වන අචල ශ්‍රද්ධාව, ආර්ය ශීලය සහ පංච උපාදානස්කන්ධ අනිත්‍ය දැක්ම උපදින්නේ, මෙතෙක් ජීවිතගතව තිබූ සතර අපා ජාන සහිත සක්කාය දිට්ඨිය, විචිකිච්ඡාව සහ අන්‍යශීලවෘත නමැති තුන් නිවුන් සතර අපා දුක් සහිත කාම අඟ පසඟයෝ යළි නූපදින්න ම මරා දමමින් මයි. පින්වත, ඔබේ ජීවිතය ඔබට බරක් වගේ දැනෙනවා ද? පින්වත, ව්‍යායාම කරලා, ආහාර පාලනය කරලා ජීවිතයට දැනෙන බර සැහැල්ලු කොට ගන්න බැහැ. පින්වත, ඔබේ ජීවිතය මහ මෙරක් වගේ බර කරන්නේ, සක්කාය දිට්ඨිය, කාම, රාග, පටිඝයෝ සහ පංච උපාදානස්කන්ධයෝ කෙරෙහි තෘෂ්ණාවේ බරයි. පින්වත, අපි මේ මහා බර, ‘අවිද්‍යා නිරෝධා ජාති, ජරා, ව්‍යාධි, මරණ නිරෝධෝ’ යැයි කියන සැහැල්ලුවට ම ගන්න ඕනේ. පින්වත, එම සැහැල්ලුවට ඔබව පාවෙන්නේ, උඩ යන්නේ නැහැ. පින්වත, එම සැහැල්ලුව ඔබව ජාති, ජරා, ව්‍යාධි, මරණයන්ගෙන් නිදහස් කරනවා පමණක් මයි. පින්වත, එවිට ඔබ ලෝකය මැද, ලෝක බැඳීම්වලින් නිදහස්ව ජීවත් වෙනවා. පින්වත, ඔබ එදාට, හෙට දවසේ මරණය දකින්නේ නැහැ. පින්වත, ඔහු නාසයෙන් හුස්ම ඉහළට ගනිද්දී ‘ජීවිතය’ යැයි දකිනවා, නාසයෙන් හුස්ම පිට කරද්දී, ‘මරණය’ යැයි දකිනවා. ඔහු ජීවිතය දශමයට ම සරල කොට ගන්නවා.


පින්වත, දානයේ ආනිශංසයෝ වර්ණය, සැපය සහ බලයයි. පින්වත, මෛත්‍රියේ ආනිශංසයෝ සත්පුරුෂ, මනුෂ්‍ය, දිව්‍ය, බ්‍රහ්ම ප්‍රජාවට ම ප්‍රිය වීමයි. පින්වත, ශීලයේ ආනිශංසයෝ සතරදිග්භාගය පුරාවට පැතිරී යන ජනප්‍රියභාවයයි. පින්වත, ඔබට, ඔබේ ලෞකික ලෝකය ජය ගන්න අවශ්‍ය නම්, ඉහත ජයග්‍රහණයේ හේතුඵල ධර්මයෝ ජීවිතයට එකතු කොට ගන්න දක්‍ෂ වෙන්න. පින්වත, පරාජය ඔබට අයිති දෙයක් නොවේ, පින්වත, පරාජය අයිති ඔබේ පටිච්චසමුප්පන්න අකුසලයටයි. පින්වත, ඔබ ලබන ජයග්‍රහණය ඔබට අයිති දෙයක් නොවේ, ඔබ ලබන ජයග්‍රහණය අයිති ඔබේ පටිච්චසමුප්පන්න කුසල් සංස්කාරයන්ටයි. පින්වත, ඔබට හැකි උපරිමයෙන් අනුනගේ සතුට උදෙසා, අනුනගේ සැපය උදෙසා නිර්ලෝභීව උපකාර කරන්න. පින්වත, ඔබට හැකි උපරිමයෙන් අනුනගේ ආධ්‍යාත්මික දියුණුව උදෙසා උපකාර කරන්න. පින්වත, ඔබ නිර්ලෝභීව අනුන් උදෙසා කැපවීමෙන් ඔබට මෙතෙක් නොලැබුණ සියල්ල ම ඔබට ලැබේවි. පින්වත, එම ලැබීම් නිර්ලෝභීව පිළිගන්න ඔබ දක්‍ෂ වෙන්න ඕනේ. පින්වත, නිර්ලෝභීභාවය තුළ බරක් නැහැ. පින්වත, නිර්ලෝභීභාව තුළ තිබෙන්නේ, “සියලු සංස්කාරයෝ අනිත්‍ය” යැයි දකින ධම්මානුපස්සනාවේ නිදහස පමණක් මයි. පින්වත, ලෝකයේ සැප සහ දුක යැයි කියන අන්ත දෙකට ම බර වෙන්න එපා. පින්වත, ඔබ අන්ත දෙකට බර වුණොත් අකුසලයේ ප්‍රපාතයට වැටේවි. පින්වත, ආරක්‍ෂිත මධ්‍යම ප්‍රතිපදාව වන ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගයට එන්න. පින්වත, බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ආර්ය ශ්‍රාවකයෝ අපවත් වෙන්නේ, උතුම් මධ්‍යම ප්‍රතිපදාවේ නික්ලේශී සියලු ඵලයෝ පූර්වාදර්ශීව ලෝකයට ප්‍රකට කරලා මයි.


පින්වත, මේ රාත්‍රිය තවමත් යෞවනයි. පින්වත, සෞම්‍ය සඳ කිරණ, සිහින් සුළඟ, ශීතල රාත්‍රියේ යෞවනත්වය තවත් හැඩවැඩ කරනවා. පින්වත, මේ යෞවන රාත්‍රියේ භික්ෂුව කවුරුන් ගැන නම් සිතන්න ද? පින්වත, ‘දැක්කා’, ‘ඇසුණා’, ‘දැනුණා’ යැයි කියන ඵස්සයට පුංචි හෝ තෘෂ්ණාවේ ජවයක් දුන්නොත්, ඵස්සයට ඉලක්කය වෙන්නේ තවත් බාහිර රූපයක් මයි. පින්වත, බුදුරජාණන් වහන්සේගේ රූපය ඵස්සයට ඉලක්ක වුවත් එම රූපය අනිත්‍ය වී ගිය සංස්කාරයක් පමණක් මයි. පින්වත, මෙම සටහන කියවන පින්වත් ඔබේ රූපය, භික්ෂුවගේ ඵස්සයට ඉලක්ක වුණොත් ඔබේ රූපයත් අනිත්‍ය වී යන සංස්කාරයක් පමණක් මයි. පින්වත, ඵස්සයට තෘෂ්ණාව මුසු කළොත්, ඒ කියන්නේ සිතුවොත්, එහි ඵලය වන්නේ අනිත්‍ය වී යන රූපයක් ඇසුරෙන් සකස් වන වියෝවේ විඳීමක් මයි. පින්වත, දැක්ක රූපයට, ඇසුණ ශබ්දයට, දැනුණ සිතුවිල්ලට බැඳී යන්න එපා. විඳීම් ඔබව ගොදුරු කොට ගනීවි. පින්වත, ඵස්සය විනිවිද දකින්න. පින්වත, ඵස්සයට හේතු වූ ආධ්‍යාත්මික රූපයත්, බාහිර රූපයත් කායානුපස්සනාවෙන් විවෘත කොට බලන්න. පින්වත, ඵස්සයට මුල්වෙන පටිච්චසමුප්පන්න විඤ්ඤාණය අනිත්‍ය වූ සංස්කාරයන්ගේ රූකඩයක් යැයි ධම්මානුපස්සනාවෙන් විවෘත කොට දකින්න. පින්වත, කායානුපස්සනාවෙන් සහ ධම්මානුපස්සනාවෙන් ඔබේ ඵස්සය විනිවිද දකිද්දී, සැප, දුක් සහ උපේක්‍ෂාවේ සුන්බුන් ඔබටත් හොරා, ‘ආස්වාදයේ ගොම බින්දු’, ඔබේ විදසුන් සිත අපවිත්‍ර කරන්න පුළුවන්. පින්වත, චිත්තානුපස්සනාවේ සහ වේදනානුපස්සනාවේ පිරිසිදු දියෙන් ඉහත විදර්ශනා ආස්වාදයේ ගොම බින්දු සෝදා හරින්න ඔබ දක්‍ෂ වෙන්න ඕනේ. පින්වත, සිතුවිලි සමග සටන් කරන්න එපා. එවිට ඔබට ජය හෝ පරාජය ලැබේවි. පින්වත, සටනට සැරසෙන සිතත් සතර සතිපට්ඨාන ධර්මයන්ගෙන් ම විනිවිද දකින්න. පින්වත, එවිට ඔබ ජය සහ පරාජයෙන් නිදහස් වේවි.


දුකට බර ලෝකය තුල සතුට

 පින්වත, ජාති, ජරා, ව්‍යාධි, මරණ, ශෝක, පරිදේවයෝ මනුෂ්‍ය ජීවිතවලට හරිම අභියෝගයක්. පින්වත, මේ අභියෝගයන් ඉදිරියේ පින්වත් මනුෂ්‍යයෝ සම්මතයන් ඉරාගෙන, අසම්මතයන් තුළ හැසිරෙනවා. පින්වත, සමාජයට අවශ්‍ය දුකෙන් මිදෙන්න දහමක් නොවේ. පින්වත, සමාජයට අවශ්‍ය දුක මඟ හැර ජීවත් වීමට ආරක්‍ෂාකාරී දහමක් පමණක් මයි. පින්වත, සංඝ සමාජයේ පුද්ගලයන් අටදෙනෙක් සිටිනවා. පින්වත, මෙම උතුම් පුද්ගලයන් අටදෙනා ශ්‍රද්ධානුසාරී සහ ධම්මානුසාරී තැන පටන් උතුම් රහත්ඵලය දක්වා වැඩ සිටිනවා. පින්වත, ශ්‍රද්ධානුසාරී සහ ධම්මානුසාරී ස්වාමීන් වහන්සේලා තුළ වැඩෙන්නේ ඉන්ද්‍රිය ධර්මයන්. පින්වත, එම ගෞරවනීය ස්වාමීන් වහන්සේලා තුළ තවම ආර්ය ශීලය, අචල ශ්‍රද්ධාව සහ පංච උපාදානස්කන්ධයේ අනිත්‍ය දැක්ම ඇති වෙලා නැහැ. පින්වත, උතුම් සෝවාන්ඵල අවබෝධයේ සිට උතුම් රහත් මාර්ගය දක්වා ස්වාමීන් වහන්සේලා තුළ වැඩෙන්නේ උතුම් බල ධර්මයන්. පින්වත, සතර පාරාජිකාවන්ට පත් නොවූ සෑම උපසම්පදා ස්වාමීන් වහන්සේ නමක් ම ඉහත සංඝ සමාජයේ පුද්ගලයන් අටදෙනාට අයිති යැයි ධර්මානුකූලව භික්ෂුව විශ්වාස කරනවා. පින්වත, තමන් සතර පාරාජිකාවන්ට පත් වුණා යැයි නොපිළිගන්නා, ධර්ම විනය හදාරන, සද්ධර්මය දේශනා කරන යම් උපසම්පදා භික්ෂුවක් පෘථග්ජන යැයි අපි කෙසේ නම් ධර්මානුකූලව කියන්න ද? පින්වත, උන්වහන්සේලා ශ්‍රද්ධානුසාරී හෝ ධම්මානුසාරී “මාර්ගයේ” හෝ හික්මෙන, සංඝ සමාජයේ පුද්ගලයන් අට දෙනාට අයිති වෙනවා යැයි භික්ෂුව විශ්වාස කරනවා. පින්වත, සිල්වත් සහ දුසිල්වත් යැයි භේදයන් ඇති කොට, සංඝ සමාජයේ සමගිය දුර්වල කොට දැමීමේ පාපකර්මයන්ගේ පවුකාර ගොදුරක් බවට පින්වත් ඔබ පත් වෙන්න නම් එපා. පින්වත, ඉහත අදහසට ඔබ අකමැති නම් කරුණාකර සමාවෙන්න.


පින්වත, දුකට බර ලෝකය තුළ සතුට යැයි කියන්නේ දුර්ලභ දෙයක්. පින්වත, දුර්ලභ ධර්මයෝ අයිති අප්‍රමාදී මනුෂ්‍යයන්ට. පින්වත, ප්‍රමාදීභාවය අපේ සතුට, අපෙන් උදුරා ගන්නවා. පින්වත, බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ශ්‍රාවකයෙක් හැටියට මෙය සටහන් තබන භික්ෂුවට, තමා උදෙසා කළ යුතු යුතුකම් පක්‍ෂයක් තිබෙනවා. පින්වත, උපසම්පදා භික්ෂුවක් තමා උදෙසා කළ යුතු යුතුකම වෙන්නේ උතුම් ප්‍රාතිමෝක්‍ෂ ශීලයේ ආරක්‍ෂාව තුළ ජීවත් වීමයි. පින්වත, උතුම් සම්මා දිට්ඨියෙන් පෝෂණය වූ ප්‍රාතිමෝක්‍ෂ ශීලය භික්ෂුවක් තමා උදෙසා තමා සිදු කොට ගන්නා ශ්‍රේෂ්ඨ ම යුතුකම වෙනවා. පින්වත, උපසම්පදා භික්ෂුවක් සමාජය උදෙසා කළ යුතු යුතුකම් පක්‍ෂයකුත් තිබෙනවා. පින්වත, භික්ෂුවක් සමාජය උදෙසා සාමීචිපටිපන්න ගුණයෙන් තම යුතුකම් ඉටුකළ යුතු වෙනවා. පින්වත, මෙය සටහන් තබන භික්ෂුව ප්‍රාතිමෝක්‍ෂ ශීලය තුළින් තමාටත්, උතුම් සාමීචිපටිපන්න ගුණය තුළින් සමාජයටත් වර්තමානයේ අකුරට ම යුතුකම් ඉටු කරන නිසා ම, සත්‍යකින් ම භික්ෂුවට අනාගතය පිළිබඳව බියක්, විචිකිච්ඡාවක් නැහැ. පින්වත, භික්ෂුවට සුගතිය පිළිබඳව සහ සම්මා ඥානයෝ පිළිබඳව සැකයක්, විචිකිච්ඡාවක් නැහැ. පින්වත, භික්ෂුව අනාගතයේ ප්‍රීතියෙන්, පස්සද්ධියෙන් ජීවත් වෙන්නේ අතීතයේ සහ වර්තමානයේ භික්ෂුවගේ යුතුකම් කොටස අකුරට ම ඉටු කළ නිසා මයි. පින්වත, ඔබට අනාගතයේ දී සතුටෙන් සහ සැනසිල්ලෙන් ජීවත් වෙන්න අවශ්‍ය නම්, වර්තමානයේ ඔබේ යුතුකම් කොටස අකුරට ඉටු කරන්න. පින්වත, සතුට, සැනසිල්ල දෙවියෙක් දෙන දෙයක් නොවේ. පින්වත, අනාගත සැපයට මාර්ගය, වර්තමානයේ ඔබේ ම කුසල් සිතෙනුයි මතු කොට ගත යුත්තේ.


පින්වත, මේ වස්සානයේ හැමදාමත් පිණ්ඩපාතය බෙදන්න පිණ්ඩපාත මඩුවට පින්වතුන්ලා පැමිණෙනවා. පින්වත, එම පින්වතුන්ලාගේ ඉන්ද්‍රිය ධර්මයන් එකිනෙකට වෙනස්. පින්වත, මේ සෑම පින්වතෙක් ම ශාසනයේ කොටස්කරුවෝ. පින්වත, බුදුරජාණන් වහන්සේ පැවිදි අපිට අවවාද කොට තිබෙනවා, “ගිහි පින්වතුන්ලාගේ ශ්‍රද්ධාව දුර්වල කරන්න එපා” ය කියලා. පින්වත, තෙරුවන් කෙරෙහි ශ්‍රද්ධාව යැයි කියන්නේ හරිම දුර්ලභ අර්ථයක්. පින්වත, දන් පූජා කරන්න පැමිණෙන තෙරුවන් කෙරෙහි ශ්‍රද්ධාවැති පින්වතුන්ලා දකිද්දී, භික්ෂුවට සිහිපත් වෙන්නේ, ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේගේ මහා කරුණා ගුණය මයි. පින්වත, පැවිදි අපගේ කරුණාවට සහ මෛත්‍රියට පුළුවන්, බුදුරජාණන් වහන්සේගේ මහා කරුණා ගුණයේ පහස තව චිරාත් කාලයක් ලෝකය තුළ ජීවත් කරවන්න. පින්වත, අපි ජීවත් විය යුත්තේ අපි උදෙසා නොවේ, අපි ජීවත් විය යුත්තේ උතුම් සම්මා සම්බුද්ධ ශාසනය උදෙසා මයි. පින්වත, ඔබ සම්මා සම්බුද්ධ ශාසනය උදෙසා ප්‍රතිපත්ති ගරුකව ජීවත් වෙනවා යැයි සිතන මොහොතේ දී ම, ඔබ උතුම් තෙරුවන්ට ජීවිතය පූජා කළා වෙනවා. පින්වත, එවන් ජීවිත උදෑසන අවදි වෙන්නේ චතුරාර්ය සත්‍යය ධර්මයෝ කෙරෙහි සති සම්බොජ්ඣංගයෙන් මයි. පින්වත, එවන් ජීවිත රාත්‍රී නින්දට යන්නේ, ඇලීම් සහ ගැටීම් බැහැර වූ උපේක්‍ෂා සම්බොජ්ඣංගයෙන් මයි. පින්වත, අනාගත මනුෂ්‍ය ප්‍රජාව උදෙසා ඔබට ආරක්‍ෂා කොට තැබිය හැකි ශ්‍රේෂ්ඨ ම ධනය, උතුම් තෙරුවන් කෙරෙහි ශ්‍රද්ධාව මයි. පින්වත, ඉන්ද්‍රිය ධර්මයන් එකිනෙකට වෙනස් ලෝකයේ හොඳ සහ නරක ඔබ අමතක කොට, ලෝකයට සද්ධර්මයෙන් උපකාර කරන්න. පින්වත, ඔබට වටින්නේ ලෝකය නොවේ, ලෝකය මුල්කොට ගෙන ඔබ ඇති කොට ගන්නා “සියලු සංස්කාරයෝ අනිත්‍ය” යැයි දකින ධම්මානුපස්සනාවේ විදර්ශනා අවබෝධයයි. පින්වත, බාහිර ලෝකය උපයෝගී කොට ගෙන ඔබේ ආධ්‍යාත්මික ලෝකය නිවා දමන්න.


පින්වත, මනුෂ්‍යයාගේ තෘෂ්ණාව වැඩි වෙන්න, වැඩි වෙන්න අකුසල් සංස්කාරයෝ ලෝකයේ බලය තහවුරු කොට ගන්නවා. පින්වත, එවිට කුසල් සංස්කාරයෝ ලෝකයේ සුළුතරය බවට පත් වෙනවා. පින්වත, සත්‍යය පෙනි පෙනී එදාට අසත්‍යය ජය ගන්නවා. පින්වත, ලෝකය කැඩෙනවා, බිඳෙනවා, විසිරෙනවා. පින්වත, මනුෂ්‍යයෝ ‘කර්මය මගේ’ කොට ගෙන ජීවත් වෙනවා. පින්වත, අපිම වගා කළ ඇලීම් සහ ගැටීම් බීජවල අකුසල් සංස්කාර අස්වැන්න අපිම නෙළා ගන්නවා. පින්වත, ලෝකය පෙරළුනත් නොපෙරෙළෙන දහමක් තිබෙනවා. පින්වත, උතුම් චතුරාර්ය සත්‍යය ධර්මයන්ගේ අර්ථයෝ කල්ප විනාශයකදීත් නොපෙරළී තිබෙනවා. පින්වත, දුකට එකම හේතුව ‘තෘෂ්ණාව’ යැයි ඔබේ හදවතේ ටැටූවක් සිතුවම් කොට ගන්න. පින්වත, එවිට ඔබ, ඔබේ දුකට අනුනට බණින්නේ නැහැ. පින්වත, ඔබේ දුකට ඔබ බණින්නේ, ඔබේ ම තෘෂ්ණාවටයි. පින්වත, ඔබ තෘෂ්ණාවට බණිද්දී, ඔබ තෘෂ්ණාවයි ප්‍රවර්ධනය කරන්නේ. පින්වත, ඉවරයක් නැති දුකක මහ මෙරක් බවට අපි පත් වෙලා. පින්වත, දුකේ පියා වන තෘෂ්ණාව හඳුනා ගන්න අපි තව ම අදක්‍ෂ වෙලා තිබෙනවා. පින්වත, අනාගාමී උත්තමයා තුළත් අනුශය තෘෂ්ණාව තිබෙනවා. පින්වත, ඇතිවත් බැරි නැතිවත් බැරි තෘෂ්ණාවට විදර්ශනාමය සප්ත බොජ්ඣංගයන්ගේ ඇඳුම් අන්දවන්න අපි දක්‍ෂ වෙන්න ඕනේ. පින්වත, තෘෂ්ණාවට විදර්ශනා සප්ත බොජ්ඣංගයන්ගේ ඇඳුම් ඇන්දුවහම තෘෂ්ණාවේ විදර්ශනා හැඩරුව, බල ධර්මයන්ට පාර පෙන්වන කීකරු දරුවෙක් වෙනවා. පින්වත, අනුශය තෘෂ්ණාව තුළත් අවිද්‍යාව තැවරිලයි තිබෙන්නේ. පින්වත, සම්මා විමුක්තියෙන් මෙහා භවාත්‍රයේ සෑම සත්ත්වයෙක් ම, එකිනෙකට වෙනස් ‘තෘෂ්ණාවේ ගොදුරක්’ ම වෙනවා.


පින්වත, තවත් පුණ්‍යවන්ත වස්සානයක් ගෙවිලා යනවා. පින්වත, ඔක්තෝබර් අවසන් සතියෙන් උදා වෙන්නේ චීවර මාසය. පින්වත, මනුෂ්‍ය ලෝකයේ වැඩිපුර ම පින්කම් සිද්ධ වෙන මාසය චීවර මාසයයි. පින්වත, සත්පුරුෂ දෙවියන් සහ පිනට කැමති අමනුෂ්‍යයන් පිනෙන් සතුටු වන මාසය චීවර මාසයයි. පින්වත, චීවර මාසය උදා වෙද්දී, භික්ෂුවට අතීත පංච උපාදානස්කන්ධයෝ සිහිපත් වෙනවා. පින්වත, භික්ෂුව අතීත සම්මා සම්බුද්ධ ශාසනවල සහ මිච්ඡා ශාසනවල පැවිදි වෙලා පෙරවපු චීවර ගොඩ ගිජ්ජකූඨ පර්වතයට වඩා විශාලයි. පින්වත, භික්ෂුවට එම අතීත මහා චීවර ගොඩ සිහිපත් වෙද්දී, “සියලු සංස්කාරයෝ අනිත්‍ය” යැයි කියලා මයි සිහිපත් වෙන්නේ. පින්වත, භික්ෂුව අතීත සංසාරයේ පොරවපු එකම චීවරයකින්වත් උතුම් නිවනේ අර්ථය මතු කොට ගෙන නැහැ. පින්වත, අතීත පංච උපාදානස්කන්ධය පුරාවට භික්ෂුව පටිච්චසමුප්පන්නව පොරවපු චීවර තුළින් මතු කොට ගෙන ඇත්තේ භවයේ අර්ථයෝ මයි. පින්වත, බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ශ්‍රාවකයාට වටින්නේ චීවරය දරාගත්ත උතුම් පැවිද්ද පමණක් නොවේ, එම උතුම් පැවිදි ජීවිතය තුළින් මතු කොට ගන්නා චතුරාර්ය සත්‍යය ධර්මයෝ මයි. පින්වත, උදා වන පුණ්‍යවන්ත චීවර මාසයේ දී අපි ලබනා චීවරය, තෘෂ්ණාවේ ගිනි නිවා දමන, නිවනේ සැහැල්ලුව මතු කොට දෙන, අවම වශයෙන් සුගතියේ රසය මෝදු කොට දෙන උපකාරක ධර්මයක් බවට පත් කොට ගන්න අපි දක්‍ෂ විය යුතුයි. පින්වත, මේ උතුම් චීවරය ජීවත් වීම උදෙසා නොව, ජීවිතයේ ජාති, ජරා, ව්‍යාධි, මරණ නීරස තේරුම් ගැනීම සහ අවබෝධය උදෙසා ම විය යුතුයි. පින්වත, භික්ෂුව වැඩ සිටින ප්‍රදේශයට මේ දිනවල සවස් යාමයේ ඇළ වේලි පිරී ඉතිරී යන්න පැය දෙකක් පමණ මහා වැස්සක් වහිනවා. ඒත් පසුවදා දහවල් වෙන කොට මහ පොළොව හොඳටෝම වියළිලා. පින්වත, මනුෂ්‍යයාගේ තෘෂ්ණාව වේගවත් වෙද්දී, සියල්ල ම වේගවත් වෙලා. පින්වත, සිහිනුවණින් බලන්න, වේගය සීමා කරන මධ්‍යම ප්‍රතිපදාව තවමත් අපි ඉදිරියේ ජීවමානව තිබෙනවා.


Sunday, October 11, 2026

බලන්න ඊර්ෂ්‍යාවේ වෛරයේ රඟ...

2012/08/26

කාමයේ ආශ්වාදයට ඔබ තුළ ඇති කැමත්ත නිසා හේතුඵල ධර්මයන් අනුව සකස්‌වෙන ජූරි සභිකයන් පස්‌ දෙනෙක්‌ සිටිනවා. මේ අය එකම මොහොතක එක පේලියේ ඉඳගෙන ඉන්නෙ නැහැ. එක්‌ අයෙක්‌ හේතුවෙනුයි අනෙක්‌ ජූරි සභිකයා සකස්‌ වෙන්නේ. ඵලය සකස්‌වෙනවිට හේතුව මැකිල යනවා. මේ ධර්මතාවය නැවත නැවත සිද්ධවෙනවා. මේ ජූරි සභිකයෝ පස්‌දෙනා වෙන කවුරුවත් නොවේ. පස්‌ස, වේදනා, සංඥා, සංස්‌කාර, විඤ්ඤාණ කියන පස්‌ දෙනයි. මේ පස්‌දෙනාම බිහිවෙන්නේ රූපය කෙරෙහි ඔබ තුළ ඇති ජන්දරාගය නිසා. යම් රූපයක්‌ ස්‌පර්ෂය නිසා, ඔබ ප්‍රකටව හෝ අප්‍රකටව යම් විඳීමක්‌ ඇතිකරගත්තානම් ඒ විඳීම හේතුවෙන් සකස්‌වෙන හඳුනාගැනීමත්, ෙච්තනාවත්, විඤ්ඤාණයත් අනුනගේ දෙයක්‌ නොවේ. හේතුව තුළින්ම සකස්‌ කරගන්නා ධර්මතාවයන්. මේවා අප්‍රසිද්ධියේ කරන්න, සඟවන්න බැහැ. මොකද? සඟවන්න සඟවන්න, අප්‍රසිද්ධියේ වැරදි කරන්න, කරන්න ඔබ තුළ සකස්‌වෙන ෙච්තනාවන්ගේ ස්‌වභාවය බලවත් වෙනවා. ෙච්තනාවේ ස්‌වභාවය හේතුවෙනුයි විඤ්ඤාණය නමැති ඵලය සකස්‌වෙන්නේ. මිය ගිය පිංවත් මහත්මයෙක්‌ අප්‍රකටව, අප්‍රසිද්ධියේ කරන ලද බලවත් අකුසල් කර්ම හේතුවෙන් සකස්‌ වුණ බලවත් අකුසල් ෙච්තනාවන් නිසයි ඊට අදාළව සකස්‌වුණ විඤ්ඤාණය නිරය වැනි අති භයානක උපතකට බැසගන්නේ. ඒ බැසගත් මොහොතේ පටන් එම නිරි සතාට තම අධ්‍යාත්මික රූපයත්, බාහිර රූපයත්, විඤ්ඤාණයත්, ස්‌පර්ශය හේතුවෙන් නැවත නැවත සිත් සකස්‌ වෙනවා. දැන් ඔබට හොඳින් තේරුම් යනවානේ ලෝකයට හොරෙන් යමක්‌ කළත් ධර්මයට හොරෙන් යමක්‌ කරන්න බැහැය කියලා. සම්මා සම්බුද්ධ ශාසනය ලෝකයේ පැවතියත් එය අතුරුදහන්ව ගියත් පංචඋපාදානස්‌කන්ධය කියන ධර්මය සත්වයා තුළ සකස්‌වෙනවා. එය අවබෝධකර ගන්නේ සම්මා සම්බුද්ධ ශාසනයකදි පමණයි. ඔබ සිතන්නවත් අකමැති කුරිරු වේදනාවක්‌ නිරයේ විඳින මේ නිරිසතා එම දුකට පත්වූවේ ශීලය ආරක්‍ෂා නොකර ගැනීමේ හේතුවෙන්මයි. ඔබට වැටහෙනවාද උතුම් ශීලයේ ඇති වැදගත්කම. කඳුළ කියන්නේ ශිල්පදයක බිඳවැටීම. කඳුළ දැකලා දුක්‌වෙලා ඵලක්‌ නැහැ. බිඳුන ශීලයයි ඔබ පිරියම් කර ගත යුත්තේ. එවිට කඳුළු පසුබසීවි. 

භික්‍ෂුව පෙර සටහන් කළ ගිනියම් වූ ජලයේ නැගෙන්නා වූ උතුරන ජල බුබුළු දකින විට, මතකයට නැගෙන විට භික්‍ෂුවට මැවී පෙනෙන්නේ මනුෂ්‍යයාගේ සහ අනෙකුත් සත්වයින්ගේ ඊර්ෂ්‍යාව නිසා, වෛරය ක්‍රෝධය නිසා ඇතිවෙන්නාවූ බිහිසුණු, බියකරු, පුපුරණ ස්‌වභාවයයි. මේ අකුසල් මූලයන් නිසාමයි මනුෂ්‍යයා යන්ත්‍ර, මන්ත්‍ර, හදි හූනියම් වැනි තිරස්‌චීන ධර්මයන් වෙතට යොමුවෙන්නේ. අකුසල මූලයන් හොඳින් වැඩෙන රසායනික පොහොර මේවා. අනුනගේ දියුණුව දකින්නට අකමැති කෙනා අවසානයේදී තමන්ගේ දියුණුව, සැපය කල්ප ගණනාවක්‌ වලකාගන්නවා. අනුනට නිදහසේ හැදෙන්න දෙන්න, වැඩෙන්න දෙන්න. ඒ දෙස බලා සතුටු වෙන්න. ඒ සතුට ඔබේ සැපය උදෙසාම හේතුවේවි. 

එක මනුෂ්‍යයෙක්‌ ජීවත්වුණා බොහෝම ඈත දුරබැහැර ගම් ප්‍රදේශයක. සමාජයේ හොඳින් ජීවත් වන දරුමුණුපුරන් ඇති තාත්තා කෙනෙක්‌. මොහු මියයන විට අවුරුදු අනූවක්‌ විතර ඇති. මොහු බොහෝම හොඳන් ගමේ ජීවත්වුණ කෙනෙක්‌. ගමේ පන්සලට උපකාර කළා, උදව්කළා. නමුත් මොහුගේ අවාසනාවට මොහු මියයාමට වසර තුනකට පෙරාතුව මේ පුද්ගලයා ගමේ පන්සල සමග කුමක්‌ හෝ හේතුවක්‌ නිසා අමනාප වෙනවා. හේතුව කුමක්‌ද කියන්න භික්‍ෂුව දන්නෙ නැහැ. එදා පටන් මේ වයසක මනුෂ්‍යයා මොකද කරන්නේ හාමුදුරුවන්ට බණිනවා. පන්සලට බණිනවා. හාමුදුරුවන්ට එරෙහිව පොලිසියට බොරු පැමිණිලි කරනවා. පුදුමාකාර වෛරයක්‌ ඇතිකරගත්තා. මේ වෛරය, ඊර්ෂ්‍යාව නිසාම ඔහු ශීලයෙන් පිරිහුණා. එක ශිල්පදයක්‌ ගිලිහෙනකොට අනෙක්‌ ශිල්පදත් ගිලිහෙන්න පටන් ගත්තා. මේ හේතුව නිසාම වයස අවුරුදු අනූවක්‌ වුනත් මොහු තුළ කාම සිතුවිලි ඇතිවුණා. තමාගේ වැඩිහිටිබව නිසා තමාගේ දෙපතුළ ළඟ වැඳ වැටුණ කාන්තාවකගේ පවා අතින් අල්ලන්නට තරම් මොහු තුළ ශිල්පදවල හීනභාවයක්‌ ඇතිවුනා. ඊර්ෂ්‍යාවෙන් දැවෙමින් සිටියදීම මොහු මියයනවා. භික්‍ෂුව අරමුණු කර බලනවා උතුම් සමාධිය තුළදී මොහු මරණින් පසු කොහේ නැවත උපත ලැබුවද කියලා.භික්‍ෂුවට දර්ශණය වෙන්නේ උතුම් සමාධිය තුළදී කිඹුලෙකුගේ කුසක්‌. ඒ කියන්නෙ මොහු කිඹුල් බිත්තරයක එහෙම නැතිනම් කිඹුල් කුසක ප්‍රතිසන්ධිය ලබලා. බලන්න සසර භයානකම. මේ තත්පරයේ මනුෂ්‍යයෙක්‌ වශයෙන් සිටි කෙනා ඊළඟ නිමේශයේදී කිඹුල් කුසකට බැසගන්නවා. අසාධාරණයි කියන්න පුළුවන්ද ලෝකධර්මය. එහෙම කියන්න බැහැ. සාධාරණ තැන එයාට හිමිකරදුන්නා. කිඹුලා කියන්නේ වෛරයෙන්ම, ක්‍රෝධයෙන්ම පසුවෙන නපුරු සතෙක්‌. මේ සතා දකින කෙනා තුළ අපුලක්‌, බියක්‌, තැතිගැනීමක්‌ ඇතිවෙනවා. මේ සතා සතුන් මරාගෙනමයි කන්නේ. තමාගේ පැටවාත් තමා මරාගෙන කනවා. වර්ණය, හැඩය, හැසිරීම හරි අප්‍රියජනකයි. 

භික්‍ෂුව එක අවස්‌ථාවක රුහුණු ප්‍රදේශයේ පෞරාණික ආරණ්‍යයක වැඩසිටින විට එහි දැඩි නියඟයක්‌ පැවතියා. වැව් හිඳෙන කාලයට වැව්වල සිටින කිඹුලන් කැලේ ගල් ගුහා තුළට ඇදෙනවා දහවල් කාලයට. රාත්‍රි කාලයේ කිඹුලන් ආහාර සොයාගෙන කැලයේ වැව් පිටිවලට ඇවිදිනවා. භික්‍ෂුව වැඩසිටිය කුටිය දොරකඩ බාග බිත්ති බැඳපු ඉස්‌තෝප්පුවක්‌ තිබෙනවා. දිනක්‌ රාත්‍රි 12.00 පමණ එම කුටිය ඉදිරිපස කැලෑ ප්‍රදේශයෙන් වේගවත් හඬකින් සතෙක්‌ පිඹිනවා ඇහුණා. භික්‍ෂුව මුලින්ම හිතුවේ අලියෙක්‌ වෙන්න ඇතිය කියලා. නැවත නැවතත් වේගයෙන් පිඹීමේ හඬ ඇසුණා. ඒත් සතා පේන්නෙ නැහැ. පස්‌සෙ බලනවිට අඩි හතක්‌ පමණ දිග හොඳින් වැඩුණු කිඹුලෙක්‌. කුටියේ ඉදිරිපස බාග බිත්ති සහිත ඉස්‌තෝප්පුව තුළට ඇවිල්ල යන්න බැරිව කේන්තියෙන් පිඹිනවා. පස්‌සෙ භික්‍ෂුව උගුර පාදනවිට කිඹුලා භාග බිත්තියට ශරීරය කෙලින් කරලා බිත්තිය උඩින් කැලයට පැන්නා. මේ කිඹුලා කටින් පිඹින වේගයෙන්ම වලිගයනුත් ගහනවා. කිඹුලාගේ නපුරුම ස්‌වභාවය භික්‍ෂුව දැක්‌කේ ඒ වෙලාවේ. පුදුම වෛරී, ක්‍රෝධ ස්‌වභාවයක්‌ මේ සතා තුළ තිබෙන්නේ. අපි කියන්නේ සමහර මිනිස්‌සු ඊරිසියාවෙන් පුපුරනවා කියලා. ඒ පිපිරීමේ උච්ජභාවය තමයි ඔය සතුන් තුළින් අපි දකින්නේ. 

පිංවත් ඔබ හොඳින් සිතන්න ඔබ ඊරිසියා සහගත සිතක්‌, ක්‍රෝධ සිතක්‌ සකස්‌ කරගන්නවා කියන්නේ නිරයේ ගිනියම් ජලයේ පැහෙන උපතක්‌, කිඹුල් කුලයේ සත්ව උපතක්‌ ඔබ ප්‍රාර්ථනා කරනවා කියන එකයි. දැන් බලන්න වයස අවුරුදු අනූවේ මනුෂ්‍යයා පන්සලට වෛරකරලා, හාමුදුරුවන්ට වෛරකරලා, ඊර්ෂ්‍යා කළා. එහෙම කළාය කියල පන්සලට හාමුදුරුවන්ට අලාභයක්‌ පාඩුවක්‌ වුණාද? එක දශමයක අඩුවක්‌ පාඩුවක්‌ ඒ අයට වුණේ නැහැ. එතකොට මේ පුද්ගලයා කාටද වෛරකරලා, ඊරිසියා කරලා තිබෙන්නේ? තමාටමයි. 

එහෙමනම් ඔබ සිතන්න ඔබේ සිතේ ඊර්ෂ්‍යාවක්‌, ක්‍රෝධයක්‌ සකස්‌ වෙනවා නම් එය ඔබේ භව ගිණුමේ ඉතිරි කිරීම සඳහාමයි. අනුන්ගේ ගිණුම්වලට මේවා බැරවෙන්නේ නැහැ. හැබැයි තමන් අදක්‍ෂ නම් අනුන් නිසා තමනුත් දුකට වැටෙන්න පුළුවන්. පන්සලට, හාමුදුරුවන්ට වෛර කළා කියන්නේ තෙරුවන්ට වෛර කළා හා සමානයි. ඒ අකුසල් ස්‌වභාවය බලවත් නිසාමයි මොහු ජීවිතය තුළදී කරගෙන තිබූ කුසල් යටපත්වී ගියේ. ඔහු තුළ සකස්‌ වූ එක සිතක්‌ මේ විනාශකාරී සිතුවිලි පරම්පරාවක්‌ බවට පත්වූයේ. ඒ නිසා වෛරී සිතක්‌, ඊර්ෂ්‍යා සහගත, ක්‍රෝධ සිතක්‌ ඇතිවන සැනින්ම අවබෝධයෙන් එය සිඳ දමන්න. ඒවා අකුසල විතර්කයක්‌ වශයෙන් වැඩෙන්න දෙන්න එපා. 

මේ සටහන පුරාවටම මනුෂ්‍ය ලෝකයේ ජීවත් වූ දීර්ඝායුෂ ලබපු මනුෂ්‍යයන් දෙදෙනෙක්‌ මරණින් මතු මනුෂ්‍ය භාවයෙන් පහළට වැටුණු සැටි ඔබට පසක්‌ වෙන්න ඇති. ශීලයෙන් පිරිහුණු මිනිස්‌සු දීර්ඝායුෂ ලබන්නේ ඔවුන්ගේ අවාසනාවට. මොකද වැඩිපුර ජීවත්වන මොහොතක්‌ පාසා ඔවුන් අතින් සිදුවන්නේ අකුසලයන්. එහෙයින් මද ආයුෂ ඇති මිනිසුන් ක්‍රමානුකූලව බිහිවන ලොවක ඔබ දීර්ඝායුෂයෙන් උපරිම ඵලය නෙලාගන්න. එය ඔබට කරගත හැක්‌කේ වැඩිපුර ජීවත්වන සෑම නිමේෂයකම ශීලයේ ශක්‌තිය ඔබගේ ජීවිතයට එකතුකර ගැනීමෙනි. ශීලය නොමැති ජීවිතයක මරණය දුකක්‌ නිරතුරුවම මෙනෙහි කරන්න. ශිල්පද ගරුකරන සිතට ඔබ නමස්‌කාර කරන්න. මන්ද ඔබව දුකෙන් මුදවන්නේ එම සිත වන නිසාය. ඔබ කැපවීමෙන් යුතුව දිවි පරදුවට තබා ආරක්‍ෂාකරගත යුත්තේ උපන් රටවත්, ජාතියවත්, ආගමවත් නොවේ. සසරදුකෙන් ඔබව මුදවන, ඊට මග විවරකරදෙන, ශීල්පද ආරක්‍ෂා කරගැනීමට ඔබට දිරිදෙන සිතයි. එයමයි ඔබට සැප පිණිස හේතුවෙන්නේ. ඉහත මියගිය පිංවතුන් දෙදෙනාම ජීවත්ව සිටියදී තම ගම් ප්‍රදේශවලදී උපන් රට වෙනුවෙන්, ජාතිය වෙනුවෙන්, ආගම වෙනුවෙන්, එහි ආරක්‍ෂාව වෙනුවෙන් පෙළපාලි ගිය අය. ඒත් දැන් මොන රටක්‌ද, ජාතියක්‌ද, ආගමක්‌ද එක්‌ අයෙක්‌ නිරිසත්ව ජාතියේ, අනෙක්‌ කෙනා කිඹුල් ජාතියේ. මේ දෙදෙනාටම රටක්‌ ආගමක්‌ නැහැ. බලන්න සැපයක්‌ කොට අල්ලාගත් මුලාවක මහත. දන් දෙන පිංවත් දායක පිංවතුන් ආරණ්‍යවලට පැමිණියහම, අපෙන් අහනවා 'හාමුදුරුවනේ මේ කැලයට වෙලා මොකද කරන්නේ' කියලා. කැලේ මොනව රකින්නද? ගමට නගරයට ගිහින් රට ජාතිය ආගම රකින්න කියලයි මේ කියන්නේ. පිංවතුන් එහෙම කියනවිට සිහින් සිනාවක්‌ මිස වෙන දෙයක්‌ නම් පහළ වෙන්නෙ නැහැ. ඇත්තෙන්ම පිංවතුනේ අපි කැලේට වෙලා රටත්, ජාතියත්, ආගමත් ආරක්‍ෂා කරන එක තමයි කරන්නේ. දිවිහිමියෙන්ම. රට කියන්නේ ශීලය. ජාතිය කියන්නේ සමාධිය. ආගම කියන්නේ ප්‍රඥාව. මේ තුන ආරක්‍ෂාකර ගන්න ඕනෑම කෙනෙක්‌ නැවත නොඑන්නම ලෝකයෙන් එතෙරට යනවා. මීට වඩා ආරක්‍ෂාවක්‌ කොහින්ද?

විවේකීව සිතන්න. කලබල වෙන්න එපා. දුකක්‌, දුකට හේතුවත්, දුකෙන් මිදීමත් ඔබ තුළම නේද තියෙන්නේ. සිත ගොඩාක්‌ දුර යන්න දෙන්න එපා. දෑස්‌ දෙක පියාගෙන නාසය අගට ඔබේ සිත යොමු කරන්න. දැන් ඔබට දැනේවි ජීවිතය කියන්නේ කුමක්‌ද කියලා. ජීවිතය අයිති කුමකටද කියලා. දැන් ඔබට වේගයෙන් හුස්‌ම ගන්න හිතේවි. ඔබ වේගවත් වෙන්න එපා. ස්‌වභාවිකවම හුස්‌ම ගන්න. හුස්‌ම පිටකරන්න. හොඳින් ඒ බව දකින්න. පිංවත් ඔබට සමාදන්වූ ශිල්පදයක්‌ බිඳීමට කරුණු සකස්‌වුණොත්, ඔබේ සිතට ඊර්ෂ්‍යා සහගත, වෛරසහගත සිතක්‌ සකස්‌ වෙන බව දැනුනොත් මොහොතක්‌ ආශ්වාස ප්‍රශ්වාස දෙසට හොඳින් සිත යොමුකරන්න. ඔබේ සිත නිශ්චල වේවි. දැන් ඔබට පුළුවන් හොඳ නරක දකින්නට. කුසලය අකුසලය දකින්නට හඳුනාගන්නට. ඔබ දුසිල්වත් වීමේ විපාකයන් දැක උපක්‍රමශිලී වන්න ශිල්පද ආරක්‍ෂා කරගැනීමට. සමහර ගිහි පිංවතුන් අපිට හමුවුණාම කියනවා 'අනේ හාමුදුරුවනේ ශිල්පද සියල්ලම රැකගන්න අපහසුයිනේ. ශිල්පද එකක්‌ දෙකක්‌ නම් බිඳෙනවා' කියලා. මේක හුඟ දෙනෙකුට තිබෙන ප්‍රශ්නයක්‌. පිංවත් ඔබ කොහොම උත්සහ ගත්තත් ශිල්පදයක්‌ බිදෙන ස්‌වභාවයක්‌ තිබෙනවා නම් එය කර්ම විපාකයක්‌ නිසා සිදුවන්නක්‌. මෙතනදි ඔබ දුස්‌ශිලභාවයේ විපාක දකිමින් ශිල්පද ආරක්‍ෂාකර ගැනීමට වීර්යවන්ත වෙන්න ඕන. ඒ වගේමයි ශීලයෙන් ඔබ දුර්වලනම් ශිල්පද රැකීමට අපහසුනම් ඔබ ශීලය ගරුකරන අයට ශිල්පද හොඳින් රකින අයට ගරුකරන්න පුරුදුවෙන්න ඕන.

සමහර පිංවතුන් ඉන්නවා තමා ශිල්පද රකින්නෙ නැහැ, නමුත් ශීලවන්තව ජීවත්වෙන කෙනාට අගෞරව කරනවා, සිනාසෙනවා. අතීතයේ අපි අතින් සිදුවූ මෙවැනි පහත් පෙළේ වැරදි නිසා තමයි ශිල්පද රැකගැනීමට සමහරුනට අපහසු වෙන්නේ. තමාට ශිල්පද ආරක්‍ෂා කරගැනීමට අපහසුනම් අවම වශයෙන් ශිල්පද ආරක්‍ෂාකරන අයට ගරුකරන්න පුරුදු වෙන්න. එයම ඔබට ආශිර්වාදයක්‌ වේවි, ශීලය තුළ පිහිටන්න. ඔබ තුළින් ශිල්පද ගිලිහෙනකොට ඔබෙන් ගිලිහෙන්නේ සුගතියයි. මේ කථාවේ සඳහන් කළ අවාසනාවන්ත මිනිසුන් දෙදෙනා දුගතියට වැටුණේ ඔවුන් අතින් ශීලය ගිලිහුණු නිසාමයි. මේ දුකෙන් පිරුණු කථාව ඔබ ඔබේ සැපය පිණිස නුවණින් ගලපාගන්න දක්‍ෂවෙන්න. ඒ මෝදුකොට ගත් දක්‍ෂභාවය සතර අපායෙන් මිදීම සඳහාම පෙරට රැගෙන යන්න. නැවත නැවතත් හොඳින් අවධානය යොමුකරන්න. ඉහත කථාවේ මනුෂ්‍යයින් දෙදෙනාම මරණින් පසු දුගතියට වැටුණේ කාමය වරදවා හැසිරිමේ චේතනාවන් බලවත් වීම, එක හේතුවක්‌ වූ නිසාමය. තප්පරයක ආශ්වාදයක්‌ උදෙසා කල්ප ගණනාවක්‌ දුකට අතවනන මෙවන් වැරදි ගැන ඔබ හොඳ අවධානයෙන් පසු වෙන්න. අකුසලයක්‌ සිදුවන වැරදි කාම සිතුවිල්ලක්‌ ඇතිවුණොත් එය නිවා දමන්න. ඔබට පුළුවන් බුදුගුණ සංඥාවක්‌ සිතට ගන්න. මෛත්‍රි සංඥාවක්‌, අසුභ සංඥාවක්‌, සතර අපාය කෙරෙහි බියක්‌......... එවැනි ධර්ම මනසිකාරයකට සිත යොමු නොවනවානම් වෙනත් බාහිර ක්‍රියාකාරී කමකට සිත යොදවන්න. එවිට ඔබට දැනේවි ඒ කාම සිතුවිල්ල අනිත්‍යවී යනවා. එතැන තිබෙන්නේ විදර්ශනාව. චතුරාර්ය සත්‍ය ධර්මය. බලන්න සකස්‌වූ එක සිතක්‌ ඔබ අදක්‍ෂ වුවහොත් ඔබව සතර අපායටත් ඔබ දක්‍ෂ වුවහොත් ධර්මාවබෝධය දෙසටත් යොමුකරනවා.

හැංගි හැංගි වෙස්‌ බැන්දත්...

 භික්‍ෂුව මේ ලිපිය ලියන මොහොතේ වැඩසිටින්නේ අනුරාධපුර දිස්‌ත්‍රික්‌කයේ කැලෑබද ආරණ්‍යයක. විශාල කඳුවැටි කිහිපයකින් වටව ඇති රමණිය බිමක්‌. උස්‌ ගල් කන්දේ නැගෙනහිරට මුහුණලා භික්‍ෂුව වැඩසිටින කුටිය තිබෙන්නේ. කඳුමුදුනේ සිට බලනකොට කඳුපාමුල දර්ශනීය වැව, අතුරු කඳුවැටි, කුඹුරුයාය, අක්‌කර දසදහස්‌ ගණනක විහිදුන වනපෙත, පක්‌ෂීන්, වන සතුන් සැබෑම ආරණ්‍යයක ලක්‍ෂණ සියල්ලම මෙහි තිබෙනවා. භික්‍ෂුව මේ ආසනය මත වාඩිවෙලා මේ පරිසරය දෙස බලනකොට මෙහෙම සිතුණා. මේ මොහොතේ චමත්කාර ජනක පරිසරයක්‌ මේ වටපිටවේ තිබුණත් අතීතයේ මේ ස්‌ථානය මහා කටුක කාන්තාරයක්‌ව තිබෙන්නට ඇති. ජලයෙන් පිරී ඉතිරී ගිය මුහුදක්‌, ගංගාවක්‌ ලෙස තිබෙන්නට ඇති. සශ්‍රික නගරයක්‌ව තිබෙන්නට ඇති. භූමිකම්පාවලින්, සුළි සුළංවලින් පෙරළී විනාශවී ගිය බිමක්‌ව තිබෙන්නට ඇති. සුසාන භූමියක්‌ව තිබෙන්න ඇති. බුදුරජාණන් වහන්සේලා, රහතන් වහන්සේලා වැඩ සිටි තැනක්‌ව තිබෙන්ට ඇති. බලන්න අතීත රූපයන්ගේ තිබෙන විවිධත්වය. ඒ කියන්නේ අනිත්‍යභාවය. ඒ වගේමයි අනාගතයේ හට ගත්තාවූ රූපයත්. වර්තමානය කියලා කියද්දීම ඒ වර්තමානය අතීතයට එකතුවී අහවරයි. ඒ තරම්ම වේගයෙන් ලෝකය ගෙවිල යනවා. ගෙවීයන වේගයෙන්ම ලෝකය ලියලනවා. අපේ ජීවිතත් එලෙසමයි. අද මනුෂ්‍යයෙකුව සිටින කෙනා හෙට නිරයට වැටෙනවා, දෙවියෙක්‌ වෙනවා, බ්‍රහ්මයෙක්‌ වෙනවා, තිරිසනෙක්‌ වෙනවා. එක තැනක්‌ ගෙවීයනකොට තව තැනක්‌ දළුලනවා. මෙන්න මේ විදියට මනුෂ්‍ය ජීවිතය ගෙවී ගිහින් නිරයට වැටුණ අවාසනාවන්තයෙක්‌ ගැන කථාවක්‌ තමයි භික්‍ෂුව දැන් මෙහි සටහන් තබන්නේ. මේ කථාවත් ඔබට උතුම් ශීලයේ වටිනාකම කියාදෙන කථාවක්‌ වේවි.

අද ලෝකය සොයන්නේ සරල දේවල්, පහසු දේවල්, ක්‍ෂණික දේවල්. තරගකාරී ලෝකයේ අවිවේකයෙන් මිදී විවේකය අත්කරගැනීම සඳහායි මේ දේවල් ලෝකය සොයන්නේ. මේ ලබාගන්නා වූ විවේකය ඔවුන් යොදන්නේ ජීවිතයේ නැවත අයිතිකරගන්නා වූ අවිවේකය උදෙසාමයි.

වාර්ෂිකව දන් දෙන පිංවතුන් ආරණ්‍යවලට එනවා. දානය ඉවරවෙලා සමහරක්‌ පිංවතුන් යන්නේ ‘අම්මෝ මේ අවුරුද්දෙ දානෙ ඉවරයි’ එහෙම නැතිනම් හත්දවසේ, තුන්මාසේ, අවුරුද්දේ දානෙ ඉවරයි දැන් ඉතින් දාන ඕනේ නැහැ කියලා. පසළොස්‌වක පොහොය දවසට ශිල් සමාදන් වන සමහරක්‌ පිංවතුන් හවසට ශීලය පවාරණය කරලා පන්සලෙන් පිටවෙන්නේ ‘අම්මෝ ඒ බැඳීමෙන් නිදහස්‌ වුණා’ය කියන සැහැල්ලුවෙන්. භාවනා වැඩසටහනට සහභාගී වන සමහර පිංවතුන් වැඩසටහනින් නැගිට යන්නේ ‘මේ මාසෙට, මේ සතියට මේ හොඳටම ඇති’ය කියලා. පිංවතුන්ලා දාන, ශිල, භාවනා කටයුතුවල යෙදෙන්නේ කවුරුහරි තරහ වෙයි, එයාව මොහොතක්‌ රවටලා යාළුකරගන්න ඕනේ කියන හැඟීමෙන් වගේ. කාවද මේ රවට්‌ටන්නේ. කවුද රවට්‌ටන්නේ. රැවටෙන්නන් රැවටෙන මොහොතක්‌ පාසා ඔබට මිතුරුවෙන්නේ කවුරුන්ද? ඔබට මිතුරු වෙන්නේ දුක. දුක උපද්දවන මාරයා.

ධර්මය සරල කරන්න, ක්‍ෂණික කරන්න ගිහිල්ලා දුක මිතුරෙක්‌ කරගන්නවා. ධර්මය කියන්නේ සරල කරන්න පුළුවන් දෙයක්‌ නොවේ. ධර්මය කියන්නේ අනිත්‍යයි. කුමන අනිත්‍ය භාවයද? රූපයේ අනිත්‍යයි. මොකක්‌ද රූපයේ අනිත්‍ය භාවයට පත්වීමේ ස්‌වභාවය. මස්‌ ඇසට නොපෙනෙන ප්‍රඥාවේ ඇසෙන් පමණක්‌ දකින ප්‍රවේශයයි. එය දකින මාර්ගය ලොව්තුරා සම්මා සම්බුදුරජාණන් වහන්සේගේ සම්මා සම්බුද්ධ ඥානයෙන් අවබෝධ කර ඔබට දේශනාකර තිබෙනවා. එකම මාර්ගයයි ඇත්තේ. එහි කෙටි මාර්ග, සරල මාර්ග, ක්‍ෂණික මාර්ග නැහැ. ඔබ කවුරුන් හෝ වේවා රූපය අනිත්‍ය භාවයට පත්වෙන වේගය ප්‍රඥාවෙන් අවබෝධ කර ගෙන රූපයට ඇති ජන්ද රාගයෙන් මිදෙන තැනදියි රූපය ඇසුරුකොට සකස්‌වෙන පංචඋපාදානස්‌කන්ධයේම යථා ස්‌වභාවය ඔබ අවබෝධ කර ගන්නේ.

භික්‍ෂුව දැන් මෙහි සටහන් කරන කථාවට මුල පුරණ පිංවතාත් ධර්මය සරල මාර්ග ඔස්‌සේ ජීවිතයට ගලපාගත් අයෙක්‌. මේ ගලපා ගැනීම නිසා දුක ඔහුට මිතුරුවුණ හැටියි මේ කථාවේ අර්ථය පුරාම තිබෙන්නේ. දුකට මිතුරුවී දුක්‌ විඳින ඔහුට මේ කථාව දැන් වැඩක්‌, අර්ථයක්‌ නැහැ. ඔබ කැමති නම් ඔබ සතුටුනම් මේ කථාව ඔබේ ජීවිතයට ගලපාගන්න. දුක නමැති පරම සතුරා ඔබ ඇසුරේම ඔබ තුළම සැඟව සිටින බව ඔබ දකින්න. ඔබ සමාදන් වන ශිලය සරල කරන, ක්‍ෂණික කරන, ශිල්පද සැහැල්ලූ කරන සතුරා ඔබ තුළින් ඔබ හඳුනාගන්න. ඔබව දුකට ඇදදමන පාපමිත්‍රයෙක්‌ සේ ඔහුව බැහැර කරන්න. රූපය අනිත්‍යභාවයට පත්වෙන වේගයෙන්ම රූපය ඇසුරුකොට සකස්‌වෙන සිතද අනිත්‍යභාවයට පත්වෙනවා. මෙහිදී ඔබ දකින්නේ රූපයේ හට ගැනීම සහ විනාශවීමේ ස්‌වභාවයයි. එවන් ප්‍රඥාවේ ඇසින් පමණක්‌ දැකිය හැකි අති සියුම් ධර්මතාවයක්‌ අපි සරල කරන්න, ක්‍ෂණික කරන්න යනවා නම්, ඒ උත්සාහයේ තරමටම අප තුළ මෝහයද තිබෙන බව අප අවබෝධ කරගත යුතුයි. ලෝකයේ කෙටි කරන්න පුළුවන් දෙයක්‌ අපට නැහැ. ඒ තරම්ම ලෝකය කෙටියි. ක්‍ෂණිකයි. ඒ නිසාමයි මේ මොහොතේ මනුෂ්‍ය ජීවිතයක්‌ ගතකරන කෙනා මියගොස්‌ ඊළඟ තත්පරයේ, සංස්‌කාර ධර්මයන් හේතුවෙන් නිරයේ තිරිසනෙක්‌ව උපත ලබන්නේ. මේ මොහොතේ මනුෂ්‍ය ජීවිතයක්‌ ගතකරන කෙනා මියගොස්‌ ඊළඟ තත්පරයේ බ්‍රහ්ම ලෝකයේ උපත ලබන්නේත්….

මෙයින් ඔබ තේරුම් ගන්න රූපයත්, රූපයක්‌ ඇසුරින් සකස්‌වන සිතේ ප්‍රවේගකාරී බවත්. අවිද්‍යාවේ මහත නිසාම අපි මේ ධර්මථාවයන් සරල කරන්නට යනවා. බුද්ධ වන්දනාව කෙටි කරන්න යනවා. සිල්පදවල අර්ථය හීන කරන්න යනවා. දානය ක්‍ෂණික කරන්න යනවා. මෙසේ කිරීමෙන් ඔබ ලබන විවේකය, සැපය, ලාභය ‘බඩකට පුරා’ අත්විඳින තවත් අවාසනාවන්ත මනුෂ්‍යයකුගේ කථාව දැන් සටහන් තබනවා.

මේ කථාවට සම්බන්ධ මහත්මයා මියයනකොට වයස අවුරුදු 80ක්‌ විතර ඇති. ඔහු ජීවත්වූ ගම් ප්‍රදේශයේ වැදගත් යෑයි සම්මත ජීවිතයක්‌ ගතකරලා, විවාහක දුවා දරුවන් සිටිය පියෙක්‌. මොහු මියයැමට පෙර වසර 5 ක පමණ කාලයක පටන් රෝගීවයි සිටියේ. අවසාන කාලයේ ලෙඩ ඇඳේම පසුවෙලා මියයනවා. සුපුරුදු පරිදි දරුවෝ ඥාතීන් එකතුවෙලා ‘බොහොම ජයට’ මරණයේ කටයුතු සිදුකරනවා. සැරසිලි, බැනර, ගුණකථන, වියහියදම් බොහොමයි. දින හතේම රාත්‍රී සතුටු සාද….

මේවායින් අඩුවක්‌ පාඩුවක්‌ නොතිබුණ නිසයි ‘මරණය ජයට ගත්තාය’ කියලා සඳහන් කළේ. පාංශකූලය අවස්‌ථාවේ ප්‍රදේශයේ නායක ස්‌වාමීන්වහන්සේලා කිහිපනමක්‌ම මියගිය පිංවතා ගැන බොහොම වටිනා ගුණකථන, අනුශාසනා පැවැත් වූවා. ඇත්තෙන්ම ඒ මියගිය මහත්මයාගේ ජීවිතය දෙස බලන ඕනෑම කෙනෙකුට ඔහු වැරදි කරපු කෙනෙක්‌ය කියලා පෙනෙන්නේ නැහැ. මේ සටහන් කරන භික්‍ෂුවත් දැනගෙන සිටියේ නැහැ, මියගිය මහත්තයා වැරදි කරපු කෙනෙක්‌ය කියලා. එදා අපට තිබුණු අවම අවබෝධය තුළ අපි හැමෝම එදා අවංකවම හිතුවා මියගිය කෙනා සුගතිගාමී උපතක්‌ ලබන්නට ඇතිය කියන හැඟීම. වර්තමානයේ ගිහි පැවිදි අපි හැමෝම මෙන්න මේ අවම අවබෝධය තුළ හිඳගෙන තමයි හැමෝගෙම ජීවිත දෙස බලන්නේ. ඒ දැක්‌මෙන් තමයි අපි යමක්‌ විග්‍රහ කරන්නේ. මේ කථාවේ අග කොටස ඔබ කියවනකොට ඔබට දැනේවී ධර්මයේත්, අධර්මයේත් පරතරය කොපමණද කියලා. අපේ අවම දැනුමේත්, සැබෑම අවබෝධයේත් පරතරය කොපමණද කියලා.

මෙය ඔබේ හෝ මගේ වරද නොවෙයි. අවබෝධයේත් අනවබෝධයේත් ඇති වෙනසයි. අපේ තිබෙන අවම දැනුම තුළ ඉඳගෙනයි අපි එදා මේ මරණය විග්‍රහ කළේ. ඔහු සුගතිගාමී උපතක්‌ ලබන්නට ඇතැයි අනුමාන කළේ. නමුත් මොහු මිය ගොස්‌ වසර හයකට පමණ පස්‌සේ දවසක භික්‍ෂුව මියගිය පිංවතාව සමාධියේදී අරමුණු කර බලනවා. ඔහු කුමන ස්‌ථානයක නැවත උපත ලැබුවාද කියලා. මෙය උතුම් සමාධියේදියි දකින්නේ භික්‍ෂුවට දර්ශනය වෙනවා ජලය පිරුණු ස්‌ථානයක්‌. මේ ජලය කළුම කළු පාටයි. කළුය කියල කියන්නේ පැහැපත්a කළු වර්ණයක්‌ නොවේ. ඔබ දැකලා තිබෙනවානේ කුණු කාණු කුණු පල්වෙලා ජලය පිරුණාහාම හැදෙන අප්‍රසන්න කළු පැහැය. බේරේ වැවේ ජලය පල්වුණාහම තිබෙන කළු පැහැය. මෙන්න මේ කුණු කළු පැහැති ජල තටාකය ඔබ හිතන්න යමෙක්‌ ගින්දරෙන් රත්කරනවාය කියලා. එවිට මොකද වෙන්නේ. එම කුණු ජලය රත්වෙනවා. තව තව උෂ්ණත්වය වැඩිකරමින් ගින්දර වැඩිකර රත්කරන විට මුලින්ම ජලයෙන් දුම් දමනවා. දෙවනුව ජලය උතුරන විට කඩල ඇට තරමට බුබුළු දමනවා. තව තව එම ජලය රත්කරන විට නෙල්ලි ගෙඩි තරමට ජලයේ බුබුළු මතුවෙනවා. තවත් ගින්දර දමලා රත්කරනවිට දෙහිගෙඩි තරමට බුබුළු දමමින් ජලය නටනවා. තව තව කුණු ජලය රත්වෙනවිට බෙලිගෙඩි තරමට බුබුළු දමමින් ජලය නටනවා. දැන් ඔබ මනසින් දකින්න, කුණු කළුපාට ජලතටාකයක්‌ තිබෙනවා. එය බෙලි ගෙඩි තරමට බුබුළු දමමින් උතුරන ලෝදිය හැලියක්‌ වගේ පෙනෙනවා. පෙර සදහන් කළ මිය ගිය මහත්මයාව අරමුණු කරනවිට භික්‍ෂුවට දකින්න ලැබෙන දර්ශනයයි ඔය සඳහන් කළේ. ඒ කියන්නේ ඔහු නිරයේ පැහෙනවා. බලන්නකෝ අපේ අවම දැනුමයි ලෝකාවබෝධයයි අතර තිබෙන පරතරය. අපි සුගතියකට යොමු කළ මනුෂ්‍යයා නිරයේ අන්ත දුකක්‌ අත් විඳිනවා.

මේ සිද්ධිය දැක්‌කට පස්‌සෙ භික්‍ෂුවට ප්‍රත්‍යක්‌ෂ වශයෙන් විශ්වාසයි මේ ස්‌වභාවය ඇත්තය කියලා. මන්ද මෙය උත්තරීතර සමාධිය තුළින් දකින්නා වූ ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේ ප්‍රත්‍යක්‌ෂ වශයෙන් අවබෝධ කර දේශනා කළ ධර්මතාවයක්‌. භික්‍ෂුවට අවශ්‍ය වුණා සොයාබලන්න මියගිය පිංවතා ගිහි ජීවිතයේ ගතකරපු ස්‌වභාවය. ඔහුගේ සමාජයට ප්‍රකට වූ ජීවන චර්යාවත්, සමාජයට ප්‍රකට නොවුණ ජීවන චර්යාවත් ගැන සොයල බැලුවා. භික්‍ෂුවට දැනගන්න ලැබෙනවා ඉතාමත් සත්‍ය මාර්ගවලින් ඔහු තුළ පහත සඳහන් සමාජයට ප්‍රකට නොවූ චර්යාවන් තිබුණ කියලා. ඒවායින් මේ බලවත් අකුසල විපාකයට හේතුවුණ වැරැදි කිහිපයක්‌ම තිබුණා. කාමය වරදවා හැසිරීම. එක්‌ අවස්‌ථාවක බොහෝම විකෘති කාම ආශාවක්‌ මොහුට තිබිල තිබෙනවා. අප්‍රකටව මොහු තුළ ඊර්ෂාව, අනුන්ගේ දියුණුවට ඇති අකමැත්තත් තිබිල තිබෙනවා. ඒ නිසාම මොහු යන්ත්‍ර මන්ත්‍ර, හදිහූනියම් කරල තිබෙනවා. මෙන්න මේ කරුණු ටික ස්‌ථිර වශයෙන්ම මොහු තුළ තිබුණ බවට විශ්වාස කටයුතු මාර්ගවලින් දැන ගත්තාම මොහු මේ මොහොතේ නිරයේ ලෝදිය තුළ තැම්බෙමින් විඳින දුක ගැන පුදුම වුණේ නැහැ. ඔබගේ පිංවත් ජීවිතවලට ගලපාගන්න පැති කිහිපයක්‌ මෙහි තිබෙනවා. මෙහි වඩාත්ම වැදගත් වන්නේ ප්‍රකට අප්‍රකට කියන කථාවයි. අද සමාජයේ හුඟදෙනෙක්‌ සමාජය ඉදිරියේ හොඳ වැඩ ප්‍රකටව කරනවා. නරක වැඩ අප්‍රසිද්ධියේ කරනවා. බිරිඳත් සමග ප්‍රසිද්ධියේ ආශ්‍රය කරනවා. බිරිඳ නොවන කාන්තාවන් සමග අප්‍රසිද්ධියේ ආශ්‍රය කරනවා. මඟුල් ගෙදර කෑම මේසය ප්‍රධාන ශාලාවේ තිබෙනවා. අරක්‌කු මේසය අප්‍රකට ශාලාවක තිබෙනවා. බණ ගෙදර, පිරිත් ගෙදර, දානෙ ගෙදර පිංකම ප්‍රධාන ශාලාවේ තිබෙනවා. අරක්‌කු බොන ඒවා කාමරයේ, පිළිකන්නේ අප්‍රකටව තිබෙනවා. රැකියාවෙන් වැටුප් ගන්න එක විවෘතව කරනවා. අල්ලස්‌ ගන්න එක අප්‍රකටව කරනවා. සිනා වෙන එක ප්‍රකටව කරනවා. වෛර කරන එක අප්‍රකටව කරනවා. අපිට හරි සතුටුයි ලෝකයාගෙන් වහංවෙලා වැරැද්දක්‌ කලාය කියළා. කවුරුවත් දැක්‌කෙ නැහැ බියවෙන්න දෙයක්‌ නැහැය කියලා. මේ මියගිය මහත්මයාත් එහෙම හිතපු කෙනෙක්‌. ගිහි පිංවතා ගැන පුදුම වෙන්න දෙයක්‌ නැහැ. අපේ පිංවත් සහෝදර සමහරක්‌ ස්‌වාමීන්වහන්සේලා පවා දහවල් දානය ප්‍රකටව ගන්නවා. රාත්‍රියට සුළුවෙන් යමක්‌ අප්‍රකටව ගන්නවා, දකියි කියලා. කවුරු දකියි කියලද? ලෝකයා දකියි කියලා. අපි ලෝකයාට බිය විය යුතු නැහැ. අපි බිය විය යුත්තේ ජූරියට………

කව්ද මේ ජූරිය?

පිං පව් එනවා අපි පසු පස්‌සේ II

2012/08/12

මේ ලිපිය ලියන අවස්‌ථාවේ භික්‍ෂුව වැඩසිටින්නේ රජරට ප්‍රදේශයේ ආරණ්‍යයකය. භික්‍ෂුව වැඩසිටින ගල් කන්දේ ඉහළ කුටියට ගල් කන්ද පාමුල පිහිටි වැව හොඳට පෙනෙනවා. ඉඩෝර කාලය නිසා වැව හුඟක්‌ හිඳිලා. ඊයේ රාත්‍රී 8.00 පමණ මුළු කඳුවැටියම දෝංකාර දෙමින් වෙඩි හඬක්‌ ඇසුනා. මෙය මේ ප්‍රදේශයට සාමාන්‍ය සිද්ධියක්‌. පිපාසයට ජලය සොයාගෙන එන වන සතුනට දඩයක්‌කරුවන් වෙඩි තියනවා. මුළු රාත්‍රිය පුරාම වැවේ මාළු දැල් එලලා වැව බොර කරනවා, මාළු කලබල කරලා දැලේ පැටලෙන්න. මීට සති තුනකට පමණ පෙරතුව දවසක ආරණ්‍යයේ ඈත කුටියක වැඩසිටින ස්‌වාමීන් වහන්සේ නමක්‌ පිණ්‌ඩපාතය සදහා උදේ 8.00 දාන ශාලාවට වඩිනකොට උන්වහන්සේ වඩින කැලෑව මැද අඩි පාරේ වෙඩි වැදුණු වල් ඌරෙකු දෙදෙනෙකු විසින් හම ගහනවා, මස්‌ කරනවාලු. ස්‌වාමීන් වහන්සේ මේ ස්‌ථානය පසුකරන කොටත් මේ දෙදෙනා නොදැක්‌කා වාගේ සතාව මස්‌ කරනවාලු. හාමුදුරුවෝ නිහඬවම වැඩම කලා දාන ශාලාවට. මේ වල් ඌරා මස්‌ කරලා සතියක්‌ මස්‌ කාවි. එහෙම නැතිනම් එම මස්‌ විකුණලා වැඩිම උනොත් රුපියල් දෙතුන් දාහක්‌ ලබාගනීවි. සතියක්‌ කටට රහට කෑම උදෙසා. ඔබ රුපියල් දෙතුන්දාහක්‌ හම්බ කරගැනීම උදෙසා ඔය එක කුරිරු සත්ව ඝාතනය නිසා රැස්‌කරගන්නා අකුසලය ඔවුනට ඊළඟ උපත සලසල දෙන්නේ නිරයේ අප්‍රමාණ දුක්‌ දෙන තැනක. සතියක දෙකක කාලයකට නොවේ කල්ප ගනනාවකට. තිරිසන් යෝනියක උපත ලැබුවත් මනුෂ්‍යයෙක්‌ අතින් මැරුම් කන්නම වෙනවා. මීට වසර දෙකකට විතර පෙරාතුව මේ ආරණ්‍යයේම වැඩසිටිය අවස්‌ථාවේ මේ අසල වෙල්යායක ඇතින්නක්‌ වෙඩිතබා මරා දමලා තිබුණා. හේතුව කෙසෙල් වගාවක්‌ පාළු කරන්න ආපු නිසා. ඇය බඩදරු ඇතින්නක්‌. වෙඩි වැදීම නිසා ඇතිවූ වේදනාවේදී ඇය කුසේ සිටි නොමේරූ අලිපැටවාද බිහි කරලා. අලි අම්මයි දරුවයි දෙන්නම මැරිලා. බලන්න සංසාරේ කරපු මොන කර්ම විපාකයක්‌ද? මේ සත්තු දෙන්න අත්විඳින්නේ. අපි මෙවැනි තැනකදි දකින්නේ වෙඩිතිබ්බ මනුෂ්‍යයා කරගත්ත අකුසල් විපාක පමණයි. එහෙම දකිනවානම් එතනදි අපි අසම්පූර්ණයි. මෙතන පෙර අකුසලයක්‌ විපාකදීමත් අලුත් අකුසලයන් සිදුකරගැනීමත් කියන ස්‌වභාවයන් දෙකම තිබෙනවා. මේ දෙපාර්ශවයේම දුකට හේතුවෙන්නේ ශීලයෙන් ප්‍රමාදභාවයට පත්වීමයි. ඇතින්න වෙඩිතිබ්බ අසරණ මනුෂ්‍යයා ශීලයෙන් ප්‍රමාද භාවයට පත්වූ කෙනෙක්‌. ඒ නිසාම ඔහු තුළ කළයුත්ත නොකළයුත්ත කුමක්‌ද කියලා අවබෝධයක්‌ තිබිල නැහැ. රුපියල් පන්දාහකවත් වටිනාකමක්‌ නැති කෙසෙල් වගාවක්‌ උදෙසා කල්ප ගණනාවක්‌ නිරයේ දුක්‌විඳීමට සිදුවන කුරිරු සත්වඝාතන දෙකක්‌ සිදුකරගත්තා. මේ සත්ව ඝාතන දෙක සිද්ධකරපු අසරණ මනුෂ්‍යයා මැරෙන මොහොතේ තමන්ගේ ලෙයින් උපන් දරුවා අමතක වෙන්න පුළුවන්. ඒත් මේ කුරිරු සත්ව ඝාතනය නම් මාරයා විසින්ම ඔහුට මතක්‌ කරදෙනවා. ඒ තරමට අකුසල් ෙච්තනාව බලවත්.


යම් අවස්‌ථාවක්‌ තිබෙනවා සත්වඝාතන අකුසලය බලවත් නොවන. පසුගිය සතියේ දවසක භික්‍ෂුව ආරණ්‍යයේ පහළ තිබෙන කුටි පේළියේ ආලින්දයේ තිබුණ කොස්‌ස අතට ගත්තා ආලින්දය අතුගාන්න. කොස්‌ස තිබුණ තැනින් ගන්නකොට භික්‍ෂුව දැක්‌කා කොස්‌ස යට දරණ ගසාගෙන සිටින සර්පයෙක්‌. එම සත්වයා පොළවේ සීතලත් කොහුගොඩේ රස්‌නයටත් මැදිව දරණ ගසාගෙන සිටියා. භික්‍ෂුව අසල සිටි කැපකරු මහත්මයෙකුට කථාකරලා කීවා ‘මහත්තයෝ මෙතන සර්පයෙක්‌ සිටිනවා එයාව කැලයට විසිකරන්න’ කියළා. එම කැපකරු සර්පයාව දැකලා කියනවා ‘හාමුදුරුවනේ මේ සර්පය මේ ප්‍රදේශයේ ජීවත්වන විෂකුරු සර්ප විශේෂ වලින් එක සර්ප වර්ගයක්‌’ කියලා. කැපකරු භික්‍ෂුවට කීවා මේ සර්පයා ඉදිරියට පැනලා දෂ්ට කරනවා ඒ නිසා මෑත්ව සිටින්න කියලා. දිග ලී කෝටුවක්‌ අරගෙන සර්පයාව කැලයට විසිකළා. කෝටුවෙන් විසි කරන හැම වතාවකම ඒ සර්පයා ඉදිරියට පනිනවා. ඒ එම සර්පයා සංසාරෙදි පුහුණු කරපු වෛරය, ක්‍රෝධය, ව්‍යාපාදය. එම ගතිය එම සතාට අම්මා තාත්තාගෙන් ආව නොවේ. එයාම සසර වඩපු දෙය. මේ සර්පයා විසි කරන ගමන් ආරක්‍ෂක අංශයට සම්බන්ධ මේ කැපකරු භික්‍ෂුවට කියනවා හාමුදුරුවනේ මීට පෙර මේ ස්‌ථානයට නුදුරින් මේ වර්ගයේම විෂකුරු සර්පයන් හතර දෙනෙක්‌ සිටියා. ඒ අය මම මරාදැම්මා කියලා.


භික්‍ෂුව දන්න තරමින් මොහු සත්ව ඝාතන කරන කෙනෙක්‌ නොවේ. ඒ නිසා භික්‍ෂුව ඔහුගෙන් ඇසුවා ඇයි ඔබ එම සර්පයන් මැරුවේ කියලා. එවිට ඔහු කියනවා මෙහි වැඩසිටින ස්‌වාමීන් වහන්සේලාට, ගිහි පිංවතුන්ට දෂ්ට කරයි කියලා. ඒ අයට නරකක්‌ නපුරක්‌ කරයි කියලයි මම ඒ සර්පයින්ව මැරුවේ කියලා. මේ සර්පයින්ව මැරුව කෙනා මේ ආරණ්‍යයේ ජීවත්වන අයෙක්‌ නොවේ. මොහු අතින් සත්වඝාතනයක්‌ සිද්ධවෙනවා, සිල්පද බිඳෙනවා ක්‍රෝධය, වෛරය, ව්‍යාපාද සිතක්‌ සකස්‌ වෙනවා. ඒ සිත සකස්‌වී අනිත්‍යභාවයට පත්වෙනකොටම හෝ ඊට පෙරාතුව මෛත්‍රී සහගත සිතකුත් සකස්‌වෙනවා. ‘අනේ ස්‌වාමීන් වහන්සේලාට දෂ්ටකරයි, උන්වහන්සේලා අපවත්වෙයි, රෝගීවෙයි, ගිහිපිංවතුන්ලාට දෂ්ටකරයි’…..


බලන්න අර අකුසල් සත්වඝාතන සිතත් සමඟම මොහු තුළ බලවත් මෛත්‍රී සහගත සිතකුත් සකස්‌වුණා. මෙන්න මෙවැනි අවස්‌ථාවක අර සත්වඝාතන අකුසලයේ විපාකය හීනවෙන්න පුළුවන්. දැන් අපි නැවතත් ඉකුත් සතියේ පළවූ කථාවේ මුලට යමු. එහි මෙම පහළොස්‌ හැවිරිදි දරුවා පෙර ජීවිතයේදී ප්‍රභූ පවුලේ අතවැසියෙක්‌ ලෙස කැත්ත, පිහිය, උදැල්ලේ වැඩකරමින් සිටින විට කැත්තෙන් ගසා මරාදමන්නේ අහිංසක ස්‌වභාවයේ සතෙක්‌. ඔහුට ඕනතරම් අවස්‌ථාව තිබෙන්න ඇති එම සතාව මඟහැර යන්න. එහෙම නැතිනම් කෝටුවකින් අරගෙන විසිකරන්න. එහෙත ඔහු තුළ සකස්‌වූ සත්වඝාතන ෙච්තනාවේ බලවත්භාවය නිසා ඔහු මහා අකුසලයක්‌ සිදුකරගත්තා. මරණයට පත්වෙන සතා ලොකු සතෙක්‌ වුවද කුඩා සතෙක්‌ වුවද මරණීය ෙච්තනාව බලවත් නම් අකුසලය විපාකදීමේ ශක්‌තිය වැඩිවෙනවා. ඒ නිසාමයි පෙරභවයේ අහිංසක සර්පයා කැත්තෙන් කෑලි කපා මරාදැමීමේ අකුසල් විපාකය හැටියට මේ ජීවිතයේදී එම දරුවා බස්‌රථයක ගමන් කරමින් සිටියදී අනතුරට ලක්‌වී, ශරීරය බිඳී, අකාලයේ මිය යන්නට සිදුවන්නේ. පෙර භවයේදී සර්පයෙක්‌ මරාදැමීමේ අකුසලය මේ තරම් භයානක ලෙස විපාක දේනම් ඔබ මේ ගැන හොඳ අවබෝධයකින් කටයුතු කරන්න ඕනේ. මොකද සමාජයේ සමහර පිංවතුන්ගේ මතයක්‌ තිබෙනවා කුහුඹුවෙක්‌, මදුරුවෙක්‌ වගේ සතෙක්‌ මැරුණහම, එම සතුනට වේදනා දුන්නම එම ක්‍රියාවන් තමන්ට විපාකදීම පිණිස සකස්‌ වෙන්නෙ නැහැය කියලා.


වියළි කලාපයේ ප්‍රදේශවල විශාල රංචු වශයෙන් ගවයන් සිටිනවා. මේ ගවයන්ගේ අයිතිය තහවුරු කිරීම සඳහා හරක්‌ හිමිකරුගේ නම හංවඩුගසා තිබෙනවා. ගවයාගේ බෙල්ල ළඟින් පටන්ගෙන වලිගය ළඟට යනකම්ම පුච්චලා, ලොකු අකුරු කොටලා. මේවා කරන මනුෂ්‍යයන්ට දැනෙන්නේවත් නැහැ, තමාගේ මෙම ක්‍රියාවෙන් එම සතා අත්විඳින වේදනාව. මෙවැනි අකුසල් සිදුකරන අය අහම්බෙන් හෝ මනුෂ්‍ය ජීවිතයක්‌ නැවත ලැබුවොත් වතුර කේතලය පෙරළිලා, ගෑස්‌ ටැංකිය පුපුරලා, බෝම්බයකට පිළිස්‌සිලා මුළු ශරීරයම පිච්චිච්ච ස්‌වභාවයට පත්වෙනවා. ඒ දුකෙන්ම මැරිලා නිරයන්ට වැටෙනවා. සමහරු තමා විසින්ම තමාගේ ශරීරයට ගිනි තබාගෙන මියයන්නේ මෙවැනි සත්ව හිංසාවන් නිසා.


පිංවත් ඔබට, ඔබ නිසා, ඔබ අතින් සත්ව ඝාතනයක්‌, සත්ව හිංසාවක්‌ සිදුවේ යෑයි අනුමාන කරනවා නම් ඒ ස්‌ථානය, අවස්‌ථාව මගහැර යන්න. සතා මදුරුවෙක්‌ වුවත් කමක්‌ නැහැ. ඔබ සවස අඳුර වැටීගෙන එනකොට එහි පහළියේ වාඩිවෙලා සිටිනවා. එවැනි තැනකදී ඔබට මදුරුවෝ දෂ්ටකරන නිසා මදුරුවෝ මරන්න සිද්ධවෙනවා නම් ඔබ මදුරු දඟරයක්‌ පත්තුකර ගන්න. මදුරු දැලක්‌ භාවිතයට ගන්න. එවැනි දෙයක්‌ කරන්න බැරිනම් එම ස්‌ථානය මඟහැර යන්න. මදුරුවාට පහරදීමෙන් ඔබ ලබන තාවකාලික ආශ්වාදයේ, දීර්ඝ කාලීන කටුක ආදීනවයක්‌ තිබෙන බව දකින්න. ඔබට පීඩා කරන ලොකු කුඩා කුමන වර්ගයේ සතෙක්‌ හමුවුවද එම සතා මාරයා බව දැනගන්න. රූපය යම් තැනකද එතැන මාරයා ඇත කියලා ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා. ඒ කියන්නේ එම සතා නිසා ඔබට කල්ප ගණනක දුකක්‌ සතර අපායේ විඳින්න සිදුවෙන්න පුළුවන්. මාරයාගෙන් මිදෙන්න, බේරෙන්න නේද ඔබ මේ හැම පිංකමක්‌ම කරන්නේ. එම නිසා තිරිසන් සත්ත්ව වේශයෙන් ඔබ ඉදිරියට එන මාර උගුලෙන් ඔබ බේරෙන්න. එම මාර උගුල ඔබ මගහැර යන්න. එවිට ඔබ මගහැර යන්නේ දුකයි. දුක මගහැර යැමට දක්‍ෂ කෙනාමයි කවදාහරි දුක අවබෝධ කරගන්නේ. මේ සඳහා ඔබට ජවය ශක්‌තිය ලබාදෙන්නේ ශීලයයි. එහෙයින් ජීවිතය පරදුවට තබා සිල්පද ආරක්‍ෂා කරගන්න. ශීලය උදෙසා පරදුවට තබන ඔබේ ජීවිතයත් අනිත්‍යයට අයිති දෙයක්‌, දුකට අයිති දෙයක්‌. අනිත්‍යයට, දුකට අයිති ඔබේ ජීවිතය පරදුවට තබා ඔබ ආරක්‍ෂා කරගන්නා ශීලය අයිති දුකින් මිදීමේ මාර්ගයට. ඒ කියන්නේ සතර අපායෙන් මිදීමේ ඒකායන මාර්ගයට.


අතිසුන්දර වුවද අතිකටුක වුවද විවිධත්වයෙන් ගහන තිරිසන් ලෝකය දෙස බලන්න. දිය ගොඩ දෙකෙහිම ජීවත්වෙන එම තිරිසන් ලෝකය යනු පෙර ජීවිතයේදී ශිල්පද බිඳගත්තවුන්ගේ ලෝකයයි. සිල්පද ගරු නොකළ අයගේ ලෝකය වන තිරිසන් ලෝකයේ සුන්දරත්වය, විසිතුරුභාවය යනු පෙර බවයන්හිදී දන්දීමේ කුසල විපාකයයි. එහි කටුකභාවය යනු බිඳගත් සිල්පද වල අධිභාවයයි. විවිධත්වය යනු අකුසල් ෙච්තනාවන්ගේ සංකීර්ණ භාවයයි.


බලන්න. ජීවිතය කියන්නේ, තිරිසන් සත්ත්ව ජීවිතයක්‌ කියන්නේ මොනතරම් මංමුලාවක්‌ද, ඇස්‌ බැන්දුමක්‌ද කියලා. තියුණු අකුසල් විපාකයක්‌ විසිතුරු දවටනයක ඔතලා තිබෙනවා වගේ එයත් හරියට ඔබේ ප්‍රාණඝාතයට අනුබල දෙන, සිල්පද බිඳගැනීමට අනුබල දෙන සිත වගේමයි. සිල්පද බිඳගැනීම තුළ සැපයක්‌ ලබනවා. ඒ සැපය නමැති විසිතුරු දවටනය ඔතා ඇති අකුසල් විපාකය ඔබ දකින්නේ නැහැ. ඒ තරමටම දවටනය විසිතුරුයි.


පිංවත් ඔබ ශීලයට ගරුනොකරන සිතක්‌, ප්‍රාණ ඝාතයට, සත්ව හිංසාවට අනුබල දෙන සිතක්‌ සකස්‌ වෙනකොටම දකින්න සිතක්‌ කියන්නේ දුකක්‌ය කියලා, දුකක්‌ කියන්නේ සිතක්‌ය කියලා. එවිට එම සිත අනිත්‍යවෙලා යාවී. එසේ නොවුණහොත් එම කමටහනම නිවීසැනසිල්ලේ නැවත නැවත මෙනෙහි කරන්න. එහෙම මෙනෙහි කරනකොට ඔබේ සිතේ සමාධිමත් බවක්‌ හටගනීවී. ඒ ශීලයේ ආනිසංශයයි. ලෝකය දුක බව දකින ඇසයි. මේ සමාධිමත් සිත ඔබට සකස්‌වුණේ පැය ගණනාවක්‌ එරමිනියා ගොතාගෙන භාවනා කරලා නොවෙයි. සිත දෙස බලාගෙන හිඳීමෙනුයි. සකස්‌වන ප්‍රාණඝාතයට අනුබල දෙන සිත, දුක පිණිස හේතුවෙන බව දැකලයි. ඒ දුකට උරුම සිත ඔබ වෙතින් අතහැරෙනකොට, ඒ සිත නැවත නැවත දුක බව මෙනෙහි කරන විට ශක්‌තිමත් වන ශීලය නිසාම සමාධිය සකස්‌ වුණා. පිංවත් ඔබ සමාධිය සොයාගෙන යන්න අවශ්‍ය නැහැ. උතුම් ශීලයෙන් ඔබ පරිපූර්ණ වෙන්න. අවංක බවට පත්වෙන්න. ඒ පරිපූර්ණ බව තුළම සමාධිය පිහිටනවා.


භික්‍ෂුව මෙහි සටහන් කරන තරම් එය ඉක්‌මන් නොවන්න පුළුවන්. නමුත් ඔබ තුළ සංසාරික දුකින් අත්මිදෙන්න අවංකවම උවමානව, වීර්යය තිබෙනවා නම් ඔබට එය පහසු දෙයක්‌ වේවි.


දැන් අපි නැවතත් කථාවේ මුලට යමු. ඉකුත් කොටසේ කථාකළ රිය අනතුරින් මියගිය 15 හැවිරිදි දරුවා මියයැමෙන් අනතුරුව ලැබූ ජීවිතය තමයි ළමා ස්‌වභාවයේ දිව්‍ය ජීවිතය. එම ළමා දිව්‍ය ජීවිතයෙන් රුව, ස්‌වභාවය එම ලිපියේ මුලදී සටහන් කළා. මෙම දිව්‍ය ස්‌වභාවය මනුෂ්‍ය ලෝකයේම යම් යම් දේවල් උපාදානය කර ලබන දිව්‍ය ස්‌වභාවයක්‌. 15 හැවිරිදි දරුවෙක්‌ මෙවැනි අකාරුණික ආකාරයට මියයනකොට ඔහුට බලවත් අකුසල් ෙච්තනාවක්‌ සකස්‌වෙන්නේ නැහැ. පහත උදාහරණයෙන් ඔබට එය වටහාගන්න පහසුවේවි.


වැඩිහිටි අයෙකුට තවත් වැඩිහිටි අයෙක්‌ පහර දෙනවා. පහරදීමත් සමඟම පහරකෑමට ලක්‌වෙන්නා තුළ ක්‍රෝධය, වෛරය, ද්වේශය, පළිගැනීම…. මෙවැනි අකුසල් සිත් රාශියක්‌ සකස්‌වෙනවා. එහෙත් පොඩි ළමයෙකුට පහරක්‌ ගැසුවහොත් එම දරුවා රිදෙනවා කියලා බයේ කෑගසාවි, හඬන්න පටන්ගනීවී. එතැනදී දරුවාට බොහොම අසරණ අහිංසක ෙච්තනාවක්‌ සකස්‌වෙන්නේ. මේ රිය අනතුරින් මියයන දරුවාට අවසන් චුතිසිත ලෙස සකස්‌වෙන්න ඇත්තේ බොහොම අහිංසක මධ්‍යස්‌ථ සිතක්‌. ඒ නිසාම ඔහුට එම ළමා දිව්‍ය ස්‌වභාවය ලැබෙන්නට ඇති. ඔහු එම දිව්‍ය ස්‌වභාවය තුළ සිටිමින්ම තමා පෙර ජීවිතයේදී කැමති කළ දෙමාපියන්, නිවස, අධ්‍යාපනය ලද පාසල, ඥාති මිත්‍රයින් තම දිව්‍ය සිතින් ස්‌පර්ශකරමින් සතුටුවෙනවා ඇති. ආශ්වාදය ලබනවා ඇති. දෙමාපියන් කරන පිංකම් දෙස බලා සතුටුවෙනවා ඇති. ඔහු ස්‌වභාවයන් සමඟ ගැටෙනවාත් ඇති. කෙසේ වුවද, මේ හදිසි රිය අනතුරින් මියගිය දරුවා වාසනාවන්ත දරුවෙක්‌. මොකද මේ මොහොතේ සතර අපායට වැටෙන්නේ නැතිව මෙවැනි දිව්‍ය ස්‌වභාවයක්‌ ලබාගැනීම භාග්‍යයක්‌. හැබැයි, වර්ණනා කළයුතු භාග්‍යයක්‌ නම් නොවෙයි.


මේ සටහන මෙතැනින් නවත්වනවා. ජීවිත තුනක කථාවක්‌ මෙතැන තිබෙනවා. මේ ජීවිත තුනක කථාව ඔබ ඔබේ ජීවිතයේ යහපත් උදෙසා ගලපාගන්න.


මල්, ගස්‌වල තිබලා වැඩක්‌ නැහැ. ඒ මල් නෙලලා බුදු සමිඳුට පූජා කරන්න. මල් පූජා කළාය කියලා එහි සැබෑ අර්ථය සිද්ධවෙන්නේ නැහැ. ඒ මල් පරවෙන බව සිතලා, දැකලා එය අනිත්‍ය බව ඔබේ ජීවිතයටත් ගලපාගන්න. ඉහත සටහනද ඔබ කියවලා එය ඔබේ ජීවිතයට ගලපාගෙන එම කුසලය ‘බබා දෙවියන්ටත්’ අනුමෝදන් කරන්න.

පිං පව් එනවා අපි පසු පස්‌සේ...(සෑම රියෑදුරෙක්‌ම කියවන්නේ නම් මැනවි)

2012/08/05

භික්‍ෂුව මෙම ලිපිය සටහන් කරන්නට වසර දෙකකට පමණ පෙර හඳුනාගත් පවුලක්‌ හිටියා. මේ පවුලේ සාමාජිකයන් සංඝයා කෙරෙහි බොහොම ගෞරවය ඇති පිනට දහමට ලැදි අයයි. මේ පවුලේ එකම පිරිමි දරුවාට වයස අවුරදු 15 ක්‌ පමණ වන පාසල් වියේදී රිය අනතුරකින් මරණයට පත්වෙනවා. ගාලුපාරේ ගමන් කළ නගරාන්තර සුඛෝපභෝගී බස්‌ රථයක නැගී තම ඥාති නිවසකට යමින් සිටියදීයි මෙම අනතුර සිදුවන්නේ. අධික තුවාල සහිතව දරුවා බස්‌රථය තුළදීම මියයනවා. මේ අනතුර සිදුවී හරියටම අවුරුද්දයි මාස අටකට පසු දිනක භික්‍ෂුව සමාධියෙන් පසුවන විටක මේ දරුවාව අරමුණු කර බලනවා. එවිට භික්‍ෂුවට අරමුණු වූ දර්ශනය මෙහි සටහන් කරනවා.


මුලින්ම භික්‍ෂුවට අරමුණු වන්නේ මේ දරුවා පෙර ජීවිතයේදී උපත ලබා සිටි ස්‌වභාවය. මේ දරුවාගේ පෙර භවය දර්ශනය වන්නේ වයස අවුරුදු 70 ක්‌ පමණ පිරිමි අයෙක්‌. ඔහු හැඳගෙන සිටින්නේ සරමක්‌ සහ කර නැති කමිසයක්‌ වැනි ඇඳුමක්‌. මේ කමිසය බොත්තම් කාස මහපු එකක්‌ නොවෙයි. ඔබ දැකලා ඇති පැරණි මනුෂ්‍යයෝ උඩුකයට අඳින ඇඳුමක්‌ තිබෙනවා පැත්තෙන් ගැට දෙකක්‌ දාලා තමයි එය අඳින්නේ. මෙවැනි ඇඳුම් ප්‍රභූ පිරිස්‌ එහෙම නැතිනම් වැදගත් පිරිස්‌ අඳින්නේ නැහැ. ඒ අයගේ සේවක පිරිස්‌, අතවැසි පිරිස්‌ තමයි එවැනි ඒවා අඳින්නේ. ඒ කියන්නේ ප්‍රභූ පිරිස්‌ වලට සේවය කරන අය. රිය අනතුරින් මිය ගිය දරුවාද පෙර ජීවිතයේ මෙවැනි ප්‍රභූ පවුලකට සේවය කළ කෙනෙක්‌. ඔහු වයස අවුරුදු 70 ක වයස්‌ සීමාව ඉක්‌මවා ගිහිල්ලා මියගියාට පසුව ලැබූ ප්‍රතිසන්ධිය තමයි මේ දරුවා.


දැන් ඔබට වැටහෙනවා ඇති මේ හදිසි අනතුරින් මිය ගිය දරුවා පෙර ජීවිතයේදී කවුරුන්ද කියලා. මීළඟට භික්‍ෂුව අරමුණු කර බැලුවේ හදිසි අනතුරින් මිය ගිය පසු මේ දරුවා කොතැනක උපත ලැබුවේද යන්නයි. මොහු උපත ලබන්නේ, මේ මනුෂ්‍යයන් ඇසුරේම ජීවත්වෙන ප්‍රාථමික දෙවියෙක්‌ හැටියටයි. ප්‍රාථමික දෙවියෙක්‌ යෑයි කීවේ මේ අය දිව්‍යතලවල ජීවත් වෙන මහේෂාඛ්‍ය දෙවිවරු නොවන නිසයි. මනුෂ්‍ය ලෝකය තුළ යම් යම් උපාදානයන් කෙරෙහි තෘෂ්ණාව සකස්‌ කරගෙන මනුෂ්‍යයන් ඇසුරේම ජීවත්වෙන දිව්‍ය ස්‌වභාවයක්‌. මේ දෙවියාගේ ඇඳුමේ ස්‌වභාවය දැක්‌කම භික්‍ෂුවට හිතුනා මොහුව බබා දෙවියන් යෑයි හඳුන්වන්න.


වයස අවුරුදු 15 ක්‌ පමණ පෙනුමැති සාමාන්‍ය මහත දරුවෙකුගේ රූපයක්‌ සහිත දණහිස ප්‍රමාණයට දිගැති සුදු කලිසමක්‌ සහ කොලරය නොමැති කර පළල් සුදු කමිසයක්‌ හැඳගෙන සිටියා. සුදු හිස්‌ වැස්‌මක්‌ පැළඳගෙන සිටියා.


මේ ඇඳුම් කට්‌ටලයේ ඉහත ස්‌වභාවය දකිනකොට භික්‍ෂුවට මතක්‌ වුණේ උපාධි ප්‍රදානොත්සවයකදී උපාධි ලබන්නකුගේ ස්‌වභාවය. වෙනසකට තිබුණේ කලිසමේ කෙටි බව විතරයි. මේ අනතුරින් මියගිය දරුවාගේ අම්මාත් කොළඹ ප්‍රධාන පාසලක ගුරුවරියක්‌. මේ දරුවාත් කොළඹ ප්‍රධාන පාසලක අධ්‍යාපනය හදාළ ශිෂ්‍යයෙක්‌. මේ සියල්ල සමග සසඳනකොට මේ දරුවා මියයන මොහොතේ, තමන් අනාගතයේදී හොඳින් ඉගෙනගෙන උපාධිධාරියෙක්‌ වෙනවාය යන ලෙසින් ඇතිකරගෙන තිබූ උපාදානය මතුවී, ඒ උපාදානයට අදාළව එම දිව්‍ය ස්‌වභාවයේ රුව ගුණ සකස්‌ වූවාද විය හැකිය. මේ දරුවාගේ පෙර ජීවිතයත්, මතු ජීවිතයත් ගැන අරමුණු කර බලද්දී භික්‍ෂුවට මේ දරුවා මෙවැනි කුරිරු ආකාරයට වයස අවුරදු 15 කදී පමණ හදිසි අනතුරකින් මියයැමට හේතුවුණ කර්ම විපාකය කුමක්‌ද යන්න දර්ශනය වුණා. භික්‍ෂුවට දර්ශනය වුණේ බොහොම තියුණු මුවහත තිබෙන කැත්තක්‌. ඒ ගම්වල මිනිසුන් කැළෑ එළිකරන්න ගන්න බොහොම තියුණු මුවහත සහිත කැත්තක්‌. ඒ මුවහත සහිත කැත්තෙන් තැඹිලි පැහැයට හුරු සර්පයෙක්‌ කෑලි කෑලි වලට කපනවා. මෙන්න මේ සර්පයා කෑලි කෑලි වලට කපා දමා මැරූ කර්ම විපාකය තමයි දරුවා මේ ජීවිතයේදී රිය අනතුරකින් මරණයට පත්කර දමන්නේ.


ඔබ දැන් මේ භික්‍ෂුව සටහන් කළ උතුම් සමාධිය තුළදී අත්දුටු සන්දිට්‌ටික ධර්මය ඔබේ නුවණින් හොඳින් ගලපාගන්නා ඕනේ. මොකද මේ හුදු කථාවක්‌ විතරක්‌ නෙවෙයි. ඔබට අවංකවම මේ සසර දුක නිමාකර ගැනීමට අවශ්‍යනම් ඊට අවශ්‍ය කමටහනක්‌ මේ කථාව තුළ අන්තර්ගතව තිබෙනවා. ඒ විතරක්‌ නොවෙයි. ඔබට මේ දුකින් පිරි සංසාරයෙන් එතෙර වීමට අවශ්‍ය නම් ඔබ තුළ ඇති කරගත යුත්තේ, මුලින්ම සංසාරය පිළිබඳව බියයි. සංසාරයේ බිය නොදකින්නා සංසාරය, මගේ කරගන්නවා. සංසාරය බිරිඳ, දුව, පුතා කරගන්නවා. ආශ්වාදයන්මයි දකින්නේ. ඒ නිසා ඉහත කථා ප්‍රවෘත්තිය ඔබට සසර බිය ඇති කර ගැනීමට හුඟාක්‌ උපකාරී වෙනවා.


දැන් බලන්න මේ හදිස්‌සි අනතුරින් මිය ගිය 15 හැවිරිදි ප්‍රධාන පාසලක අධ්‍යාපනය ලද මේ දරුවා පෙර ජීවිතයේ උපත ලබලා සිටියේ ප්‍රභූ පවුලක මෙහෙකරුවෙක්‌ හැටියට. මේ මෙහෙකරුවා වයස අවු 70 පමණ ජීවත්වෙලා මියගියාට පසුව තවත් අම්මා කෙනෙකුගේ මව්කුසේ පුතෙක්‌ හැටියට උපත ලබනවා. දැන් බලන්නකෝ මේ අම්මා, තාත්තා මගේ පුතේ කියලා අප්‍රමාණ සෙනෙහසක්‌ දැක්‌වුවේ කාටද? ඔහු පෙර ජීව්තයේ කවුරුවෙලාද සිටියේ. අවුරුදු 70 පමණ වයසක මනුෂ්‍යයෙක්‌ තමයි මැරිල මේ නැවත ප්‍රතිසංධිය ලැබුවේ. ඔබ එහෙම නම් දෙවියනේ මේ නළවලා තිබෙන්නේ පෝෂණය කරලා තිබෙන්නේ කාවද? ඔබට සිතෙන්නේ නැද්ද අනේ මම නළවලා තිබෙන්නේ පෝෂණය කරලා තිබෙන්නේ අර වයසක මනුෂ්‍යයාව කියලා. ඒ ප්‍රභු පවුලේ සේවය කරපු මෙහෙකාර මනුෂ්‍යයාව කියලා. මේ විදියට පිංවතුනේ ඔබේ ඔඩොක්‌කුවේ සුරතල් වන ඔය දරුවා පෙර ජීවිතයේ කවුරුන් වෙන්න ඇතිද? වෙන කොහේ හරි ජීවත්ව සිටිය වයසක සීයා කෙනෙක්‌, වයසක ආච්චී කෙනෙක්‌ සමහරවිට දෙවියෙක්‌, තිරිසන් සතෙක්‌, ප්‍රේතයෙක්‌ වෙන්න පුළුවන්. එහෙමනම් ඔබ ඔය මගේ දරුවා…මගේ දරුවා කියලා නළවන්නේ සුරතල් කරන්නේ කාවද? ඔබ ඔය සුරතල් කරන්නේ මෝහය, මුලාව, අනවබෝධය. මෙහෙම කීවාම පිංවත් ඔබ ගිය ජීවිතයේ සිටි කෙනාව මේ ජීවිතයේ ඉපදුනාය කියන ආත්ම සංඥාව ගන්න යන්න එපා. අවිද්‍යාව නිසා සකස්‌ වුණා වූ සංස්‌කාර හේතුවෙන් හටගන්නා වූ ධර්මතාවයක්‌ය යන්න හේතුඵල ධර්මතාවයන් අනුව දකින්න උත්සහ ගන්න.


මේ රටේ ජීවත්වෙච්ච බොහෝම ප්‍රභූපෙළේ මහත්මයෙක්‌ සිටියා. ඔහු මියගිහිල්ලා උපත ලබන්නනේ ඌරෙක්‌ වෙලා. එතකොට ඒ ඌරු අම්මගේ තන්පුඩුවල එල්ලිලා කිරි උරා බොන්නේ කවරෙක්‌ද? ඌරුපැටියෙක්‌ බව ඇත්ත. ඒ ඌරු පැටියා ගිය ජීවිතේ අර ප්‍රභු මනුෂ්‍යයා. පිංවතුනේ මනුෂ්‍යයා ශීලයෙන් ඈත් වෙන්න ඈත්වෙන්න ඒ අය ඊළග උපතේදී තිරිසන් අම්මලාගේ පැටවුන් ලෙස ඉපදීමේ ප්‍රතිශතය ඉතාමත් වැඩියි. මනුෂ්‍යයා අතින් මනුෂ්‍ය ඝාතන, සත්ව ඝාතන, ඒවාට අනුබලදීම් සිදුවීම වැඩිවන්න වැඩිවන්න, එවැනි අකුසල් කරන අය ඊට සුදුසු විපාකයන් විඳීම සඳහා උපදින්නේ බෙලි කැපුම් කා මසට මියයන හරක්‌, ඌරු, එළු, කුකුල් කුලවලමයි. දැන් අපි නැවතත් අද දරුවාගේ කථාවට යමු….


මෙහි ඉහත සඳහන් කළා මේ දරුවා හදිසි අනතුරකින් ළමා වියේදීම කුරිරු ආකාරයෙන් මියයැමට බලපාන ලද පෙර ජීවිතයේ කරන ලද කර්මය, මෙන්න මේ හේතුව ඔබට ගොඩක්‌ වැදගත් වෙනවා.


පසුගිය ජීවිතයේදී අර ප්‍රභූ පවුලට සේවය කළ මනුෂ්‍යයා තියුණු කැත්තකින් තැඹිලි පාටට හුරු සර්පයෙක්‌ව කෑලි කපා මරා දමනවා. ගිය ජීවිතයේදී මොහු එම සර්පයා කෑලි කපා මරා දමන්නේ යම්සේද, ඒ ආකාරයෙන්ම මේ ජීවිතයේදී මේ දරුවා සුඛෝපභෝගී බස්‌ රියේ ගැටුමේදී, ශරීරය බිඳී මියයනවා. බලන්න එතකොට සර්පයෙක්‌ මරා දැමීමේ අකුසලය මොන තරම් බලවත් වුණාද කියලා.


මෙතැනදී බලවත් වෙන්නෙ ෙච්තනාව. මොකද මේ සර්පයාගේ වර්ණය දෙස බලන විට මේ සර්පයා දරුණු විෂකුරු සර්පයෙක්‌ නෙමෙයි. අහිංසක ගැරඬියෙක්‌, පිඹුරෙක්‌ වගේ සර්පයෙක්‌. මොහුට තිබුණා අවශ්‍ය නම් ඒ සර්පයාව නොමරා කෝටුවකින් අරගෙන ඈතට විසිකර දමන්න. නමුත් මේ මනුෂ්‍යා තුළ ඇතිවූ ක්‍රෝධ, වෛරී ෙච්තනාව නිසා අර අහිංසක සර්පයා කෑලි කපලා මරා දමනවා. ඒ සර්පයා තියුණු කැත්තෙන් කෑලි කැපී යනවිට දඟලනවා දැකලා, ඒ මනුෂ්‍යයා අප්‍රමාන තෘප්තියක්‌ ලබන්න ඇති. අද සමාජයේ මොනතරම් නම් මනුෂ්‍යයෝ, දරුවෝ ඉන්නවද සතුනට හිංසා කරලා සතුටුවෙන. හූනෙක්‌ගේ වලිගය කඩල දමලා, ඒ කැඩුණු වලිගය දඟලන හැටි බලලා සතුටුවෙන…..


මෙතැනදි අපි කාලකන්නි සතුටක්‌ ලබන බව ඇත්ත. නමුත් ඒවායේ විපාක පසු කලකදී ඒවයේ විපාක, අපේ ශරීරය කෑලි කැඩී යන විපාකයන් ලෙසින් ගෙවන්න අපට සිද්ධවෙනවා. මේ විදිහට කර්මය කර්මඵල ගලපා බලනකොට, වර්තමාන සමාජයේ සිදුවෙන්නා වූ අධික වාහන අනතුරු නිසා, ආයුධවලින් කපා කොටා ගැනීම් නිසා මියයන, තුවාල ලබන, අතපය අහිමිවන මිනිසුන් දරුවන් කොපමණද? රෝහල් වල හදිසි අනතුරු වාට්‌ටුවල ප්‍රතිකාර ලබන දහස්‌ ගණනක්‌ රෝගීන් මේ කුමක්‌ද අත්විඳින්නේ? පෙර සංසාරයේ තමා විසින්ම කළාවූ සත්ව ඝාතනයක්‌, සත්ව හිංසාවක අකුසල් විපාකයක්‌.


අපි රියදුරන්ගේ වේගය වැඩිය කියලා දොස්‌ කියනවා. බීමත්ව රිය පදවනවා කියල දොස්‌ කියනවා. මාර්ග නීති පිළිපදින්නේ නැතිය කියලා දොස්‌ කියනවා. මේවාත් හේතු තමයි. මෙවැනි හේතු,චේතනා මනුෂ්‍යයා තුළ සකස්‌ වෙන්නේ තවත් අයකුට අදාල අකුසල් විපාකදීමට අවශ්‍ය පරිසරය සකස්‌කර දීම සඳහාමයි. එක්‌ අයෙක්‌ මුදල් හම්බකිරීමට ඇති ආශාව නිසා වේගයෙන් රිය පදවනකොට, තවත් අයෙක්‌ බීමත්ව රිය පදවනකොට, ඒ තුළින් අලුත් කර්මයන් සකස්‌ කරගනිද්දී, තමාගේ ශීලය බිඳගනිද්දී, ශීලයෙන් ප්‍රමාදභාවයට පත්වෙද්දී, තවත් පුද්ගලයෙක්‌ ඒ ශීලයෙන් ප්‍රමාදභාවයට පත්වූ මනුෂ්‍යයාගේ ක්‍රියාවක්‌ හේතුවෙන්, තමා සංසාරයේ කරන ලද එවැනිම කර්මයක අකුසල් විපාකය අත්විඳිනවා. තමන් කරනා අකුසල් විපාකදීම සඳහා, අකුසල් කරන අය නොදැන නමුත්, එකිනෙකාට උපකාර කරගන්නවා. මේ එකිනෙකාට උපකාර කරගැනීම තමයි වර්තමානයේ සමාජය තුළදී අපි දකින්නේ. එක්‌ පුද්ගලයෙකුට අතීත අකුසල කර්මයන් විපාක දෙනකොට තවත් පුද්ගලයෙක්‌ අලුතින් අකුසල් කර්ම සකස්‌කර ගන්නවා. ඇයි මේ? සම්මා දිට්‌ඨියට නොපැමිණි මනුෂ්‍යයාට නැවත නැවත දුක සකස්‌ කර දීමට.


මේ පහළොස්‌ හැවිරිදි දරුවාට තමා පෙර ජීවිතයේදී කරන ලද ප්‍රාණඝාත අකුසල් කර්මය විපාක දීම සඳහා කවුද උපකාර කළේ? තමන් ගමන්ගත් සුඛෝපභෝගී බස්‌ රථයේ රියදුරා. ඔහු ශීලයෙන් ප්‍රමාදභාවයට පත්වූ නිසා, සතිය සිහිය ගිලිහී ගිහින් අනතුරුදායක වේගයකින් බස්‌ රථය පැදවීම තමයි දරුවාගේ මරණයට හේතුවුණේ. එම රියදුරා ශීලයක පිහිටි අයෙක්‌ නම් ඔහු තුළ සතිය සිහිය තිබිය යුතුයි. හිරි ඔතප් දෙක තිබිය යුතුයි. එහෙමනම් ඔහු දන්නවා වේගය කුමක්‌ද, සීමාව කුමක්‌ද කියලා. එසේනම් මුදල් හම්බකිරීමට ඇති තෘෂ්ණාව නිසා අනතුරුදායක වේගයකින් ඔහු තම බස්‌රථය පදවන්නේ නැහැ. ඔබ සතියෙන් සිහියෙන් තොරවීම නිසා, ඔබ පදවන වාහනයට ගැටී, යටවී කෙනෙක්‌ මියගියහොත් එසේත් නැතිනම් ජීවිත කාලය පුරාවට අබ්බගාතයෙකු බවට පත්වුවහොත්, දරුපවුලක්‌ අනාථ වුවහොත් ඔබට පුළුවන්ද තමා හේතුවෙන් සිදුවූ එම විපත අමතක කර දමන්න. කොච්චර අමතක කරදමන්න හැදුවත් ඒවා මතකයට එනවා. ඒ නිසාම තමන් බීමත් භාවයට වැටෙන්න ඉඩ තිබෙනවා. තව තව අකුසල් වැඩිකරගන්නවා. තමන් කවදාහරි මියයන මොහොතේදී මේ සිදුවීම් මතකයට එනවා. අවිද්‍යාවෙන් ඔද්දල්වුණු සිත හරි දක්‍ෂයි, මැරෙන මොහොතේදී මෙවැනි බලවත් අකුසල් කර්මයන් ඔබට මතක්‌කර දෙන්න. එවිට ඔබ ගැටෙන සිතිනුයි මියයන්නේ. ගැටෙන සිතින් මියයන කෙනා දුගතිවලයි උප්පත්තිය ලබන්නේ කියලා ලොව්තුරා බුදුරජාණන්වහන්සේ දේශනා කරනවා. බලන්නකෝ ඔබ අධික වේගයෙන් රිය පදවලා වැඩිපුර මගීන් දසදෙනෙක්‌ පටවාගතහොත් ඔබ රුපියල් දාහක්‌ වැඩිපුර හම්බකර ගනීවී. ඒත් ඒ රුපියල් දහසට තෘෂ්ණාවෙන් ඔබ රැස්‌කරගන්නා අකුසලය විසින් ඔබව කල්ප ගණනක්‌ දිගු දුකක්‌ උරුමකර දෙනවා. ඔබ වේගයෙන් රිය පදවලා පැයක්‌ කලින් ඔබේ ගමනාන්තයට පැමිණියොත්, ඔබ ඒ පැය විවේක ගනීවී. ඒත් ඒ වේගය නිසා ඔබ අතින් අනතුරක්‌ සිදුවුවහොත්, එහි අකුසල් විපාකය හේතුවෙන් ඔබට කල්ප ගණනාවක්‌ සතර අපායවල අවිවේකීව ප්‍රමදවීමට සිදුරවෙනවා. මනුෂ්‍ය ජීවිතයක්‌ ලැබුවත් එය අල්පායුෂ සහිත, රෝගී ජීවිතයක්‌ම තමයි ලබන්නේ. ඔබ යෝනිසෝ මනිසකාරයෙන් යුතුව ඇස්‌ දෙක ඇරලා බැලුවහොත්, කන් යොමලා බැලුවහොත් ඔබට මේ අත්දැකීම් සමාජය පුරාවටම දකින්න අහන්න පුළුවන්. මොනතරම් මිනිසුන්, දරුවන්, අඩු ආයුෂයෙන් මිය යනවද? මොනතරම් මිනිස්‌සු රෝගාබාධයන්ගෙන් පෙළෙනවද? ඊට සමගාමීව අනිත් පැත්තත් අපි දකිමු. මොනතරම් මිනිස්‌සු සත්ව ඝාතන කරනවාද? මොන තරම් මිනිස්‌සු සත්ව හිංසා කරනවාද? බලන්න දෙපැත්ත සැසඳිලා යන විදිහ. මේ ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනාකර වදාල හේතුඵළ ධර්මයන්මයි.

පටිච්චසමුප්පන්නව ඉපදිම කෙරෙහි තෘෂ්ණාව පහකොට ගන්න

 පින්වත, පංච නීවරණයන්ට ජීවිතයෙන් සමුදීලා දස දිශාවට ම මෙත් වඩන්න. පින්වත, බාහිර වේවා, ආධ්‍යාත්මික වේවා පංච උපාදානස්කන්ධ ලෝකයේ පුංචි හෝ වරදක් නැහැ. පින්වත, අතීතයේ අපි වපුරපු සංස්කාරයෝ, අස්වැන්න හැටියට වර්තමානයේ අපිට ලැබිලා තිබෙනවා. පින්වත, ලැබුණ දෙය සතුටින් පිළිගන්න. පින්වත, ඔබට ලැබිලා තිබෙන දෙය ගැන ඔබ සෑහීමකට පත් වෙන්නේ නැති නම්, ලැබීමට අදාළ උතුම් ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගය තුළ සවිමත් වෙන්න. පින්වත, ආදරය, කරුණාව සහ මෛත්‍රිය ලෝකයේ හරිම දුර්ලභ ධර්මතාවයන්. පින්වත, වර්තමානයේ පින්වත් දෙමාපියන්ට තමන්ගේ ම දරුවන්ට ආදරය කරන්න වෙලාවක් නැහැ. පින්වත, වර්තමානයේ පින්වත් ගුරුතුමන්ලාට තමන්ගේ ගෝලයන්ට ආදරය දක්වන්න වෙලාවක් නැහැ. පින්වත, වර්තමානයේ දේශපාලන නායකයන්ට රටට, ජාතියට, ජනතාවට ආදරය දක්වන්න වෙලාවක් නැහැ. පින්වත, ආදරය ‘තෘෂ්ණාව’ විසින් උදුරාගෙන. පින්වත, තෘෂ්ණාව පෙරළා අවිද්‍යාවේ කැත සහ කුණු ආදරයට මුසු කරනවා. පින්වත, ආදරය ලෝකයෙන් බොහෝම වේගයෙන් වඳ වී යන ධර්මතාවයක් බවට පත් වෙලා තිබෙනවා. පින්වත, දැන් දැන් ඉතිරිය බවට පත් වෙන්නේ, මනුෂ්‍ය ධර්මයන්, වගකීම් සහ යුතුකම් නොහඳුනන ආදරයක්. පින්වත, දෙමාපියන්ගේ ආදරය දරුවන්ගෙන් දුරස් වෙද්දී, පින්වත, අසරණ දරුවෝ පාපමිත්‍ර ආශ්‍රයෙන් අසම්මත ආදරයන් සොයනවා. පින්වත, තවදුරටත් වරදකරුවන් හඹා යන්නට එපා, වරදට හේතුව මතු කොට දකින්න. පින්වත, “සියලු සත්ත්වයෝ සුවපත් වේවා!” යැයි දස දිශාවට ම මෙත් වඩන්න. පින්වත, ලෝකයේ සියලු අවුල් සහ වියවුල්වලින් ප්‍රකට වෙන්නේ තෘෂ්ණාවේ මව්දෙමාපියන් වන අවිද්‍යාවේ කැතභාවය මයි.


පින්වත, උතුම් සම්මා දිට්ඨියේ අර්ථයන් තුළ ඔබේ ජීවිතය රඳවාගෙන, කර්මය කර්මඵල විශ්වාසයෙන්, “සියලු සත්ත්වයෝ සුවපත් වේවා!” යැයි මෙත් සිත පතුරුවද්දී, ඔබ සියලුම සත්ත්වයන්ට මනුෂ්‍යත්වයේ ආදරය, කරුණාව පැතිරුවා වෙනවා. පින්වත, එහි ආනිශංසයෝ මයි, පින්වත් ඔබට මනුෂ්‍ය ධර්මයන්ගෙන් පෝෂණය වූ යුතුකම්, වගකීම් හඳුනන ආදරයේ සැබෑ සතුට ලබා දෙන්නේ. පින්වත, මෙය සටහන් තබන භික්ෂුව අවශ්‍ය ප්‍රමාණයටත් වඩා සමාජයෙන් ආදරය, කරුණාව ලබනවා. පින්වත, මේ සියල්ල ම භික්ෂුව දස දිශාවට ම මෛත්‍රිය වැඩීමේ ආනිශංසයෝ මයි. පින්වත, ආදරය අනුන් දෙන දෙයක් නොවේ, පින්වත, මෛත්‍රියට අදාළ ඔබේ ම සංස්කාරයෝ හේතුවෙන් ඔබට ලැබෙන හේතුඵල ධර්මයක්. පින්වත, මෛත්‍රියේ වියෝවෙන්, මනුෂ්‍යත්වයේ ආදරය ලෝකයෙන් වේගයෙන් අතුරුදන් වී යන ධර්මතාවයක් වෙද්දී, ලෝකය පියවර තබන්නේ ආදරය මරාගෙන උපදින මෘග සඤ්ඤාවෝ දිශාවට මයි. පින්වත, අවිද්‍යාවට ලෝකයේ පාලනය සියයට සියයක්, සිය අණසකට ගන්න දෙන්න එපා, තෘෂ්ණාව ලෝකය නොමිනිස් ධර්මයන්ගේ වියරුවක් කරාවි. පින්වත, ලෝකයේ මනුෂ්‍ය ජනගහනය වැඩි වෙද්දී, ලෝකයේ සම්පත් සීමා වෙද්දී, මනුෂ්‍යයාගේ තෘෂ්ණාව දෝරේ ගලා යද්දී අනුනගේ සම්පත් තම බලය යොදා මංකොල්ල කෑම, වර්තමානයේ ලෝක දේශපාලනය බවට පත් වෙලා තිබෙනවා. පින්වත, ආදරය මරාගෙන උපදින ලෝක දේශපාලනය, ධර්මය දන්න අපිට බල කරනවා, “මනුෂ්‍ය ලෝකයේ නැවත පටිච්චසමුප්පන්නව ඉපදීම කෙරෙහි තෘෂ්ණාව පහකොට ගන්න” ය කියලා.


පින්වත, ලෝකය දුකෙන් මුදවා ගන්න දියසෙන් කුමාරයෙක් පැමිණෙන තෙක්, තවදුරටත් මෝහයේ දවල් සිහින දකිමින් ඉන්න එපා. පින්වත, තෘෂ්ණාවේ වියරුව ඉහවහා යද්දී, අනාගතයේ දී පහළ වෙන්නේ දියසෙන්ලා නොව, දිය රෙද්දෙන් ජනතාවගේ බෙල්ල කපන මාරසෙන්ලා මයි. පින්වත, ඔබව දුකෙන් මුදවා ගන්නා දියසෙන් කුමාරයා ඔබ ම වෙන්න දක්‍ෂ වෙන්න. පින්වත, එවිට ලෝකගත වෙන තෘෂ්ණාවේ විකෘතිය, ඔබට අභියෝගයක් වෙන්නේ නැහැ. පින්වත, කවුරුන් මොනවා කීවත්, ලෝකය දුකෙන් මුදවා ගන්නා සැබෑම දියසෙන් කුමාරයා උතුම් ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගය මයි. පින්වත, මෙලොව සහ පරලොව ලෞකික සැපයෝ උරුම කොට දෙන දියසෙන් කුමාරයා දෑස් ඉදිරිපිට සිටිය දී ම, අවිද්‍යාවෙන් අන්ධ දෑස් අනාගත දියසෙන්ලා නාමයෙන් ප්‍රවර්ධනය කරන්නේ දුකට හේතු වන තෘෂ්ණාව මයි. පින්වත, අවිද්‍යාවේ කඩදාසි ඔටුනු ගලවා දමන්න. පින්වත, සම්මා දිට්ඨියට ඇස් දෙන්න. පින්වත, සැප යැයි, සෞභාග්‍යය යැයි ජරා, ව්‍යාධි, මරණ පංච උපාදානස්කන්ධ දුක ම සොයා ගෙන යන මෝහයේ ලෝකය ඉදිරියේ සැපයට එකම මාර්ගය වන ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගය තුළ තව තවත් නිහතමානී වෙන්න. පින්වත, මනුෂ්‍ය ජීවිත තුළ මහ පොළොවේ ඇති පස් ප්‍රමාණයට මෝහය බලවත් වෙද්දී, පින්වත් ඔබේ නිය සිලේ තිබෙන පස් ප්‍රමාණයයි, ලෝකයේ ඇත්ත ඇති සැටියෙන් ම දකින්නේ.


පින්වත, භික්ෂුව වැඩසිටින ගමේ ප්‍රාථමික පාසලේ ඊයේ රාත්‍රී පිරිත් පින්කමක් තිබුණා. පින්වත, මෙවැනි පින්කමක් සංවිධානය කරලා තිබෙන්නේ දහවල් කාලයේ පාසලේ අමනුෂ්‍යයෙක් පෙනෙනවා ලු. පින්වත, ගෙවල්වල නම් අමනුෂ්‍ය උපද්‍රව තිබෙන බව ඕනෑතරම් අහලා තිබෙනවා. පාසලක අමනුෂ්‍ය උපද්‍රවයක් ගැන භික්ෂුව ඇසුව පළමු වතාව. පින්වත, ප්‍රේත සඤ්ඤාවෝ වඩන්න එපා. පින්වත, ප්‍රේත සඤ්ඤාවෝ වැඩුවොත්, නින්දේදීත්, නොනින්දේදීත් පේන්නේ ප්‍රේතයෝ මයි. පින්වත, ‘සංස්කාර පච්චයා විඤ්ඤාණං.’ පින්වත, තමන් වඩන දෙයට අදාළව දැනීම් සකස් වෙනවා. පින්වත, එවිට මහ දහවල් තමන්ගේ ම සෙවණැල්ල දැක්කත්, අමනුෂ්‍යයෙක් හැටියටයි පෙනෙන්නේ. පින්වත, ප්‍රේත සඤ්ඤාවෝ යැයි කියන්නේ රූප, වේදනා, සඤ්ඤා, සංස්කාර, විඤ්ඤාණ කෙරෙහි ලෝභ සිත මයි. පින්වත, අමනුෂ්‍ය උපද්‍රව ඉදිරියේ ලෝභ සිත් බැහැර කරලා මෛත්‍රී සිත් තර කර ගන්න. පින්වත, පාසලක විදුහල්පතිතුමාට සහ ගුරු මණ්ඩලයට සිසුදරුවන් උදෙසා මොනතරම් නම් මෛත්‍රී සිත් දන් දෙන්න පුළුවන් ද? පින්වත, මෛත්‍රියට ආනිශංස එකොළහක් ලැබෙනවා. පින්වත, අද සෙනසුරාදා. උදෑසන පිණ්ඩපාත මඩුවට දෙසියයක් පමණ ඇවිත් සිටියා. භික්ෂුව මේ සියලුම දෙනාට ම සිත් සේ මෛත්‍රිය දන් දුන්නා. පින්වත, මෙවන් මෛත්‍රියේ දන්සැල් ඉදිරියේ ප්‍රේත සඤ්ඤාවෝ කෙසේ නම් පවතින්න ද? පින්වත, තමාගේ ම ඵස්සය හේතුවන් සකස් වන විඳීම් තුළයි ප්‍රේත සඤ්ඤාවෝ උපදින්නේ. පින්වත, භික්ෂුවගේ සෙවණැල්ලත්, භික්ෂුව දකින්නේ ‘අවිද්‍යා නිරෝධා, ජාති, ජරා, ව්‍යාධි, මරණ නිරෝධෝ’ කියලා මයි. පින්වත, එවිටයි භික්ෂුව තුළ නිරෝධයට අදාළ සඤ්ඤාවෝ බල ගැන්වෙන්නේ. පින්වත, අපි තවම නිරෝධය ඉදිරියේ ළදරුවෝ. එම නිසා ම තමාගේ ම සෙවණැල්ල තුළිනුත් අපි අමනුෂ්‍යයෙක්ව දකිනවා.


පින්වත, ඔබේ ආදරණීය අම්මා සහ තාත්තා තවමත් ජීවතුන් අතර සිටිනවා නේද? පින්වත, මෙත්තා, කරුණා, මුදිතා, උපේක්ෂා මහා බ්‍රහ්ම ගුණයන් දරාගත්ත, එම අහිංසක දෑස් භික්ෂුවට සිහිපත් වෙනවා. පින්වත, මරණින් පසුව මහා බ්‍රහ්මයා ළඟට යන්න, යාගහෝම සිදු කරන ලක්‍ෂ ගණන් මනුෂ්‍යයෝ ජීවත් වන ලෝකයක, තම නිවස තුළ දී ම මහා බ්‍රහ්ම ගුණයන් දකින්න සහ විඳින්න, බුදුරජාණන් වහන්සේ සරණ ගිය ඔබ, මොනතරම් නම් පුණ්‍යවන්ත ද? පින්වත, උතුම් තෙරුවන් සරණ ගිය ඔබලා, ප්‍රමාදී භව ගමනේ මොනතරම් නම් ඉදිරිගාමී පිරිසක් ද? පින්වත, ළදරු, ළමා, තරුණ කාලයේ දී කාගේවත් හව්හරණයක් නොලැබූ ඔබට, මහා බ්‍රහ්ම ගුණයන්ගෙන් සංග්‍රහ කළ ඔබේ ආදරණීය දෙමාපියන්ට උතුම් සද්ධර්මයේ ගුණයන්ගෙන් සංග්‍රහ කරන්න දක්‍ෂ වෙන්න. පින්වත, බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කොට තිබෙනවා, “ඔබේ ආදරණීය දෙමාපියන්ට තෙරුවන් කෙරෙහි ශ්‍රද්ධාවෙන්, මෛත්‍රියෙන්, ශීලයෙන්, ත්‍යාගයෙන්, ප්‍රඥාවෙන් සංග්‍රහ කරන්න” ය කියලා. පින්වත, අම්මා සහ තාත්තා තුළින් මහා බ්‍රහ්ම ගුණයන් ඔබ එකතු කොට ගන්නේ සම්මා සම්බුද්ධ ශාසනයක් තුළ දී පමණක් මයි. පින්වත, අදත් උදෑසන තම වැඩිහිටි දරුවන්ගේ අත්වාරුවෙන් පිණ්ඩපාත මඩුවට වයෝවෘද්ධ දෙමාපියන් කිහිප දෙනෙක් ම පැමිණියා. පින්වත, මෙවැනි දරුවන් තුළින් අපි දකින්නේ උතුම් තෙරුවන් කෙරෙහි කීකරුභාවය මයි. පින්වත, බෞද්ධයා යැයි කියන්නේ මනුෂ්‍ය ධර්මයන්ගෙන් ලෝකය ලස්සන කරන්නාටයි. පින්වත, ඔහු තම දෙමාපියන් තුළිනුත්, ලෝකය මනුෂ්‍ය ධර්මයන්ගෙන් ලස්සන කරනවා, අපිට දැකලා සතුටු වෙන්න. පින්වත, දරුවන්ගේ උපකාරයෙන් දෙමාපියන් ලබන පිනේ සතුට සහ ප්‍රඥාවේ අවබෝධය පෙරළා දරුවන්ට වර්ණය, සැපය, බලය, ප්‍රඥාවක් ම වෙනවා. පින්වත, මනුෂ්‍ය ධර්මයන්ගෙන් ලෝකය ලස්සන කරන්න, එවිට පින්වත් ඔබත් ලස්සන වේවි.


Sunday, October 4, 2026

චතුරාර්ය සත්‍යය ධර්මයන්ගේ අමෘතයයි

පින්වත, සුන්දර වස්සානයේ දෙවැනි මාසයත් ගෙවිලා ගියා. පින්වත, වැස්ස හිඟ වස්සානය, සියලු සංස්කාරයෝ අනිත්‍ය දහම බොහෝම සරල භාෂාවෙන් ම අපිට කියලා දුන්නා. පින්වත, ඍතු නියාමයෝ වෙනස් වෙලා යන වේගය, ලොව්තුරු දහමේ “අරටුව”, ඕපනයිකව පැවිදි අපි තුළ තව තවත් ශක්තිමත් කොට දෙනවා. පින්වත, අදත් උදෑසන භික්ෂුව වස් අධිෂ්ඨානය පිළිබඳ සිහිනුවණ නැවත ආවර්ජනය කොට ගත්තා. පින්වත, වස් අධිෂ්ඨානය පිළිබඳව සිහිනුවණ නැවත ආවර්ජනය කොට ගනිද්දී, සිත සමාධියට පත් වෙනවා. පින්වත, එම සමාධියට පත් වෙන සිත, බුදුරජාණන් වහන්සේගේ පැනවීම් කෙරෙහි සති සම්බොජ්ඣංගය මයි ඇති කොට දෙන්නේ. පින්වත, සති සම්බොජ්ඣංගයෙන් උපදින ධම්ම විචය බොජ්ඣංගය බුදුරජාණන් වහන්සේත්, උතුම් ධර්ම විනයත් අනිත්‍ය වී යන සංස්කාරයෝ යැයි ධම්මානුපස්සනාවේ පෙරහන්කඩින් මයි ආස්වාදයේ මණ්ඩි රහිතව පෙරා දෙන්නේ. පින්වත, භික්ෂුව වැඩසිටින ප්‍රදේශයට ගෙවී ගිය දින දෙකේ පුංචි පුංචි වැසි දෙකක් වැස්සා. පින්වත, පිපාසයෙන් මුහුණු නරක් කොට ගෙන සිටි කැලයේ ගස්කොළන් පුංචි දිය සීරාව වැදී යාන්තමට සිනාසෙනවා. පින්වත, දුකෙන් පිරුණ මනුෂ්‍ය ජීවිත සමාජය තුළ මොනතරම් නම් තිබෙනවා ද? පින්වත, මෙම අහිංසක ජීවිතවලට චතුරාර්ය සත්‍යය ධර්මයන්ගේ දිය සීරාව වැදුණොත්, එම අහිංසක මුහුණුවල සිහින් සිනාවෝ මතු වේවි. පින්වත, ගිහි පින්වත් ඔබලා මහා සංඝ රත්නයට සිවුපසය පූජා කොට, පිනේ කදමළු පුරවා ගනිද්දී, ඇයි, පින්වත් ඔබලා චතුරාර්ය සත්‍යය ධර්මයන්ගේ අමෘතය ජීවිතයට නොගන්නේ? පින්වත, පින සිනාසෙද්දී, සිනහවත් අනිත්‍ය යැයි කියලා දෙන්නේ, චතුරාර්ය සත්‍යය ධර්මයන්ගේ අමෘතය මයි.


පින්වත, රටේ සහ ලෝකයේ ප්‍රශ්න ගොඩාක් වැඩියි නේද? පින්වත් නායකකාරකාදීන්ගේ ‘තෘෂ්ණාව’ වැඩි වෙන කොට රටේ සහ ලෝකයේ ප්‍රශ්න වැඩි වීම හේතුඵල ධර්මයක් ම වෙනවා. පින්වත, රටේ සහ ලෝකයේ ප්‍රශ්න ගැන තලු මර මරා කතා කෙරුවත්, ප්‍රශ්නවලට හේතුව වන තෘෂ්ණාව ගැන කවුරුවත් ම කතා කරන්නේ නැහැ. පින්වත, ප්‍රශ්න ඉදිරියේ පෙරළා තෘෂ්ණාව මයි ශක්තිමත් කොට ගන්නේ. පින්වත, තෘෂ්ණාව බිමින් තියන්න, එවිට ප්‍රශ්නවලින් ඔබේ ඔළුව නිදහස් වේවි. පින්වත, මේ නිහඬ රාත්‍රියේ භික්ෂුවගේ ජීවිතය ප්‍රශ්නවලින් නිදහස් වෙලයි තිබෙන්නේ. පින්වත, භික්ෂුවගේ පටිච්චසමුප්පන්න අතීත සංස්කාර හේතුවෙන් දැනීම් සකස් වෙනවා. පින්වත, එම දැනීම් භික්ෂුව පින්වත් ඔබට සටහන් තබනවා. පින්වත, ඔබේ සංස්කාරයන්ට අදාළව මෙම සටහන් ඔබ කැමැත්තෙන් පිළිගන්නත් පුළුවන්, ඔබ අකමැත්තෙන් ප්‍රතික්ෂේප කරන්නත් පුළුවන්. පින්වත, සියලු සංස්කාරයෝ අනිත්‍ය වෙලා යනවා. පින්වත, භික්ෂුව ඔබේ කැමැත්ත සහ අකමැත්තෙනුත් නිදහස් වෙනවා. පින්වත, සද්ධර්මයේ අමෘතය තිබෙන්නේ බොන්න නොවේ, “සියලු රස සහ නීරස රසයෝ අනිත්‍ය” යැයි අවබෝධ කොට ගන්න. පින්වත, අමෘතයට නොබැඳුණ පින්වතාට, තවත් බැඳෙන්න රසයක් නැහැ. පින්වත, ඔහු රස සහ නීරස යන අර්ථයන් දෙකෙන් ම නිදහස් වෙනවා. පින්වත, නිදහසට අපි තවමත් ගොඩාක් දුර නම්, මැරෙන්න පෙර කරුණාකර සිතා බලන්න, මැරුණාට පස්සේ පටිච්චසමුප්පන්නව කොහේ යළි උපදියි ද කියලා. පින්වත, තෘෂ්ණාවට පින් සිද්ධ වෙන්න, ප්‍රේත ලෝකයේ ජනගහනය ගොඩාක් වැඩි වෙනවා. පින්වත, මැරෙන මොහොතේ “මම”හෝ “මගේ” කිසිවක් ළඟට නම් ගන්න එපා. ඔබ, ඔබේ ලෝකය තුළ තෘෂ්ණාවෙන් තොරව තනි වෙන්න.


පින්වත, මුදල්වලට හැම දෙයක් ම මිල දී ගන්න බැහැ. පින්වත, බලයට හැම දෙයක් ම යටත් කොට ගන්නත් බැහැ. පින්වත, මිලක් හෝ වටිනාකමක් නැති ජීවිත කෙසේ නම් මිල කරන්න ද? පින්වත, කෙලෙස් බල කණු මුලින් ම උදුරා දැමූ ජීවිත කිනම් බලයකට යටත් වෙන්න ද? පින්වත, බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ආර්ය ශ්‍රාවකයෝ මිල කළ හැකි සහ යටත් විය හැකි සියලුම ලෞකික ධර්මයෝ පරාජය කොටයි වැඩ සිටියේ. පින්වත, සක්කාය දිට්ඨි, විචිකිච්ඡා සහ අන්‍යශීලවෘතයෝ, පින්වත, කාම, රාග, පටිඝයෝ, පින්වත, පංච උපාදානස්කන්ධයෝ මනුෂ්‍ය අපිට කෙලෙස් වටිනාකම් ලබා දෙනවා. පින්වත, එම නිසා ම අපි විකිණෙනවා, එසේත් නැතිනම් අපි විකුණනවා. පින්වත, කෙලෙස් වටිනාකම් ඉදිරියේ අපි අනුනගේ බලයට යටත් වෙනවා. පින්වත, භික්ෂුව මේ සටහන් තබන්නේ කෙලෙස් සහිත ලෝකයේ සැබෑම හැඩරුවයි. පින්වත, පංච උපාදානස්කන්ධ ලෝකයේ දී සක්කාය දිට්ඨියෙන් පෝෂණය වූ කාම, රාග, පටිඝයන්ට ලොකු මිලක් තිබෙනවා. පින්වත, රූප, වේදනා, සඤ්ඤා, සංස්කාර, විඤ්ඤාණයන්ගේ කෙලෙස් අඟ පසඟවල හැඩ බලමින් මයි සක්කාය දිට්ඨියට සහ කාම, රාග, පටිඝයන්ට මිල නියම වෙන්නේ. පින්වත, බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ආර්ය ශ්‍රාවකයෝ අවිද්‍යාවේ පටන් ජාති, ජරා, ව්‍යාධි, මරණ දක්වා කෙලෙස් වටිනාකම් නිරෝධය කරලයි වැඩසිටියේ. පින්වත, උන්වහන්සේලා තුළ පරිපූර්ණ වූ සම්මා ඥානයෝ, කෙලෙස් ධර්මයෝ විදර්ශනාවෙන් මයි විග්‍රහ කොට දෙන්නේ. පින්වත, අවිද්‍යාව පරිපූර්ණ වශයෙන් නිරෝධය වූ කල බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ආර්ය ශ්‍රාවකයන්ට විකුණන්න හෝ විකිණෙන්න ලෝකයට අදාළව කිසිම ඉතිරියක් නැහැ. පින්වත, උන්වහන්සේලාගේ ජීවිත, විමුක්තියේ නිවී ගිය පංචස්කන්ධයක් පමණක් මයි.


පින්වත, අපේ ජීවිතවලට බලපාන අතීත අකුසල් සංස්කාරයෝ යටපත් කොට ගෙන කුසලයෙන් නැගී සිටීමට නම්, අනිවාර්යයෙන් ම අපිට තෙරුවන් කෙරෙහි ශ්‍රද්ධාවෙන් පෝෂණය වූ කර්මය කර්මඵල විශ්වාසය තිබෙන්න ම ඕනේ. පින්වත, කර්මය කර්මඵල විශ්වාසය ගැන නොදත් පින්වතා, අකුසලයේ ගොදුරක් බවට ම පත් වෙනවා. පින්වත, ඔහු කුසල් සහ අකුසල් විපාකයෝ හඳුනන්නේ නැහැ. පින්වත, ඔහු කුසලයත් ‘මම’ ය කියලා දකිනවා. ඔහු අකුසලයත් ‘මම’ ය කියලා ම දකිනවා. පින්වත, “මේක මගේ කරුමය” යැයි කියලා ජීවිතය අකුසලයට ම ඇද දමා ගන්නා පින්වතුන්ලා සමාජය තුළ මොනතරම් නම් සිටිනවා ද? පින්වත, “මේක මගේ පින” යැයි සළායතනයෝ පිනවමින්, අකුසල් මූලයෝ වඩමින් පින ගින්දරක් කොට කොට ගන්නා පින්වතුන් මොනතරම් නම් සිටිනවා ද? පින්වත, මෙය සටහන් තබන භික්ෂුවටත් අකුසල් සංස්කාරයෝ නිරතුරුව ම විපාකයට පැමිණෙනවා. පින්වත, භික්ෂුවගේ ජීවිතයට කුසල් සංස්කාරයෝත් නිරතුරුව ම විපාකයට පැමිණෙනවා. පින්වත, භික්ෂුව විපාකයට පැමිණෙන කුසලය, කුසලය හැටියටත්, අකුසලය, අකුසලය හැටියටත් සිහිනුවණින් හඳුනා ගන්නවා. පින්වත, සංස්කාරයෝ කෙරෙහි සිහිනුවණ ශක්තිමත් වෙද්දී, සංස්කාර හේතුවෙන් සකස් වන විඤ්ඤාණය හෙවත් දැනීම්වලට අයාලේ යන්න බැහැ. පින්වත, සංස්කාර හේතුවෙන් සකස් වන දැනීම් හෙවත් විඤ්ඤාණයට, පින සහ පව මුල්කොට ගෙන ලෝකය හිනස්සන ‘විඤ්ඤාණයේ මැජික් සංදර්ශනයෝ’ පෙන්වන්න බැහැ. පින්වත, බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ශ්‍රාවකයෝ දක්‍ෂ විය යුතුයි, ‘ඵස්ස නිරෝධා වේදනා නිරෝධෝ’ යැයි කියන ධර්මතාවය තුළින් විපාකයට පැමිණෙන පින සහ පව, ආර්ය විවේකයක් බවට ම පත් කොට ගන්න. පින්වත, කැලෑ පරිසරයේ මේ නිසල රාත්‍රිය පැවිදි ශ්‍රාවකයන්ට, සියලු සංස්කාරයන්ට දොර අගුල් දැමූ රාත්‍රියක් මයි, පින්වත, එහෙත් අතීත සංස්කාරයන්ට ජීවිතය විවෘතයි.


පින්වත, සම්මා සම්බුද්ධ ශාසනයට, රටට, ජාතියට, කලාවට, අධ්‍යාපනයට හිරි ඔතප් දෙක එන්නත් කළ පරම්පරාවක් ජාතියෙන් සමු ගන්නවා. පින්වත, හිරි ඔතප් යැයි කියන්නේ මනුෂ්‍ය ධර්මයන් ඉක්මවා ගිය දේව ධර්මයන්ට. පින්වත, දෙවියන් වගේ විනයගරුකව තම යුතුකම් ඉටු කළ මනුෂ්‍යයෝ ජාතියට සමුදීලා සුසාන භූමිවල මිහිදන් වෙනවා. පින්වත, ජාතියේ යහපත් සංස්කාරයෝ වෙනස් වෙලා යන්නේ, අනාගත ජාතියේ හිරි ඔතප් කියන අර්ථයෝ සුනු විසුනු කොට දමලා. පින්වත, හිරි ඔතප් නමැති දේව ධර්මයෝ මනුෂ්‍ය ජීවිතවලින් සමුගනිද්දී, එම හිස් තැන පුරවන්නේ හිරි ඔතප් දෙක නැති ප්‍රේත, යක්‍ෂ, “මනුෂ්‍ය” ධර්මයන්ගෙන් මයි. පින්වත, අතීතයේ ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේ ඇතුළු අසූ මහා ශ්‍රාවකයන් වහන්සේලා පිරිනිවී යද්දී, එදා ජීවත් වූ සත්පුරුෂ මනුෂ්‍යයෝ මොනතරම් නම් කම්පා වෙන්න ඇති ද, අනාගත ශාසනයට කුමක් වේවි ද කියලා. පින්වත, අනේපිඬු සිටුතුමා, විශාකා උපාසිකාව ආදි වූ පූර්වාදර්ශී ගිහි පින්වතුන්ලා මිය යද්දී, එදා ජීවත් වූ සත්පුරුෂ මනුෂ්‍යයෝ මොනතරම් නම් කම්පා වෙන්න ඇති ද, ගිහි සමාජයේ ගුණාත්මකභාවයට අනාගතයේ දී කුමක් වේවි ද කියලා. පින්වත, පටිච්චසමුප්පන්න අපේ සංස්කාරයෝ හරිම පුණ්‍යවන්තයි. අපි තාමත් අකුසලය කෙරෙහි හිරි ඔතප් සහිත යහපත් සංස්කාරයෝ භුක්ති විඳිනවා. පින්වත, සමස්ත ජාතියට ම පූර්වාදර්ශී වූ, විනයගරුක, යහපත් මනුෂ්‍යයෝ මිය යද්දී, ජීවත්ව සිටින අපේ අකුසල් ධර්මයෝ කෙරෙහි හිරි ඔතප් දෙක මිය යන්න දෙන්න හොඳ නැහැ. පින්වත, ජාතියෙන් සමුගන්නා අකුසලය කෙරෙහි හිරි ඔතප් දෙක ආරක්‍ෂා කොට ගත්, ජාතිමාමක, දේශමාමක එක පින්වත් සත්පුරුෂයෙක් වෙනුවෙන් පෙරළා අපි සැවොම අකුසලය කෙරෙහි හිරි ඔතප් දෙක ඇති කොට ගනිමු. පින්වත, යහපත් සංස්කාරයෝ වෙනස් වෙලා යද්දී, පෙරළා අපි සිදු කොට ගන්නා යහපත් සංස්කාරයෝ මයි, යළි යළිත් යහපත උදා කොට දෙන්නේ. පින්වත, අපි මිය යන්න ඕනේ, අපිට හොඳ සහ නරක කියලා දුන්, සත්පුරුෂ කල්‍යාණමිත්‍ර ධර්මයෝ ඊළඟ පරපුරට ආරක්‍ෂා කොට තබලා මයි. පින්වත, නොවටිනා ලොවක, වටිනා ම දහම, රූපයේ සහ කාමයේ කෙටි ආස්වාදයට ගොදුරක් කොට දෙන්න එපා.


Monday, September 21, 2026

දුක සිත් සේ විකුණන ලෝකයක්

 පින්වත, විනෝදාස්වාදය උදෙසා කඳු ශිඛර තරණය කරන විනෝදකාමී පින්වතුන්ලා මොනතරම් නම් සිටිනවා ද? පින්වත, ගොඩාක් වෙහෙස මහන්සි වෙලා කඳු මුදුනට නැගගත්තට පස්සේ, වටාපිටාවේ තිබෙන අනෙක් සෑම කන්දක් ම, තමන් නැගගත් කන්දට වඩා ගොඩාක් ලස්සනටයි පෙනෙන්නේ. පින්වත, අවිද්‍යාවෙන් සහ තෘෂ්ණාවෙන් පණ ලබන ‘චක්ඛු විඤ්ඤාණයේ මායාව’, කන්දෙන් කන්දට නොසෑහීම සොයා යන සංචාරකයන් බවට අපිව පත් කරවනවා. පින්වත, ඵස්සයේ තෘෂ්ණාව තිබෙන තාක් කල්, අපේ ම විඳීම්වල අනිත්‍යභාවය, පාරිසරික චමත්කාරය පෙන්වා, සංස්කාරයෝ ප්‍රවර්ධනය කොට ගන්නවා. පින්වත, සිහිනුවණින් කඳු මුදුනකට නැගගත් පින්වතාට කන්ද පාමුල යස අගේට පෙනෙනවා වගේ ම, උතුම් චතුරාර්ය සත්‍යය ධර්මයන්ට තම ජීවිතය පූජා කොට ගත් බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ශ්‍රාවකයන්ට, කාමයේ සහ රූපයේ කෙටි ආස්වාදයට වශී වී අහිංසක මනුෂ්‍ය ජීවිත ලබන පුංචි සතුටත්, එම පුංචි සතුට කෙළවර ලබන දීර්ඝ ආදීනවයෝත් නේපාලයේ පසුගියදා සිදු වූ විනාශයෙන් සක් සුදක් සේ පෙනෙනවා. පින්වත, ඉහත දීර්ඝ ආදීනවයෝ දැක ඕපනයිකව මතු වෙන සද්ධර්මයේ උල්පත් තුළින් මයි පින්වත් මනුෂ්‍ය සමාජය කෙරෙහි මෙත්තා, කරුණා, මුදිතා, උපේක්ෂා ගුණයන් මහා සංඝ රත්නයේ ජීවිතවලට උනන්නේ. පින්වත, හේතුඵල ධර්මයන්ට අදාළව සමාජගත වෙන කාමයේ සහ රූපයේ කෙටි ආදීනවයෝ දැක මහා සංඝ රත්නය තුළ උපදින මෙත්තා, කරුණා, මුදිතා, උපේක්ෂා ගුණයන් පෙරළා කාමයේ සහ රූපයේ කෙටි ආස්වාදයේ ගොදුරක් බවට මහා සංඝ රත්නය පත් කොට ගන්නේ නැහැ. පින්වත, මහා සංඝ රත්නය මනුෂ්‍ය සමාජය තුළින් දකින දීර්ඝ ආදීනවයෝ සංසාර බිය, සංසාර දුක, සංසාර ගැඹුර විනිවිද දකින උතුම් සම්මා ඥානයෝ උදෙසා මයි කැප කරන්නේ.

 පින්වත, ඉන්ද්‍රිය ධර්මයන් සහ බල ධර්මයන් අතර තිබෙන වෙනස සහ පරතරය, සතර අපායත්, උතුම් සම්මා ඥාන සහ සම්මා විමුක්තිය අතර පරතරයයි. පින්වත, මෙම පරතරය තුළ අපේ මෝහය සහ අමෝහය යස අගේට දෝලනය වෙනවා. පින්වත, ඔබ බුදුරජාණන් වහන්සේට බුද්ධ පූජාව පූජා කරන පින්වතෙක් ද? මහා සංඝ රත්නයට දන් පූජා කරන පින්වතෙක් ද? පින්වත, තෙරුවන් කෙරෙහි ශ්‍රද්ධාව, ගෞරවය, කර්මය කර්මඵල විශ්වාසය සහ සියතින් සකසා, ප්‍රණීතව දන්පැන් පූජා කරන ඔබ, ඔබට අවස්ථාවක් ලැබුණ විට දී, ඔබේ “කුසගින්න” තෙරුවන් උදෙසා දන් දෙන්න පුහුණු වෙන්න. පින්වත, ඔබේ කුසගින්න මාරයාට ප්‍රණීත ආහාරයක් කොට දෙන්න එපා. පින්වත, පින්කමකට පෙර සූදානම් වෙද්දී සහ පින්කමක් අවසානයේ දී අදාළ පූජා භූමිය පිරිසිදු කිරීමේ දී, ඒවාට සම්බන්ධ වෙන පින්වතුන්ලාට කුසගින්න දැනෙනවා. පින්වත, එවැනි අවස්ථාවක පින්කමේ දායක මහත්මයාගෙන් බුරියානි, කොත්තු රොටී, ෆ්‍රයිඩ් රයිස් බලාපොරොත්තු වෙන්න එපා. පින්වත, ඔබ පින්කමේ දායක මහත්මයාට ලොකු බිලකින් සංග්‍රහ කළොත්, ඔබේ කුසගින්න ඔබ පංච නීවරණ මාරයාට ප්‍රණීත ආහාරයක් කොට දන් දුන්නා වෙනවා. පින්වත, පින්කමක් සිදු කරන අවස්ථාවක ඔබේ කුසගින්න උදෙසා මධ්‍යස්ථ ආහාරයකින් සතුටු වී, පින්කමේ දායක මහත්මයාට පොඩි බිලකින් සංග්‍රහ කරන්න දක්‍ෂ වෙන්න. පින්වත, එවිට ඔබ, ඔබේ කුසගින්න පංච නීවරණ මාරයාට නොව, උතුම් තෙරුවන්ට දන් දුන්නා වෙනවා. පින්වත, අනාගත භව ගමනේ කවදාහරි දවසක් ඒවි, ඔබගේ මුළු පංච උපාදානස්කන්ධ ලෝකය ම උතුම් තෙරුවන්ට දන් දෙන්න සිද්ධ වෙන. පින්වත, වර්තමානයේ පින්කමකදීත් ප්‍රණීත ආහාර සොයමින්, ඔබේ කුසගින්න මාරයාට දන් දෙන්න පුහුණු වුණොත්, ඔබ අනාගතයේ දී කෙසේ නම් ඔබේ තෘෂ්ණාව, සම්මා විමුක්තිය උදෙසා දන් දෙන්න ද?

 පින්වත, වචනයෙන් සිදු වන වැරදිවලින් මිදීම උදෙසා බුදුරජාණන් වහන්සේ ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගයේ සම්මා වාචා නමින් මාර්ග අංගයක් පනවා තිබෙනවා. පින්වත, සම්මා වාචාවන්ගෙන් තොරව සම්මා සමාධිය සිහිනයක් ම වෙනවා. පින්වත, මිච්ඡා වාචාවෝ අපේ මෙලොව සහ පරලොව යන දෙකම පිරිහීමට පත් කොට දමනවා. පින්වත, බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කොට තිබෙන්නේ “බොරු කියන්නා, දෙපා සෝදද්දී ඉවතට ගලා යන වතුර වගේ” ය කියලා. පින්වත, දෙපා සෝදද්දී, ඉවතට යන වතුරට පුංචි හෝ වටිනාකමක් නැහැ. පින්වත, එම වතුරේ තැවරිලා තිබෙන්නේත් දැලි සහ කුණු දූවිලි පමණක් මයි. පින්වත, බොරු කියන්නාගේ වචනවලට මෙලොව සහ පරලොව යන දෙකේ දී ම, කාගෙන්වත් ආකර්ශණයක් හෝ පිළිගැනීමක් ලැබෙන්නේ නැහැ. පින්වත, ඔහු කතා පෙට්ටියක් වුවත්, එම කතා පෙට්ටිය අනුනට හරිම නීරසයි. පින්වත, ජීවිතවලින් සම්මා දිට්ඨිය දුර්වල වෙද්දී, බොරුව රජ වෙනවා. පින්වත, බොරුව රජ වෙද්දී, සමස්ත ජාතියේ ම සතිය, සමාධිය අතුරුදන් වෙලා යනවා. පින්වත, යමෙක් බොරු කියලා පටිච්චසමුප්පන්නව ප්‍රේත ලෝකයේ ඉපදුණොත් කට සහ දිව වණ වෙලා, කුණු වෙලා තමයි උපදින්නේ. පින්වත, තෘෂ්ණාව වැඩිවෙද්දී, අකුසල් විපාකයෝ කෙරෙහි බිය පහව යනවා. පින්වත, එවිට අකුසල් සමග අපි සෙල්ලම් කරනවා. පින්වත, අද උදෑසන හරියට බොරු කියන කාන්තාවක් පිණ්ඩපාත මඩුවට පැමිණියා. පින්වත, භික්ෂුව ඇයව දැකපු දවසේ පටන් ම ඇය බොරුවෙන් ජීවත් වෙන්නේ. පින්වත, දුරබැහැර පිණ්ඩපාත මඩුවලට ඇය ඇවිල්ලා ස්වාමීන් වහන්සේව හොඳින් හඳුනන බව අනුනට කියලා, දානය බෙදන ඡායාරූප තම මුහුණු පොතේ දමලා, පින්වතුන්ලාගේ දුරකථන අංක ඉල්ලාගෙන, පින්කම්වලට යැයි කියලා පින්වතුන්ලාගෙන් මුදල් ගන්නවා. පින්වත, පිණ්ඩපාත මඩුවල දී, “ස්වාමීන් වහන්සේ හොඳින් හඳුනනවා” යැයි කියන මෙම කාන්තාව ගැන අවධානයෙන් සිටින්න.

 පින්වත, සියලු සංස්කාරයෝ වෙනස් වෙලා යනවා. පින්වත, අද කරන්න පුළුවන් දෙය හෙටට කල් දමන්න එපා. පින්වත, අද කරන්න පුළුවන් දෙය හෙටට කල් දැම්මොත්, ඔබ තුළ සකස් වෙන හීන වීර්යය ඔබේ භව නිරෝධයත් කල් දමනවා. පින්වත, බාහිය දාරුචීරිය කියන ගිහි පින්වතා බුදුරජාණන් වහන්සේව දකින්න විනාඩි පහක්වත් ප්‍රමාදී වෙන්න කැමති වුණේ නැහැ. පින්වත, එම වීර්යවන්ත පින්වතා දැක්කේ ප්‍රමාදී වෙන පුංචි නිමේෂයේ දී තමා මිය ගියොත්, බුදුරජාණන් වහන්සේ නොදැක මයි තමන්ට මිය යන්න සිද්ධ වෙන්නේ කියලා. පින්වත, කරුණාකර බුදුරජාණන් වහන්සේ නොදැක ඔබ මිය යන්න එපා, වහ වහා අප්‍රමාදී වෙන්න. පින්වත, මෙය සටහන් තබන භික්ෂුව මේ නිමේෂයේදීත් ජීවමාන ශාස්තෘන් වහන්සේව දකිනවා. පින්වත, භික්ෂුව ජීවමාන ශාස්තෘන් වහන්සේව දකින්නේ, භික්ෂුවගේ අප්‍රමාදීභාවය තුළින් මයි. පින්වත, අප්‍රමාදී ජීවිත ජීවත් වෙන්නේ, උතුම් චතුරාර්ය සත්‍යය ධර්මයෝ උදෙසා මයි. පින්වත, තෘෂ්ණාව නිරෝධය කිරීමට නම්, තෘෂ්ණාවෙන් ගත යුතු සැබෑ ධර්මානුකූල ප්‍රයෝජනයෝ ලබා ගන්න ඔබ දක්‍ෂ වෙන්න ඕනේ. පින්වත, තෘෂ්ණාව දුකට හේතුව බව ඇත්ත, නමුත් සෝවාන්, සකෘදාගාමී, අනාගාමී උත්තමයන් තුළත් අනුශය තෘෂ්ණාව තිබෙනවා. පින්වත, ඉන් අදහස් වෙන්නේ තෘෂ්ණාවේ නිරෝධය උදෙසා, ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගයේ ඕජාවෙන් පෝෂණය වූ, උතුම් සප්ත බොජ්ඣංගයන්ගේ හැඩරුව සහිත, තෘෂ්ණාවේ සහයෝගය අවශ්‍යයි කියන කාරණයයි. පින්වත, කරුණාකර ඔබේ බල ධර්මයන් වැඩීමට පෙරාතුව, සප්ත බොජ්ඣංගයන් තුළින් පෝෂණය වන තෘෂ්ණාවට තිත තබන්න යන්න එපා.

 පින්වත, උතුම් චතුරාර්ය සත්‍යය ධර්මයෝ සිහිපත් වෙද්දී, භික්ෂුවගේ මතකයට නැගෙන්නේ, බුදුරජාණන් වහන්සේගේ දසපාරමී පුණ්‍ය ශක්තියයි. පින්වත, දසපාරමී පුණ්‍ය ශක්තියෙන් තොරව කෙසේ නම් ගුරු උපදේශයන් රහිතව උතුම් චතුරාර්ය සත්‍යය ධර්මයෝ අවබෝධ කොට ගන්න ද? පින්වත, එවන් දුර්ලභ චතුරාර්ය සත්‍යය ධර්මයෝ කවදාහරි ලෝකයෙන් ඈත්කොට දමන්නේ ගිහි සහ පැවිදි අපේ තෘෂ්ණාවයි. පින්වත, තෘෂ්ණාවේ විපාකයෝ මයි, අතිදීර්ඝ අබුද්ධෝත්පාද කාලයන් උදා කොට දෙන්නේ. පින්වත, දසපාරමී පුණ්‍ය ශක්තියෙන් උපන් චතුරාර්ය සත්‍යය ධර්මයෝ, සද්ධර්මයේ ගුණයන්ගෙන් මොනවට ප්‍රණීත වෙලයි තිබෙන්නේ. පින්වත, මෙම ප්‍රණීතභාවය තේරුම් ගන්න නම්, කාමච්ඡන්දයන්ගේ අප්‍රණීතභාවය වටහා ගන්න ම ඕනේ. පින්වත, ඇලීම් සහ ගැටීම්වලින් මොහොතක් සංසිඳුණ සිත, ප්‍රණීත චතුරාර්ය සත්‍යය ධර්මයෝ ශ්‍රවණය කරන්න හරිම කැමතියි. පින්වත, අදත් උදෑසන භික්ෂුව පිණ්ඩපාත මඩුවේ දී චතුරාර්ය සත්‍යය ධර්මයෝ දේශනා කළා. පින්වත, ලෝකයේ නිරවුල් ම හේතුඵල දහම චතුරාර්ය සත්‍යය ධර්මයෝ මයි. පින්වත, අපි ඉදිරියේ දිග හැරෙන්නේ දුක අවබෝධ කොට ගන්නා ලෝකයක් නොව, දුක සිත් සේ විකුණන ලෝකයක්. පින්වත, දුක විකුණද්දී, ලාභය බවට පත් වෙන්නේ තෘෂ්ණාවයි. පින්වත, තෘෂ්ණාවේ ලාභය පෙරළා දුක උදෙසා මයි ආයෝජනය වෙන්නේ. පින්වත, අපි තවමත් චතුරාර්ය සත්‍යය ධර්මයන්ගේ නික්ලේශී රසය ලබලා නැහැ. පින්වත, අපි කැමති ඇලීම් සහ ගැටීම්වලින් උනන පංච නීවරණ කුණු රසයට මයි. පින්වත, පංච නීවරණයෝ ඉදිරියේ චතුරාර්ය සත්‍යය ධර්මයෝ යැයි කියන්නේ තහනම් වචනයක්. පින්වත, චතුරාර්ය සත්‍යය ධර්මයෝ උපදින්නේ සති සම්බොජ්ඣංගයේ තිඹිරි ගෙය තුළ මයි. පින්වත, බෝධිසත්ත්වයන් වහන්සේ තෘෂ්ණාව දන් දෙමින්, සම්මා සම්බුද්ධ ඥානයෙන් අවබෝධ කොට ගන්නා චතුරාර්ය සත්‍යය ධර්මයෝ, මනුෂ්‍ය අපි තෘෂ්ණාව ප්‍රවර්ධනය කරමින්, අනාගතයේ දී තාවකාලිකව අතුරුදන් කොට දමනවා.